Rita van Roekel valt meteen maar met de deur in eigen huis: ,,Dit is Ede, maar we voelen ons Bennekommers.” De buren aan de overkant van de Dragonderweg en het Gelders Benedeneind zijn officieel ingezetenen van de gemeente Veenendaal. ,,We wonen hier sinds 1994 en het klikte eigenlijk met de buren vanaf het eerste moment. Of het nu Veenendalers of Edenaren zijn. We waren een keer op vakantie, toen ons een foto bereikte van een man op ons dak. Een dakpan lag scheef of was losgeraakt, de buurman loste het op. De coronacrisis heeft die band eigenlijk alleen maar versterkt. Samen een barbecue bijvoorbeeld. Dat soort activiteiten.” 

Pal naast de Grift of het Valleikanaal wonen ze. Een prachtig plekje. Dik van Roekel heeft eigenlijk altijd in het buitengebied geleefd. Hij werd in 1957 geboren aan de Maanderbuurtweg. In de omgeving van het boerderijtje in de huidige wijk Rietkampen. Later verhuisde de familie naar de Dijkgraaf. 

'HENT SNOR' ,,Mijn vader was veehandelaar”, vertelt hij. ,,We hebben altijd tussen de varkens gezeten. Ik ben berenboer. Mijn opa was het al, mijn vader ook. Opa was in De Kraats beter bekend als ‘Hent Snor’. Met een beer in de kar naar de zeugen om te dekken. Toen mocht dat nog. Toen ik nog op school zat, vroeg mijn vader me een keer de volgende morgen zo’n 'fokklusje' voor ‘m te doen. En daarna de klas in. Je wilt niet weet hoe zo’n beest kan stinken. Het trekt je huid in. In de klas waren ze niet zo blij. Had ik maar naar mijn moeder geluisterd.”

Zo hebben ze massaproductie in de hand gewerkt

,,Maar goed, daar zijn we vanaf. Al die papieren rompslomp. Wat een regeltjes. Die boeren krijgen wat voor hun kiezen, hoor. Schandalig gewoon. Terecht dat ze zo boos zijn. Een paar centen krijgen voor een ei, terwijl deze in de supermarkt meerdere mailen over de kop gaat. Zo hebben ze massaproductie in de hand gewerkt. De boer moest wel om nog iets over te houden. En nu die eiwitten weer. En stikstof. Om straks meer huizen te kunnen bouwen op het land van de boer.” 

Zijn vrouw Rita Maassen komt van de Zonneoordlaan. ,,Ik kom uit een aannemersfamilie. We woonden eigenlijk in een verbouwde kippenschuur. Mijn broer Wouter runt het bedrijf nu. Hij is overigens sponsor van de vrouwen van DTS Ede. Ik heb zelf vele baantjes gehad. Van Bakkerij Matthijsen in de Grotestraat tot Makelaardij Klomp en Malenstein.”

BOERTJESELFTAL Voetbal speelt een belangrijke rol in het leven van Dik en Rita van Roekel. ,,Ik heb veel plezier beleefd aan het ‘boertjeselftal’ bij Blauw Geel. Eigenlijk échte Bennekommers, maar bij die vereniging kregen we geen kans een club ín een club te beginnen.”

Op een kleedje langs het veld met de kinderen,,Een hele gezellige tijd”, neemt Rita van Roekel over. ,,Een heel sociaal gebeuren was dat. Vriendinnen van de spelers gingen altijd mee. Zo groeide je eigenlijk samen verder en zag je gezinnen ontstaan. Op een kleedje langs het veld met de kinderen. Heel leuk.”

,,In mijn hart ben ik een echte Bennekommer”, laat Dik van Roekel niet zonder enige trots weten. ,,Maar wel met respect voor andere voetbalclubs. Met zwager Wouter gaan we altijd naar DTS-Bennekom. De uitslag speelt dan geen rol. De vrouwen zijn er dan ook bij. Met z’n vieren een gezellige dag en een hapje eten na afloop. Een buurman is een echte DOVO-man. Helaas spelen we dat niveau niet meer, maar ik ben de historische kampioenswedstrijd met de beslissende goal van Wibo Tijsseling nog niet vergeten.”

Nadat een pakketbezorger voor de deur staat, komt de voetbalvereniging Bennekom ook door een andere hobby ter sprake. ,,Kijk”, zegt Dik van Roekel, terwijl hij uit de bezorgde doos een paar miniklompjes tevoorschijn haalt. ,,Ik schilder de witte grondkleur en vriend Jos Narings zorgt voor het aanbrengen van de clubkleuren en het logo van Bennekom.”

GEBOORTE Dat laatste heeft Rita van Roekel lang gedaan. ,,Het werd me gewoon te veel. We kregen zoveel aanvragen, dat ik het even niet meer aan kon. Zo is het bij de club traditie geworden dat bij een geboorte een paar klompjes wordt overhandigd. Ik ben blij dat Jos het wilde overnemen.”

Zelfs op de Dijk in Volendam keken zo ooit raar op

,,En ze lopen goed”, lacht Dik, die ondertussen laat zien dat het klompeneelt op de wreef onderhand wel verdwenen is. ,,We hebben een fijn supportersstel en gaan ook bij uitwedstrijden graag mee. Zelfs op de Dijk in Volendam keken ze ooit raar op toen daar vijf supporters op Bennekomklompen liepen.”

,,We beseften eigenlijk pas later hoe geweldig deze plek is om te wonen”, kijkt Rita van Roekel terug. ,,Er is op onze grond nog een huis gebouwd, anders hadden we ook niet echt kunnen redden, hoor. Het is heerlijk hier. Wat er allemaal niet voorbijkomt op een mooie dag. Kano’s, fietsen. We hebben drie kinderen en vijf kleinkinderen. Ze komen graag hier. Om te vissen bijvoorbeeld.”

,,Natuurlijk blijven ook andere oorden interessant. Vier of vijf keer per jaar zitten we in Valkenburg”, zegt Dik, die al 46 jaar voor Victoria-Vesta/Nationale Nederlanden werkt. ,,Het is daar zo heerlijk gemoedelijk. We waren een keer aan het toeren in de buurt van Tiel, toen ik Rita voorstelde maar even door te rijden naar Valkenburg. ‘Maar we hebben helemaal niets bij ons’, zei ze. Maakt niet uit, antwoordde ik. Ze hebben daar óók winkels.”

,,En Terschelling natuurlijk”, vult Rita aan. ,,Daar komen we ook geregeld en heel graag. Een heel andere belevenis dan Valkenburg, maar ook daar is het volop genieten.”

Door Henny Jansen

Coll. Dik van Roekel
Foto: Coll. Dik van Roekel
'Ik schilder de witte grondkleur en vriend Jos Narings zorgt voor het aanbrengen van de clubkleuren en het logo van Bennekom'