Natuurcolumnist Michael de Vries: ‘Een bijzondere vogelaar’

EDE In het onderwijs maak je veel mee. Van gewone schooldagen tot vieringen en van leuke uitjes tot lange studiedagen. Vorige week woensdag probeerde ik tijdens een studiemiddag mijn aandacht erbij te houden. De dag ervoor had ik met mijn klas een uitje gehad naar het Aviodrome en laat ik het erbij houden dat niet alleen de kinderen een dag later vermoeid in de klas hadden gezeten.

Tijdens een kort pauzemoment open ik de telefoon om even doelloos te scrollen, we kennen het allemaal wel. Wat nieuwsberichten over de Olympische Spelen en vooral foto’s van Jutta Leerdam zie ik voorbijkomen. Hier en daar zie ik de inmiddels standaard geworden discussies over de wolf, waar ik bewust maar niet altijd meer op reageer. Bij het verder scrollen valt mijn oog echter ineens op een bericht waar ik toch wel even van schrik. In het bericht staat dat Nico de Haan is overleden. Bij veel van mijn lezers zal nu niet gelijk een belletje gaan rinkelen, maar Nico is voor mij en vele anderen toch echt dé vogelaar van Nederland. Vooral toen ik begon met vogelen, zo’n vijfentwintig jaar geleden, was Nico altijd degene die op tv op indrukwekkende wijze over de vogels kon vertellen en aan de hand van zijn cd’s waarin hij over vogels vertelt en tips geeft om de vogelzang eigen te maken, lukte het mij om destijds beter te worden in het herkennen van vogelgeluiden. Ik heb de cd’s zó vaak geluisterd dat ik nu, vijfentwintig jaar later, zijn introductieteksten nog zonder moeite na kan vertellen. Slechts enkele keren heb ik het geluk mogen hebben Nico zelfs te ontmoeten. De eerste keer was toen ik samen met mijn ouders onderaan de Grebbeberg naar ijsvogels zat te kijken. In de verte zag k een man en vrouw aankomen. Eenmaal dichterbij sprak de man, die dus Nico de Haan bleek te zijn, mij aan en hebben we even over de ijsvogels gesproken. En wat voor velen een popster of een bekende voetballer was, was Nico voor mij destijds ook een voorbeeld. Ik kon haast niet geloven dat ik met hem had staan praten.
Nog tijdens de pauze besef ik me dat we met Nico één van de meest belangrijke natuurliefhebbers en zeker de belangrijkste vogelaar van ons land kwijt zijn geraakt. Zijn namen op cd’s en boeken zullen echter altijd blijven bestaan.

Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.