Natuurcolumn Michael de Vries: Verrassende ontmoetingen op de Veluwe

EDE Het zou zomaar een quizvraag kunnen zijn: Uit welke dieren bestaat de ‘big five’? Automatisch gaan uw gedachten nu naar Afrika. U kunt er nu voor kiezen om niet door te lezen, en voor uzelf te bedenken welke soorten het zijn. Leest u toch door, dan krijgt u gewoon het antwoord. De leeuw, olifant, buffel, neushoorn en luipaard vormen samen de ‘big five’.

Maar ja, misschien wordt wel de ‘big five’ van Nederland bedoeld. Uit welke diersoorten bestaat deze dan? Het vreemde is, dat iedereen daar een ander idee over lijkt te hebben, mede afhankelijk van in welk gebied je woont. Officieel is het edelhert, ree, wild zwijn, bever en zeehond. Maar woon je ergens midden op de Veluwe, zoals veel lezers, dan is de opstelling, om maar even in EK voetbal termen te blijven, toch iets anders. Jarenlang waren hier de bever en de zeehond vervangen door de vos en das. Maar ja, sinds enkele jaren kan natuurlijk de wolf niet ontbreken.

Maar hoe groot is de kans dat u de Veluwse ‘big five’ op één dag tegenkomt?

Mij gebeurde dit afgelopen week. Was ik daarvoor de hele dag op pad? Welnee, alle soorten trof ik binnen een half uur aan. Als ik het niet zelf had meegemaakt, had ik het niet geloofd.

Al tijdens mijn fietstocht sprong de eerste, een ree, voor me het pad over en niet veel later deden twee volwassen wilde zwijnen hetzelfde. Bij een watertje zag ik twee vossen drinken. Terwijl ik mijn statief uitschuif, klapte één van de poten tegen de andere poten aan waardoor het geluid ervoor zorgde dat de twee vossen, samen met een derde, die kennelijk vlakbij mij was, er snel vandoor gingen.

Nog geen paar minuten later kwam het hoogtepunt van de fietstocht toen ik tijdens het fietsen vijf wolven links van me zag in een open veld. Ze keken me aan en volgden nauwlettend wat ik deed. Als ik af zou stappen, zouden ze direct weg zijn gegaan dus ik besloot door te fietsen en achter een struik te knielen. Na een minuut stond ik op en... geen wolf meer te zien. Hoe dan?

Verbaasd fietste ik weer door en trof een groep edelherten die angstvallig naar de bosrand keken, waar niet veel later zelfs een zesde wolf stond.
Het klinkt een sprookje, maar het kan echt, met héél veel geluk!

door Michael de Vries

Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.