Columnist Michael de Vries is gek op het kweken van tomaten: ‘Simpelweg lekker om mee bezig te zijn’

Het is eind juni, een periode dat er in de natuur toch net weer even iets minder lijkt te gebeuren. Het broedseizoen voor vogels is veelal afgelopen en het hoogteseizoen voor vlinders moet eigenlijk nog beginnen. Maar of er echt veel vlinders zullen komen? Terwijl ik dit typ, vraag ik me hardop af hoeveel vlinders ik de laatste weken eigenlijk gezien heb. Volgens mij zijn ze op de vingers van één hand te tellen. Twee vlinders zag ik de laatste tijd wel en ook nog eens in eigen tuin. Het was een bont zandoogje en gisteren vloog er een bruin zandoogje tussen de tomatenplanten door. De vlinder was niet de enige die de aanwezigheid van de tomatenplanten als fijn ervaart. Zelf houd ik er ook van om in deze periode heerlijk bezig te zijn in de tuin en dan letterlijk tussen de tomaten in te staan.

Al in februari begin ik met het zaaien. De weken die volgen beginnen de tomatenplanten te groeien en zodra ze een centimeter of dertig hoog zijn, zet ik ze in de tuin. Sommige planten zijn inmiddels de meter hoogte ruim gepasseerd. Hoeveel soorten tomaten kent u? Waarschijnlijk komen veel lezers niet verder dan drie soorten; de trostomaat, de vleestomaat en de cherrytomaat. Maar hier in de tuin staan meer dan vijfentwintig soorten. Heeft u weleens gehoord van de Jersey Devil? Of van de Consuelo? Of heeft u weleens een tomaat geproefd van de Orange accordeon? Het zijn talloze soorten die maar weinig mensen zullen kennen. Maar of ik de tomaten kweek voor de oogst? Eigenlijk is dat niet eens echt de reden dat ik de tomaten heb. De voornaamste reden is dat ik het simpelweg lekker vind om ermee bezig te zijn, Het zaaien, verpotten, opbinden en het begeleiden tijdens de groei vind ik eigenlijk nog mooier dan het oogsten. Hoewel je er druk mee bezig bent, geeft het mij in ieder geval een bepaalde vorm van rust.

Rust die ik in de natuur ook vind, maar dan gewoon in eigen tuin. In totaal staan hier meer dan zeventig grote tomatenplanten in de tuin, terwijl ik niet eens een moestuin heb. Nee, ze staan overal door de tuin en op het balkon, zomaar tussen de andere planten en voorzien van een naamkaartje. Tja, eigenlijk zie je in de hele tuin witte naamkaartjes pronken van de vele tomaten. Hoe leuk is dat.

Michael de Vries