In 2007 verhuisde Van Proosdij definitief naar het Italiaanse eiland. Op dat moment had ze al een aardig leven achter zich. Veel Edenaren zullen haar kennen als de voormalige bedrijfsleider van café Substitute op het Museumplein in Ede. Of van bijvoorbeeld het danstheater Pandance, dat ze samen met haar zus Panda runde. ,,Mijn geschiedenis ligt in Ede en ik komt er nog vrij regelmatig’’, zegt Van Proosdij vanaf Sardinië. ,,Als ik er weer eens ben loop ik meestal even door het centrum. Vaak kom ik dan nog mensen ‘van vroeger’ tegen, erg leuk is dat. Ik word er wel een beetje melancholisch van. Alle gedachten aan vervlogen tijden komen dan terug. Ik heb een hele leuke tijd in Ede gehad.’’ 

Het ouderlijk huis van Monique van Proosdij stond aan de Wekeromseweg en later woonde ze ook nog aan de Evertsenlaan. ,,Via de Cavaljéschool kwam ik op het Marnix College terecht. Ik herinner me de zeilkampen, maar ook het bandje dat ik toen met andere leerlingen oprichtte. Ik was toen een jaar of vijftien. Het was een soort punk- en rockband waarmee we optraden op schoolfeesten en in buurthuizen.’’

SUBSTITUTE Op haar achttiende vertrok de Edese naar Amsterdam om daar te studeren. Maar Ede bleef haar desondanks trekken. ,,Ik werkte toen al in het weekend in Ede. Bij de Substitute heb ik veel mensen leren kennen. Ik heb er ook veel meegemaakt. Uiteindelijk ben ik er dus bedrijfsleider geworden. Het was een gezellige tijd, mede omdat de dienstplicht er nog was. De cafés hadden mede daardoor een flinke toeloop. Dan werd er, ook doordeweeks, nog wel eens op de bar gedanst. Prachtig was dat. Maar het was natuurlijk niet alleen maar leuk. Eén van de heftigste dingen die ik in die tijd heb meegemaakt was een schietpartij in de bar. Dat is een jaar of achtentwintig geleden, maar ik weet dat er oud-collega’s zijn die daar nog steeds last van hebben.’’

Het zijn globetrotters, 'Edenaren' die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek 'Groeten uit...' spreekt Ede Stad emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. 

PANDANCE Na een paar jaar volgde een verhuizing naar Wageningen, waar ze dicht bij haar nieuwe werk ging wonen. ,,Ik kreeg het aanbod om een kroeg op de Markt in Wageningen over te nemen. De laatste naam van die kroeg was Penny Lane, maar in mijn tijd heette het café Mo’s. Dat heb ik toen voor een jaar gedaan. Eerst om te kijken of het iets voor me was. Achteraf was ik blij met die periode, dat was lang genoeg’’, lacht de oud-Edese. Ondernemend als ze is zocht ze naar weer een nieuwe uitdaging. Die vond ze samen met haar zus in Pandance, een danstheater. ,,We toerden door de hele regio en speelden in theaters als de Junushoff in Wageningen en De Reehorst en het Openluchttheater in Ede. Dat zijn en blijven hele speciale herinneringen.’’

Van Proosdij werd vervolgens gevraagd om te komen werken voor het productiebedrijf van Joop van den Ende. ,,Ik werd uiteindelijk technisch leider bij musicals als The Lion King en Jesus Christ Superstar. Voordat ik die laatste musical ging draaien, ben ik er drie maanden tussenuit geweest. Dat moest vanwege de flexwet. In die drie maanden ben ik bij mijn moeder geweest. Zij woonde toen al op Sardinië. Daar heb ik mijn man Toni leren kennen’’, vertelt ze.

EMIGRATIE De Italiaan, geboren op het eiland, woonde destijds in Duitsland vanwege zijn werk. Al snel trok hij in bij Monique, die inmiddels in Rhenen woonde. ,,In de periode daarna kreeg hij werk in Veenendaal en ik was actief bij Jesus Christ Superstar. We zagen elkaar niet heel vaak en op een gegeven moment kwam het besef dat we het anders moesten gaan doen. We besloten om een jaar lang te sparen voor een budget. Vervolgens zouden we naar Sardinië emigreren. Ik had geen idee wat ik daar precies wilde, maar ik moest en zou naar het eiland gaan. Geld verdienen zou ik daar doen door desnoods ergens te gaan schoonmaken of andere klussen aan te nemen. Achteraf gezien was dat te naïef’’, blikt Van Proosdij terug. ,,In Sant’ Antioco, de plaats waar wij nu nog altijd wonen, is niet veel. Geen uitzendbureau bijvoorbeeld. En als er eens een schoonmaakklus is, staan de mensen hier in de rij om dat te gaan doen. Dat wilde dus niet erg vlotten, totdat ik via het toenmalige sociale netwerk Hyves in contact kwam met andere Nederlanders op het eiland. Ik leerde een Nederlander kennen die me aanspoorde om vakantiehuisjes te gaan verhuren. Dat zijn we gaan doen, met ondersteuning van die Nederlander, die bijvoorbeeld een website voor ons bouwde. Zodoende kon hij bij alle wachtwoorden en dat is later ook flink fout gegaan. We zijn door hem opgelicht’’, legt ze uit. Door die ervaring kwam het besef dat ze definitief af wilde van de meeste vormen van afhankelijkheid. ,,Ik wilde de dingen zelf kunnen regelen. Uiteindelijk is dat een prima keuze geweest.’’

 

'SUNNY MIND' In het zuidwesten van het Italiaanse eiland runt de familie nu een onderkomen voor vakantiegangers die op zoek zijn naar rust. ,,Een basis waar je jezelf kunt terugtrekken. Wij noemen het een ‘retreat center’. We hebben een safaritent en een houten huisje en volgend jaar komt er een mini-safaritent bij. Bezoekers kunnen bij ons individueel of als groep aan Yoga en mindfulness doen. En dat gaat hier bijzonder goed’’, lacht ze. Het authentieke eiland met de ongerepte en diverse natuur biedt de bezoekers van Sunny Mind Travel een uitgelezen mogelijkheid om te genieten, zo zegt de oud-Edese. Ze was ook één van de drijvende krachten achter de Sardinië-beurs die enkele jaren geleden in hotel De Bosrand in Ede werd gehouden. Op vrijdag 31 januari (centrum Ahimsa op de Stationsweg in Ede) en zaterdag 1 februari (hotel De Bosrand) verzorgt Monique van Proosdij een dagtraining en mini-retreat in Ede. Echtgenoot Toni is ook aanwezig en toont zijn culinaire kunsten.

Het eiland de rug toekeren zal Van Proosdij naar eigen zeggen niet zo snel doen. ,,Zeg nooit nooit, maar het is zeker niet onze intentie. Het klimaat in Nederland is niet mijn klimaat. Ik ben blij om hier op Sardinië, met al haar schoonheid, te zijn. Voor de nabije toekomst, want verder kijk ik nooit, wil ik het hier in Sant’ Antioco nog mooier maken. Het moet een rustig onderkomen zijn voor onze gasten. Met - als ze daar behoefte aan hebben - allerlei cursussen die we aanbieden. En met het lekkere eten dat mijn man Toni bereidt natuurlijk. Ik heb het goed hier, maar zal zeker blijven ondernemen. Dat zit nou eenmaal in mij.’’