Avondvierdaagse eindigt met een kater: start van een maatschappelijke reflectie-estafette?

De avondvierdaagse in Ede is meestal een vrolijke ‘happening’ voor jong en oud. We genieten jaarlijks van de enorme stoet kinderen, die onder begeleiding van enkele ouderen hun kilometers maken. Dit jaar was het naar onze beleving anders. 

Na een lange werkdag hebben we de papierpak van de straat gehaald. We hebben de gewoonte om dan even te kijken of de bak echt leeg is. En wat zagen wij in de bak? De restanten van lolly’s, heel veel lolly’s. Plasticfolies, houten en plastic stokjes en meer. En dan denk je: leren ze op school niet over bewust omgaan met afval? Leren ze op school niet het verschil tussen de blauwe (papier), oranje (plastic), bruine (GFT) en zwarte afvalbak (restafval)? Terwijl je met de bak terugloopt naar je huis, ontdek je dat er op de straat nog veel meer ligt aan afval: stokjes, plastic, houtjes, plastic. Al met al een treurige vertoning. Daarnaast was het opvallend dat de stoet aan schoolkinderen in onze buurt niet over de stoep, maar over het midden van de weg liep. 

Nadat wij een contactformulier hadden ingevuld, stuurde een medewerker van de gemeente ons de vergunning toe. De volgende voorschriften uit de vergunning verdienen bijzondere vermelding:

“U mag alleen gebruik maken van bestaande wegen en paden. Meteen na afloop van het evenement moet u al het afval, eventuele routebordjes etc. verwijderen. U zorgt voor voldoende begeleiding.Iedere deelnemer dient zich te houden aan de regels van de wegenverkeerswet.” 

Wanneer je deze voorschriften bekijkt, dan mag je als burger toch verwachten dat de deelnemers geacht worden de vergunningvoorschriften te kennen? Misschien waren de kinderen aan het spelen en letten de ouderen even niet op? En hoe komt het dat de ouderen de kinderen midden over de weg lieten lopen? De weg was toch nog steeds een openbare weg?

Dit jaar eindigde de avondvierdaagse bij ons met een kater. Ik wil natuurlijk niet op de gevoelige tenen staan van de lieve ouders en van de betrokken meesters en juffen, maar misschien is er wel aanleiding voor een bredere maatschappelijke reflectie. Voorzichtig willen we daarom enkele vragen voorleggen aan de juffen en meesters en de ouders van de wandelende kinderen:

Wat geven we de kinderen mee? Lolly’s of appels of iets anders? Hoe verzorgen we aanschouwelijk onderwijs over zorgvuldig omgaan met natuur en milieu? Hoe geven we onderwijs over verschillen tussen private en openbare ruimten? Hoe leren kinderen de openbare weg als ‘openbare ruimte’ te respecteren? Hoe verlenen we nazorg als sommige kinderen toch wat afval laten vallen?

Meesters, juffen en ouders, en het bevoegde gezag van de gemeente Ede hebben ieder een eigen verantwoordelijkheid in dit verband. Daarom roep ik hierbij op om met elkaar een interactieve ‘ ‘ ‘maatschappelijke reflectie-estafette’ te gaan lopen. Met deze ingezonden brief geef ik een aanzet voor deze reflectie-estafette. Wie neemt het stokje van mij over?