Column burgemeester René Verhulst van Ede: Inclusief?

EDE Gemeenteraadsverkiezingen alweer lang achter de rug, coalitieakkoorden getekend, debatten afgerond en constituerende beraden hebben plaatsgevonden. De NOS en regionale omroepen deden een analyse. Daarover zo meer.

Er is te weinig aandacht voor verliezers vind ik. En dat zijn we in de politiek allemaal wel eens geweest. Je houdt je groot, want de kiezer heeft gesproken, maar daar zit ook jouw kiezer bij en je kunt gewonnen hebben en toch uiteindelijk niet meedoen. Aan de andere kant, verliezen en toch in een coalitie zitten kan ook. Dat is de waarde van de representatieve democratie die we hebben. Het is geen alles of niets. 

ZUUR

Toch blijft het zuur na een intensieve campagne, en je had ook je dromen, dat je er buiten valt. Dat kan zich uiten in een blijvend chagrijn en dat gebeurt ook wel in gemeenten; wat het college ook doet, het is nooit goed. Maar daar doe je jezelf, je partij, je kiezers ook geen plezier mee. 

Dan toch maar de constructieve oppositie, dat brengt meer, eigen voorstellen inbrengen, teambuilding van je fractie, aandacht voor je achterban, het beleid kritisch volgen. Dat is toch uiteindelijk wat de inwoners het liefste zien en voor jezelf is het plezieriger.

Die analyse dan. Daar blijft bij mij hangen dat het aantal vrouwelijke wethouders stokt. Dat was vier jaar geleden 29 porcent en dan is het nog steeds. Zijn daar verklaringen voor? Meer geldingsdrang van mannen, vrouwen hebben geen zin in ellenlange vergaderingen of hebben minder tijd voor door zorgtaken. 

MANWIJF

Die laatste werd wel genoemd door de wethoudersvereniging. Belangrijkste verklaring was de invloed van social media, vrouwen hebben geen zin om bestempeld te worden als heks, kenau, manwijf en dat soort onderbuik geluiden die online tot de dagelijkse praktijk horen van vooral mannen die daar kennelijk veel tijd voor hebben.

Ik liet het op mij inwerken. Als dat waar is dan slaat dat toch de basis weg onder de inclusieve samenleving waar wij het zoveel over hebben. Je ziet niet af van het wethouderschap vanwege je kinderen of je man, je doet het niet omdat je denkt dat je het niet kunt. Je stapt niet in de politiek omdat je intimidatie vreest en verrot wordt gescholden. Er moet nog veel gebeuren. Steun die 29 procent alstublieft!