Een aantal dagen na het voorval is Slootmans nog steeds onder de indruk. ,,Ik had niet verwacht dat het zo'n impact op me zou hebben. Je slaapt slecht en bent er toch wel een tijdje mee bezig." De verpleegkundige pakt haar telefoon en laat een berichtje zien. ,,Net ontvangen van de caissière. Gelukkig gaat het weer goed met haar." 

[LANGZAAM] Even terug naar de gebeurtenis bij het tankstation. ,,De man voor mij in de rij begon de caissière uit te schelden, omdat het hem allemaal te langzaam ging. Toen ik aan de beurt was, zag ik direct dat het fout was. Ik voelde een onregelmatige pols en mevrouw zakte in elkaar. Opeens was de situatie acuut. In het ziekenhuis druk je dan op een noodknop en dan ben je met meerdere mensen voor reanimeren en voor beademing. Hier waren ook wel meer mensen, maar iedereen stond toe te kijken." De verpleegkundige handelde snel en vervolgens namen de aangesnelde hulpdiensten het over.De man voor mij begon de caissière uit te schelden

Slootmans geeft aan dat 112 bellen vanzelfsprekend enorm belangrijk is, maar dat het slechts de 'helft' is van hetgeen moet gebeuren. ,,Het is heel belangrijk dat omstanders hulp kunnen verlenen. Adequate hulp in de eerste paar minuten is bepalend voor de overlevingskans. Ga in de tijd die je hebt totdat de hulpdiensten er zijn op zoek naar een AED. In de appstore van de Hartstichting staat een link met overzichten waar AED's hangen."

De inwoonster van Bennekom legt uit dat zo'n apparaat stap voor stap uitleg geeft. ,,De AED praat tegen je. Zeker als je geen zorgprofessional bent is het spannend, maar doe iets." Ze geeft nogmaals het belang van een reanimatiecursus aan. ,,Zo'n cursus kost maar een paar tientjes en kan het verschil betekenen tussen leven en dood." 

[IN HET VAK] Margreet Slootmans zit deze maand exact dertig jaar in het vak. ,,Vlak voor mijn achttiende moest ik een keuze maken. Ik wilde bij de politie, maar had niet de benodigde havo-papieren. Ik ben toen naar een open dag in de zorg geweest en vond het prachtig. In 1989 ben ik dan ook met de opleiding begonnen."

De (drie) kinderen van Slootmans kunnen allemaal reanimeren. ,,Ik heb op hun twaalfde gevraagd of ze daarover van mij uitleg wilden krijgen en gelukkig stemden ze daarmee in. Later volgden ze de opleiding. Als er na aanleiding van dit verhaal 25 mensen een cursus gaan volgen, ben ik heel blij."  

Ik ga voor de zorg en niet voor de productieBegin 2016 ging Slootmans als zzp'er aan de slag en is ze palliatief kinderverpleegkundige. ,,Een bewuste keuze en ik heb er nooit spijt van gehad", zegt ze daarover. ,,Ik heb jaren in loondienst gewerkt, maar kon niet helemaal de zorg bieden die ik wil. Ik ga voor de zorg en niet voor de productie. Als de uren op zijn volgens de zorgverzekeraar, ga ik in mijn eigen tijd door en geef ik een gezin wat het nodig heeft. Ik wil alles doen naar eer en geweten."

Desgevraagd geeft Margreet Slootmans aan dat haar werk best zwaar is. ,,Ik probeer de dinsdag zoveel mogelijk vrij te houden en dan gaat de werktelefoon ook aan de kant. Anders kun je wel 24/7 bezig zijn. De reacties op het werk zijn vaak zo positief dat ik daar wel een maand op kan teren. Dat geeft heel veel voldoening."

[MEDEMENS] Dat Slootmans oog voor de medemens heeft, blijkt ook uit het feit dat ze op dinsdag, om de week, met haar man en drie anderen eten kookt bij kinderboerderij De Proosdij. Dit wordt vrijwillig gedaan voor een groep mensen die het moeilijk heeft in de samenleving. Dat doet ze inmiddels al zeven jaar. ,,Het is mogelijk via giften en dankzij de Plus supermarkt in Bennekom die etenswaren schenkt. We hebben vaak een groep van 30 a 35 mensen. Je hoort regelmatig verdrietige verhalen van mensen en waar mogelijk verwijs ik ze door naar het sociaal loket."

Margreet Slootmans maakt deel uit van de WhatsAppgroep hartslag.nu met mensen met een geldig reanimatie diploma. Zij krijgen een melding als er een noodsituatie is. Ze heeft dat voor heel Bennekom en een stukje van Ede. ,,Binnen vijf kilometer van mijn huis. Bij langere afstanden duurt het te lang voordat ik ter plaatse ben. Soms kom je gelijktijdig met meerdere mensen op de plek waar wat aan de hand is. Dat is fijn, want dan kun je elkaar helpen."

Een Automatische Externe Defibrillator (AED) is een draagbaar apparaat dat het hartritme weer kan herstellen bij een hartstilstand. Dit gebeurt door het geven van een elektrische schok. 
Bij een hartstilstand staat het hart meestal niet helemaal stil. Dat lijkt alleen zo. De hartkamers worden heel snel en chaotisch geprikkeld, waardoor ze niet meer samentrekken. Dit heet ventrikelfibrilleren. Een AED is dan nodig om het hart te resetten en weer normaal te laten kloppen. Dit resetten noemen we defibrilleren. 
Bron: hartstichting.nl

Door Barry Wensink