Lees voor

Ginette Wieken: ‘Autistisch kind moet je uitvinden’

14-12-2011 11:11
0 reacties

EDE - Kinderen met autisme kwamen Ginette Wieken op haar pad, omdat zij zelf twee van zulke kinderen, Yurre en Lotte, kreeg. Vooraf had de docente van het Marnix College in Ede geen idee wat autisme inhield. Haar eerste boek ‘De dinoman en het muziekmeisje’ ging over haar beide kinderen. Nadat ‘Was ik maar een supervrouw’ verscheen, is nu de tweede bundel ‘Waren ze maar allemaal autistisch’ uit.

door Jan de Boer

Het eerste boek van Wieken gaat over haar kinderen, waaraan in de wieg nog niet te zien was dat ze autisme hadden. ,,Gaandeweg merkte ik, dat ze behoorlijk afwijken van wat gangbaar is.” Door dit boek kreeg Wieken een column in Balans Magazine, het blad van de oudervereniging voor ouders van kinderen met ADHD, ADD en ook autisme. ,,Die columns werden populair. Op een gegeven moment zijn de eerste zesendertig gebundeld.”

Nu Wieken weer zesendertig verhalen heeft, brengt zij ‘Was ik maar een supervrouw’ in eigen beheer uit. ,,De helft van de verhalen gaan over mijn kinderen en de andere over de leerlingen, met een mildere vorm van autisme, op het Marnix College. De kinderen hebben daarvoor altijd hun toestemming gegeven. Hun namen zijn veranderd omdat het toch herkenbaar is en sommige vertalen ook wel voor anderen.”

In de nieuwste bundel staan onder meer verhalen over kleine kinderen die groot worden. Over migraine en over één van de kinderen die geen mobieltje wil hebben. Op kinderen met autisme was Ginette Wieken zelf niet voorbereid. ,,Mijn kinderen zijn nu eenentwintig en zeventien jaar oud, maar het is loodzwaar geweest. Ze vertoonden moeilijk gedrag, zoals heel vele gillen. Mijn zoon heeft ook gekrabd, gebeten en geslagen.”

De kinderen sliepen slecht. ,,Acht jaar lang heb ik nooit langer dan drie uur achter elkaar geslapen, soms maar drie uur bij elkaar opgeteld. Vreselijk. Uiteindelijk belandde ik twee jaar in de ziektewet, compleet uitgeput. Een paar geleden zag ik film ‘Das Leben der Anderen’, over het leven in de DDR. In het begin zie je een scène van een man die de hele tijd uit z’n slaap werd gehouden. Hij gaat smeken. Ik heb mij kinderen ook eindeloos gesmeekt of gegild om te gaan slapen. Door de scène huilde ik tijdens de film. Het was herkenbaar.”

De verhalen in de bundel gaan bijna allemaal over autisme. ,,Ik begrijp veel van autisme. Iemand met autisme zit heel fascinerend in elkaar, heeft een bijzondere kijk op de wereld. Ze zijn heel eerlijk. Ik heb op school wel eens meegemaakt dat iemand naar de conciërge liep en vertelde dat een kind stiekem aan het roken was. Maar het kind denkt dan niet ‘haha, ik ga lekker klikken’.”

,,Of dat ze tegen een docent zeggen ‘u stinkt’. Zij hebben een andere prikkelverwerking. Geuren en geluiden kunnen met een knal binnenkomen. In dit geval was het parfum, de leerling kon daar niet tegen. Zo zijn er talloze bijzondere dingen. De verschillen tussen de kinderen zijn groot. Elk kind met autisme moet je wel uitvinden.”

* De bundel kost tien euro en is te koop bij boekenwinkel het Paard van Troje in Ede. Het boek is ook te bestellen via g.wieken@chello.nl

Foto:
Ginette Wieken: ,,Geuren en geluiden kunnen bij mensen met autisme met een knal binnenkomen.”