Afbeelding
Gemeente Ede

Vertrekkend wethouder Willemien Vreugdenhil: 'De ziel moet in het centrum terugkomen'

Politiek

EDE Op haar laatste werkdag bij de gemeente lopen we met wethouder Willemien Vreugdenhil (41) door het centrum van Ede. Economie en een levendig centrum had zij in haar portefeuille. Het moet gezegd, Ede kan wel een levendiger centrum gebruiken en de aanzet daartoe is in de afgelopen jaren gegeven. Hier en daar nieuwe gevelstructuur, de bomen terug in de winkelstraat, ontluikend groen tegen de gevels, langs de 800 jaar oude Oude Kerk en, vandaag weer voor het eerst, klateren de fonteintjes op het ruim opgezette marktplein. Dat mag gezien worden.

,,In Ede Stad hebben we de ziel verkocht aan de duivel. Er is gesloopt en er zijn versteende zielloze gebouwen voor terug gekomen en de Edenaren zelf verdwenen uit het centrum. De ziel moet terugkomen. Daar zijn we mee bezig en dat gaan we ook doen met het Raadhuisplein, in samenspraak met de bewoners. Het moet weer een kloppend hart worden. Er is een groep dragende inwoners en winkeliers in de binnenstad, zij zijn de ziel. We hebben niet zomaar de nominatie voor beste binnenstad. Het eigenaarschap terugbrengen, daar gaat het om.”

Na tien jaar het gemeentehuis als tweede thuis te hebben gehad (waarvan vier jaar als raadslid en zes jaar als wethouder) is het mooi geweest. Het bestuurlijke handwerk vraagt vaak meer dan een volle werkdag en dan loop je, als alleenstaande moeder met vier kinderen tussen 10 en 16 jaar, tegen je fysieke grenzen aan. Ze zou na de zomer sowieso vertrekken, maar dat is wat vervroegd. Al vraagt menigeen zich af of het, met nog maar zo weinig maanden te gaan, niet op een andere, wat meer chiquere wijze, had kunnen worden opgelost.

BIODIVERSITEIT Het buitengebied was een ander onderdeel van haar werkterrein. Ze geeft een recent exemplaar van het blad 'Nieuwe Oogst', een weekblad voor boer en tuinder, waarin zij aan het woord komt over bodem, biodiversiteit en verbinding en gesteld wordt dat ,,het in de Gelderse gemeente heeft geleid tot een bijzonder landbouwbeleid waar geen plek is voor polarisatie.” Voorwaar een fraai compliment. 

,,We hebben biodiversiteit centraal gesteld. Dat is heel bewust ook het woord dat ik gebruik, want natuur is een gepolariseerd woord geworden dat tegenover landbouw wordt gezet. Hoewel dat nergens op slaat, want als je het goed doet, kun je met allebei de biodiversiteit borgen. Bovendien stikt het letterlijk van de initiatieven waarbij boeren, natuurclubs en overheden samenwerken.” Niemand is tegen biodiversiteit en niemand is tegen een gezonde bodem, aldus Vreugdenhil, en daar begint het mee.

Je hebt een hart voor de politiek, maar de politiek is hard voor jou

Het wethouderschap kent een groot afbreukrisico en dat heeft Vreugdenhil nu zelf ook ervaren. Toen zij aan de klus begon was haar jongste kind 4 jaar. ,,Je hebt een hart voor de politiek, maar de politiek is hard voor jou”, zei haar dochter dezer dagen treffend. ,,Ik heb een passie voor verbinding, voor het bouwen van bruggen”, zegt Vreugdenhil. 

Aan haar raadslidmaatschap en wethouderschap houdt ze mooie herinneringen over. De aanpak van het middelengebruik, alcohol en drugs, van jongeren in het buitengebied en het bijkomende onaangepaste gedrag achter het stuur bijvoorbeeld. ,,Van huis uit ben ik een refomeisje en toen ik ermee werd geconfronteerd dacht ik: dat kan toch niet waar zijn. Maar het was wel waar, beschamend. De vraag was hoe het bespreekbaar te maken. Met SGP, CDA en ChristenUnie zijn we ermee aan de slag gegaan en daar is Luuk Miedema bij ingeschakeld. Hij heeft veel ervaring met preventie, voorlichting geven over alcohol en drugs. Dat heeft goed gewerkt.”

DEMOCRATIE Ik heb veel passie voor het buitengebied, zegt Vreugdenhil. Waarbij haar credo, evenals voor alle thema's is ,,dat de liefde belangrijker is dan wat ons kan verdelen.” Van het Stedennetwerk G40, waarin zij namens Ede ook actief was, nam zij afscheid met een stevig item over de Grondwet en democratie. ,,Democratie is waar de meerderheid de belangen van de minderheid respecteert, met een onafhankelijke rechtspraak en een vrije pers, prentte Claudia de Breij ons in, een democratie gestoeld op onze Grondwet, die ons allen bindt.”

Welzijn en wijkaanpak was een ander werkterrein van haar. Ook hier kan ze bevlogen over vertellen. Ze noemt de Doe en Leerplaats Ede Zuid, in hoogbouwflat Groot Havensteeg ontwikkeld als veilige plek, uitvalsbasis voor bewoners en broedplaats voor talentontwikkeling en ontwikkeling van initiatieven. Doel: bewoners stimuleren en ondersteunen bij het mee kunnen en willen doen in de Edese samenleving. ,,Onder meer allochtone vrouwen die zich inzetten om de achterban actief een plek in de samenleving te geven en hun rol te pakken in het gezin.” Behalve mails kreeg de afscheidnemende wethouder een bos bloemen van een vrouw die het boeket op de fiets kwam brengen. 

Ik geloof in al die Edenaren die bergen verzetten

ELSKAMP Ook noemt Vreugdenhil de Elskamp, een reformatorisch initiatief, omzien naar mensen in armoede en eenzaamheid. In één van de acht hoogbouwflats in Ede-Zuid begonnen als koffieochtenden, inmiddels in samenwerking met de Stichting Ontmoeting.

,,Voor alles wat gebeurt is er een uur, een tijd voor alles wat er is onder de hemel, schreef Prediker. Er is een tijd van komen en van gaan”, schreef Vreugdenhil in haar ontslagbrief aan de raad. Volgens haar partij, het CDA, was zij een ,,vakkundig wethouder die zich met passie inzette voor de Edese samenleving.” Bij het afscheid krijgen we van haar nog een papiertje met de volgende tekst, met dank aan Paul van Vliet: ,Ik geloof in al die Edenaren die bergen verzetten, die door blijven gaan met hun kop in de wind, die risico's nemen en blijven geloven met het geloof van een kind.”

Willemien Vreugdenhil was in ieder geval geen formalistisch opererende risicomijdende wethouder. We zullen nog van haar horen.

door Gerard van Wijk

advertentie