Nico Schuurmans monnikenwerk

7 november 2012 om 00:00 Voorlezen Algemeen

De 47-jarige Nico Schuurman groeide op met verhalen uit de Tweede Wereldoorlog. ,,Mijn ouders hebben allebei de oorlog meegemaakt. Vooral mijn vader mag graag over de oorlog vertellen. Tegen m’n vader zei ik dat hij de verhalen eens een keer moest opschrijven. Dat kwam er nooit van. Anderhalf jaar geleden was ik klaar met mijn eerste stripverhaal, een sciencefiction verhaal. Dat sciencefictionboek heb ik niet uitgebracht. Dat boek heb ik gebruikt om te leren hoe ik een stripboek moet maken. Het sciencefictionverhaal is een boek van 35 pagina’s geworden. Ik dacht als ik het volhoud moet ik aan het eind van de rit zover zijn dat ik een redelijke striptekenaar ben. “

EDE - Van Nico Schuurman verscheen kortgeleden het stripboek ‘Grebbelinie 1940, bloedspoor’, waarin vooral de eerste dagen van de Tweede Wereldoorlog worden verteld. Nadat hij zijn stripboek klaar had, stuurde hij het ter beoordeling naar een professionele striptekenaar, Eric Heuvel. ,,Hij was onder de indruk, het was helder geschreven. En toegankelijk voor een breed publiek. Het was leuk om het stripboek te maken, het is wel een monnikenwerk.” door Jan de Boer

Misschien dat Schuurman dit boek nog een keer uitkomt. ,,Ik ben niet met alle tekeningen helemaal tevreden. De helft van de tekeningen is goed, de rest iets minder.” Het idee van Grebbelinie 1940, bloedspoor kreeg de voorrang. ,,Ik dacht ‘misschien is het wel wat om de verhalen van mijn vader in een stripverhaal te verwerken’.” Toen Nico het plan voorlegde, vond zijn vader het een goed idee. ,,Ik kende wel veel verhalen, maar het was niet chronologisch. Daarom heb ik hem geïnterviewd. Ook om voor mezelf de meidagen te reconstrueren. In het boek heb ik verder informatie van mijn moeder, die toen in Veenendaal woonde, verwerkt.”

,,Hun persoonlijke verhaal heb ik met de actualiteit in het boek verteld. De hoofdpersonen in het boek, Jo en Adriaan, zitten op de Paasbergschool. Verder hebben oom Henk en tante Woutje een rol in het boek. Hij was gemobiliseerd. In het echt sneuvelde hij in die meidagen in Renswoude. Ook de evacuatie in die dagen van Ede wordt in het boek verteld.”

Schilderen en tekenen doet Nico Schuurman al zijn hele leven. Ruim een jaar was de Edenaar bezig om zich in te leven om het stripverhaal überhaupt te kunnen maken. Als naslagwerk gebruikte hij onder meer het boek ‘Ede in wapenrok’ van Evert van de Weerd en. Ook raadpleegde hij boeken van onder andere Vincent Lagerweij,

Gert Plekkringa en R.H. Nijhoff. Op zijn atelier op de zolder van zijn woonhuis in de wijk Kernhem werkte hij met keiharde muziek op de achtergrond aan het stripboek. Van tevoren bedacht hij qua beeltenissen eerst een begin en een eind. ,,Het verhaal had ik al een beetje in mijn hoofd. Toen ben ik gaan schetsen. En daarna heb ik alles geschilderd. Nadat ik het had gescand heb ik er een tekst ingezet.” Alles wat in het stripboek is echt. Beelden van vliegtuigen zijn origineel. Ook daaraan schonk Nico Schuurman alle aandacht. ,,Daar is veel tijd in gaat zitten. Ik ben behoorlijk kritisch, het moet er goed uitzien.”

Er ging veel tijd zitten in het boek. Op momenten dat anderen televisie keken was hij bezig hij zijn atelier. ,,Je hoort wel eens van tien procent inspiratie en negentig procent transpiratie. Dat klopt. Het moois is wel, dat je een resultaat ziet, je maakt iets. Voor mijn beroep maak ik elektriciteit, dat zie je niet.

In het achterhoofd van Schuurman speelt met het idee om een vervolg te maken op Grebbelinie 1940, het bloedspoor. Onderwerpen zijn er genoeg. ,,V1’s werden afgeschoten bij Deel en storten wel eens neer. Je hebt de Jodenvervolging in Ede gehad, waar weinig over bekend is. Ook het bombardement in Ede en de slag om Arnhem zouden onderwerpen kunnen zijn.”

Grebbelinie 1940, het bloedspoor (ISBN nummer 978-94-6206-400-3) verschijnt in een paperback A4, kost 15,95 en is te bestellen bij www.boekscout.nl

Foto:

,,Mijn ouders hebben allebei de oorlog meegemaakt. Vooral mijn vader mag graag over de oorlog vertellen.”