De Pater werd in 1975 als zoon van een verpleegster op de Henri Dunant en een kostendeskundige in de bouw in Krimpen aan den IJssel geboren. Hij doorliep de basisschool in Gouda, het Van Lodenstein college in Amersfoort en volgde drie jaar universitaire opleidingen psychologie en Nederlandse taal en letterkunde.

,,Toch heb ik daarna lang gedaan, waar ik goed in was: kleine klusjes. Mijn eerste baantje was het vegen van de zagerij bij Elbert Jansen aan de Kolkakkerweg", vertelt de 44-jarige Edenaar.

Hij sloot in 2018 een periode van twintig jaar als kleine zelfstandige in de bouw af. ,,Ik werd wethouder. Dat vond ik ethisch niet meer te combineren met mijn bedrijf. Ik heb het Kamer van Koophandel-nummer afgestoten."

Peter de Pater werd in 2006 raadslid. Na een overweging een eigen gemeentelijke partij op te richten om de plaatselijke belangen wat meer te ondersteunen, meldde hij zich met mede-initiatiefnemer Ferrie Boers bij GemeenteBelangen. De partij ging van twee naar vier raadszetels. Ik 2011 nam hij de fractievoorzittershamer over van Koos van Boven.

,,Zo is het cirkeltje toch weer rond", voegt de wethouder aan zijn loopbaan toe. ,,Psychologie en de Nederlandse taal zijn onderdelen waar ik nu dagelijks in mijn werk mee te maken heb."

Hoe gaat het in deze coronaperiode persoonlijk?

,,Fysiek prima. Vele avonden vallen uit dus is het iets rustiger in de agenda, maar mentaal is het zwaar. De coronacrisis vraagt veel extra besluiten. Ook wil je een benaderbaar aanspreekpunt zijn voor bestuurders en inwoners vanuit onder meer de portefeuille sport en toerisme."

Hoe zien de dagen in het gemeentehuis er uit?

,,Elke dag komen er nieuwe vraagstukken bij. Acute noodgevallen en minder urgente. Terecht bezorgde inwoners willen graag duidelijkheid. Het is zoeken tussen wat een gemeente kan en moet doen en welke verantwoordelijkheden er liggen voor de Rijksoverheid. Je eigen rol is enthousiast blijven, collega's motiveren, hoofdzaken en bijzaken durven onderscheiden.

Er wordt wel degelijk op elkaar gelet in de goede zin

Wat valt je op aan de actualiteit?

,,De veerkracht van de samenleving. De vele initiatieven van zakjes chocola voor de zorgmedewerkers en horecategoedbonnen tot grootschalige acties. Er wordt wel degelijk op elkaar gelet in de goede zin."

Hoe bevalt de thuisquarantaine?

,,Dat is voor mij moeilijk. Ik ga heel graag onder de mensen. Maar meteen besef ik dat ik niet moet zeuren, Vele mensen, met name ouderen, hebben het pas echt zwaar in isolement. Thuis kan ik op mijn erf scharrelen, garage opruimen, op de hometrainer zitten en de klussenlijst afwerken."

,,Soms kom ik wat murw gebeukt thuis van de stroom nieuwsfeiten, kan ik even geen coronanieuws aan het hoofd hebben en zet ik de radio op Arrow Classic Rock. Dan kan ik daarna samen met mijn echtgenote Marjan Tuitert weer fris de avond-talkshows van Jinek en Op1 bekijken."

Muziek dus als vitamine in virustijd?

,,Nou en of. Ik denk vaak in beelden en muziekfragmenten. Ken je dat niet? Dat je wakker wordt met een 'voorspellend' deuntje in je hoofd? Zo had ik laatst bijvoorbeeld 'You Can't Always Get What You Want" van The Rolling Stones, en dat je dan later op de dag een teleurstelling moet verwerken?"

,,Nog veel leuker is de positieve kant van de muzikale associatie: wekenlang al zoemt de plaat Carry On van JJ Cale door het hoofd: mooi harmonieus uptempo-nummer van bemoediging en vastberadenheid. En van de week gold weer op elk vlak de boodschap van Al Green: Let's Stay Together. Uiteraard betreft dit de lyriek van de verliefde man, maar het is nu universeel geldend: 'Whether times are good or bad, happy or sad'."

,,Je zou voor de medewerkers van de Intensive Care, die diensten van zestien uur draaien in knellende pakken, een mail sturen naar het secretariaat van  The Stranglers om No More Heroes te laten herschrijven. Helden zijn zij, de intensivisten. En aan de tekstschrijver: Je hebt het mis! Er staan altijd nieuwe helden op."

Muziek is een verbinding in isolatie-tijd? 

