woensdag 1 september 2010 11:05
Het was de enige oneliner die - héél eventjes maar - in het luchtledige bleef hangen. ,,Ik val niet op mannen." Door drie heren die boven enige twijfel verheven van de mannenliefde waren, ging in Buitenzorg een piepkleine siddering toen scheidend Heideweekvoorzitter Rein Kreeft dát zei maandag. Niet dat ze een oogje op Rein hebben, dat geloof ik niet. De quote viel gewoon niet zo lekker in een verder prima toespraak.

Rein verduidelijkte (alsof dat moest): ik ben een vrouwenman. En somde de dames op die onder zijn bewind de organisatie van de Heideweek kwamen verwarmen met hun aanwezigheid. Ene Kim. Ene Carlijn. En Mariska en Linda. Die Rein.

Nu we toch aan coming outs doen: ik deel Reins geaardheid. Maar ik heb wél iets met mannen. Charismatische mannen. Mannen met uitstraling, met een eigen mening, met het lef van kan-me-geen-flikker-schelen-maar-ik-kan-de-hele-wereld-aan. Dat ik niet op ze val, schreeuw ik niet van de daken.

Iets anders dan. Is Rein een vrouwenman? Kennelijk. De keuze van zijn lieftallige blondine getuigt van smaak. Het lukte hem afgelopen seizoen nota bene om na een avondje Heideweek-vergadering de fles port te delen met Willy, hoofd hofhouding en - eerlijk is eerlijk - ook niet onaardig om te zien. Altijd als Willy's eega Peter op bed lag, grinnikte Rein maandag, ging de fles open. Rein toch.

Het kan niet anders of deze Amsterdammer heeft ook uitstraling, anders had hij m'n gedachten niet zo beziggehouden, maandag op de lange terugweg vanuit Ede. Gedachten die op hol sloegen: charismatische man, omringd door mooie vrouwen, paarse en roze jurken en gewaden, waar heb ik dat eerder gezien?

Nee, Rein is Rein. Geen Baghwan. En Ede is geen India.

André van der Vlerk