Even naar een andere wereld met Jan en Janneke Siebelink

EDE Je gaat zitten aan het zwembad, met de warme gloed van de zon op je gezicht. Je verdwijnt in een andere wereld. Want dat is de magie van een goed boek, aldus Edese schrijvers Jan (86) en dochter Janneke Siebelink (49). Ze vertellen over hun zomerervaringen, hun leven als schrijver en welke boeken je deze zomer moet lezen.

door Jesse Pennekamp

Voor even is Janneke terug op de plaats waar het allemaal begon. Het huis van haar ouders in Ede waar ze ‘s ochtends wakker werd en naar bed ging met het typegeluid van haar vader. Ook een plaats van mooie (zomer)herinneringen. ,,De dagen waren eindeloos. De zomer was zo lang en uitgestrekt in zijn zinderende hitte. Die zomers lijken nu niet meer te bestaan. Dan was ik hier buiten aan het badmintonnen, stoepranden en ‘s avonds gingen we stiekem naar binnen bij het zwembad in Ede. Later, toen ik wat ouder was, dronken we een lekker glaasje wijn bij de lunch in de achtertuin. Het enige wat nog resteert van die mooie eindeloze zomers is misschien de wijn’’, vertelt ze lachend. ,,Daar word ik wel een beetje droevig van. In mijn boeken zit dat gevoel ook. Dat melancholieke gevoel dat alles voorbijgaat.’’

Jan: ,,Ik denk altijd aan de vakanties in Frankrijk en de fietstochten op de Veluwe. Op mooie dagen ging ik op de racefiets over de Ginkelse Heide en reed ik naar het huis van mijn moeder in Velp.  En we waren altijd aan het lezen. Het gaat vaak over boeken bij ons. Dat hebben we van huis uit meegekregen. In mijn gezin werd er veel gelezen door mijn ouders en door mijn broers. Op verjaardagen kregen we ook altijd boeken. Voor mijn vader was het boek vooral geestelijk van belang. Hij las altijd over het geloof.’’

GEBOREN SCHRIJVERS

Jan: ,,Iedereen die boeken leest vraagt zich altijd af, wat overkomt zo’n persoon dat die zoiets kan schrijven? Dat heb ik mijzelf ook vaak afgevraagd. Die wens zit heel diep van binnen; ik kan en wil dit ook. Dat moment kwam bij mij toen mijn vader overleed. Het leek erop dat mijn vader er niet meer moest zijn, zodat ik zijn verhaal kon vertellen. Over hoe hij in het leven stond, omging met het geloof en met de kwekerij. En op een dag had ik die noodzaak om dat verhaal te vertellen. We hebben natuurlijk traumatische ervaringen gehad in de familie en als kind ben je machteloos. En later was ik ertoe in staat om dat verhaal te vertellen. Zo is het begonnen.’’ 

Janneke: ,,Ik heb een vader die heel goed schrijft en mijn broer ging op een gegeven moment ook schrijven. Er waren dus al twee mensen die heel goed een pen konden vasthouden. Ik dacht aanvankelijk dat je een trauma moest hebben om een boek te kunnen schrijven. Dat is dus niet zo. De urgentie komt vanuit jezelf, niet vanuit een traumatische ervaring. Als je eenmaal de smaak te pakken hebt en die voldoening hebt ervaren van het vinden van de juiste woorden, dan is dat zo bijzonder dat je het wil blijven doen.’’

Boekentips van Janneke Siebelink: 

Gabriella La Rose - niet geschikt voor publicatie

Dit is een boek van een relatief onbekende schrijver, maar ze verdient een miljoenenpubliek. Vorig jaar stond ze op de longlist voor het beste boek voor jongeren. Het is een atypisch Nederlands boek, Quentin Tarantino-stijl, dat zich afspeelt in een volkswijk in Amsterdam Zuid-Oost aan een kant van de maatschappij waar veel mensen niet zoveel vanaf weten. La Rose werd op jonge leeftijd al geconfronteerd met criminaliteit en geweld en ze werkt ook met jongeren die hier mee te maken hebben. Ik schrijf altijd in boeken en hier heb ik op een gegeven moment opgeschreven ‘rotboek’. Het is een boek dat onder je huid gaat zitten, maar uiteindelijk is er ook een sprankje hoop. 

Pieter van Os - Liever dier dan mens

Ik ben verslaafd aan alles wat gaat over de Tweede Wereldoorlog. In de Tweede Wereldoorlog komt alles samen van wat een mens is of kan zijn. De menselijke – per definitief inconsequente –natuur is zo razend interessant, dit verpletterende, niet sentimenteel geschreven boek is een echte aanrader. Een boek dat je stil achterlaat.

Ingrid Jonker- Ik herhaal je

Jonker groeide op in Kaapstad tijdens het apartheidsregime. Haar leven verliep tragisch, ze pleegt namelijk zelfmoord op 31-jarige leeftijd. Ze werd wereldberoemd toen Nelson Mandela een van haar gedichten voordroeg. Haar leven confronteert ons met extatische momenten en de verschrikkingen die het leven biedt.

Boekentips van Jan Siebelink:

Mensje van Keulen - Moeder en pen

Van Keulen heeft een dagboek geschreven en dat is echt mooi geschreven, de stijl spreekt mij erg aan. Het is een dagboek van de periode 1979 tot 1983. Het geeft een prachtig beeld van het literaire leven in Amsterdam. De hoofdpersoon heeft een huwelijk dat misloopt en een jongetje waarvoor ze moet zorgen en tegelijkertijd wil ze ook nog schrijven. Het is interessant om een beeld van die tijd te krijgen, en ook al is het alweer een hele tijd geleden, maar het onderwerp is nog steeds erg actueel. Met de emancipatie, de problemen die zij ervaart, dat is denk ik erg herkenbaar.

Corien van Zweden - Het geloof van mijn vader

In mijn bekendste boek Knielen op een bed violen gaat het over het geloof van mijn vader en wat dat allemaal aanricht in een gezin. Hier wordt het geloof van die vader ook een belangrijke factor in het leven van zijn dochter. Ze is opgevoed in het christelijk-gereformeerde en dat geloof blijft op de een of andere manier invloed op haar hebben. En dat geldt ook voor mij. Je kunt wel zeggen, ik geloof niet meer zo, maar toch blijft het invloed hebben. Laatst las ik in een interview met Rob van Essen: ,,Er is nu een vloeibare God die zich aan elke wetenschappelijke ontwikkeling weet aan te passen, daar kom je helemaal nooit meer af.” Daar ben ik het mee eens, hij komt altijd weer terug.

Jan Siebelink, geboren in Velp en bekend van zijn bestseller ‘Knielen op een bed violen’ woont al jarenlang in Ede. Janneke Siebelink werd geboren in Ede, haar eerste roman ‘Soms sneeuwt het in april’ kwam uit in 2022.

Dit artikel maakt deel uit van een serie verhalen in het Zomerpuzzelmagazine dat woensdag 10 juli verscheen bij Ede Stad en Bennekoms Nieuwsblad. De redactionele verhalen in dit magazine zijn gemaakt door studenten Journalistiek van de Christelijke Hogeschool Ede (CHE).