,,Ja. Ik kijk naar Italië, zwaar getroffen land. Je kent dat land van vakantie. Maar ook van bijvoorbeeld de film La Grande Belezza. In die film wordt een remix van het liedje Far l'Amore gebruikt van Raffaela Carra en Bob Sinclair. Check maar op YouTube. Daar spat het zelfvertrouwen en Italiaanse vrolijkheid vanaf."

,,Juist nu put ik hoop uit het gevoel wat die muziek oproept, en klamp je je vast aan het beeld van hoe het geluk er straks weer uit gaat zien, als alles weer normaal is. Ook is de relativerende humor universeel: de nieuwe versie van Staying Alive van de Bee Gees wordt natuurlijk op internet Staying Inside."

Laat af en toe de actualiteit los

Moeten de mensen naar YouTube kijken?

,,Laat af en toe de actualiteit los en kijk naar een live-clip van de Talking Heads: Slippery People. Gewoon aanstekelijk."

,,Kijk hoe een harmonieus voormalig Zimbabwe geniet in 1987 van Paul Simon (Graceland, beste intro aller tijden trouwens, en kijk gewoon The African Concert helemaal uit).

We hebben hoopvolle prikkels nodig in een tijd waar de dagelijkse extra zorg voor de kinderen thuis de aandacht vraagt."

,,Met de inmiddels ingewikkelde klus van veilig boodschappen doen erbij. Luister I Feel Love van Donna Summer, maakt niet uit in welke remix en droom even over wat nu een onbereikbaar gelukzalige en zorgenvrije tijd lijkt. Voel je niet schuldig. Haal vast energie op, er komen vast dierbaren naar je toe om dat weer af te tappen."

Hou je nu eens op over die Eighties?

,,Sorry, dat is muzikale spoorvorming. Die tijd heeft nu eenmaal veel indruk gemaakt. Mijn eerste plaatje was Feargal Sharky met A Good Heart."

,,In deze tijd ben je sowieso sneller sentimenteel. Ik kreeg tranen achter de oogleden van De Wereld Draait Door-special over voetballer Nouri. Bij een kaartje schrijven voor een nichtje van Marjan dat moeite heeft met een eenzame verjaardag. Op televisie zie ik een Amsterdammer van 82 jaar die preventief gemeld krijgt dat 'ie bij klachten niet opgenomen wordt door zijn leeftijd. Pfff. Maar goed, we hadden het over muziek."

Wordt er niets goeds meer gemaakt na de jaren '80?

,,Ja juist wel! Je kunt eindeloos sit-ups doen nu de sportschool dicht zit op de gouwe ouwe Faithless. Of je doet Chicane, krijg je beetje vakantiegevoel bij. The Editors, The Weeknd, best aanstekelijk."

Maar de rode draad in mijn platenkeuze, nu, is 'hoop'. Hoopvolle platen geven je nu de kracht om vooruit te kunnen kijken. Er is tegenslag van een ongekend soort op mondiaal niveau dat je voelt in elk huis. Even waren we onzeker, versuft, lacherig, relativerend, als reactie op het coronanieuws. Dat was logisch en menselijk. Nu moeten we door, hoe dan ook. Alle hens aan dek. En wie we ook spreken in Ede: voorganger, ziekenhuisdirecteur, winkelier, dagopvang, museumdirecteur, kroegbaas of wie dan ook: allemaal stralen zij onverzettelijkheid uit.

,,Voor hen en alle andere zwoegers, ja voor alle inwoners zet ik het plaatje op van The Farm: All Together Now. Belangrijkste zin in dat nummer: 'A spirit stronger than war was at work that night'. Ik vertaal dat als: in het diepste van de tegenslag, op het zwaarste moment van de strijd staan er nieuwe krachten op."

Wat wil je nog meegeven aan de mensen die extra belast worden nu?

,,De crisis legt de zwakte van de welvaart bloot. We moeten als land, behalve applaudisseren, de medewerkers die ons nu er doorheen slepen, blijvend beter belonen."

Luister naar Buffalo Springfield met For What's It Worth

,,Maar iedereen heeft er mee te maken; Voor alle mensen die moedeloos worden van de zwaarte van het dagelijkse nieuws; luister naar Buffalo Springfield met For What's It Worth.

Ouwe protestplaat tegen ingrijpen van de overheid bij demonstraties. Vandaag de dag hoor ik dit liedje anders: Nu moet de overheid ingrijpen en mogen we niet demonstreren. Dat vraagt vertrouwen. Ik wens iedereen vertrouwen in elkaar en in de toekomst."

Door Henny Jansen

Marjan Tuitert
Foto: Marjan Tuitert
Henny Jansen
Foto: Henny Jansen
Sunday Blues, Café de Bospoort, 2013
Henny Jansen
Foto: Henny Jansen
Sunday Blues 2013