Lees voor

‘Van Strauss tot House in Occupy-kamp’

06-01-2012 13:46
0 reacties

EDE - Uren per dag zit hij in zijn tentenkamp en dat al wekenlang. ,,Als we geen stroom in de buurt hebben, kan het soms best stil zijn. Een beetje muziek zorgt gelijk voor goede sfeer”, vindt Edenaar Robert de Vries (24). De initiatiefnemer van Occupy Ede heeft volgens eigen zeggen een brede muzieksmaak. ,,Van Strauss tot House. Als de makers er van te voren maar goed over hebben nagedacht.”

door Boy Imminck

In het protestkamp van Occupy wordt dikwijls gebruikt gemaakt van een radio en soms neemt één van de demonstranten tegen het kapitalisme een gitaar mee. ,,Muziek is belangrijk, zelfs al wordt er veel geld aan verdiend”, meent De Vries. ,,Een goede plaat kan mensen de ogen doen openen, ze een boodschap doen laten beseffen. Het mooie van Occupy is dat er veel bandjes door Nederland touren die zo af en toe bij de kampen langstrekken die dat soort muziek spelen. Dat ik tegen het kapitalisme ben, wil niet zeggen dat ik tegen muziek ben waar veel geld aan wordt verdiend. Dat is in deze tijd nou eenmaal zo. Maar de échte pareltjes haal je er zo uit”, meent De Vries.

Rap
Zelf vindt hij het fijn om een brede muzieksmaak te hebben. ,,De Nederlandstalige muziek is mijn favoriet. Dan heb ik het niet over de ‘hoempa-hoempa-muziek’, waar de grote massa op mee staat te hossen”, lacht de occupyer. ,,De Nederlandstalige rap, daar kan ik soms heel enthousiast van worden. Kleinere rappers als Def P., zijn teksten slaan ergens op. De meeste van zijn nummers zijn onbekend bij het grote publiek, het zijn geen Top 40-hits. Maar juist dan vind ik ze interessant. Ook de bekendere nummers van bijvoorbeeld rappers Lange Frans en Baas B. als ‘Kamervragen’ en ‘Het land van’, spreken me aan.”
Op de vraag wat zijn favoriete plaat aller tijden is, moet De Vries een tijd nadenken. Eerst noemt hij ‘Welterusten mijnheer de president’ van rapper Def P. en The Beatbusters. Het is een cover van het beroemde nummer dat Boudewijn de Groot decennia eerder al uitbracht. Hij schreef in de jaren zestig en zeventig meerdere protestliederen tegen onder meer de Amerikaanse inval in Vietnam. ,,Als occupyer heb ik wel iets met protestliederen, vaak zitten er meerdere boodschappen en bedoelingen achter. Ik vind het erg jammer dat er in Nederland nog niet een groot protestnummer is voor de ‘occupy-tijd’. In Amerika zie je dat bijvoorbeeld wel. Daar komen artiesten naar Occupy toe om daar muziek te maken met de demonstranten. In Nederland is de beweging daar waarschijnlijk te klein voor.”

Stef Bos
Als De Vries niet in het Occupy-kamp aanwezig is en geen andere bezigheden heeft, pakt hij in de woning waar hij verblijft vaak zijn laptop op schoot. ,,Oortjes in en luisteren maar. Ik luister vaak naar het nummer ‘Papa’, van Stef Bos. Dat nummer is heel treffend”, vindt De Vries. Hij herkent veel problemen in de huidige samenleving, in enkele zinnen van het nummer. ,,’Jij gelooft in God, dus jij gaat naar de hemel. En ik geloof in niks, dus we komen elkaar na de dood nooit meer tegen.’ Dat is een schitterend stukje. Het geeft de generatiekloof in sommige gebieden in Nederland goed aan. Ook in Ede, zelfs bij het Occupy-kamp, kom ik geregeld mensen tegen die worstelen met het geloof van bijvoorbeeld hun ouders. Zelf geloven ze niet en daar ontstaan verschillen.” Dat Stef Bos het nummer tijdens live-optredens tegenwoordig dikwijls anders zingt, is De Vries ontgaan. De laatste zin past de artiest soms aan in ‘misschien komen we elkaar na de dood niet meer tegen’. ,,Zonde! Ik ben van mening dat je een nummer, als het eenmaal uitgekomen is, nooit meer moet aanpassen”, vindt De Vries.
Vanaf woensdag 4 januari (vandaag) zet het Occupy-kamp haar tenten op het Zuidplein nabij station Ede-Wageningen. ,,Hopelijk is er stroom. Muziek op het kamp maakt het toch wat leuker.”