Veertig jaar geleden werd de Ericaschool heropend na een grondige renovatie. Zes jaar later, in 1985, ging de Ericaschool samen met de Hervormde Kleuterschool in Otterlo. Een fusie die opmerkelijk was te noemen, want daarmee werd christelijk en openbaar onderwijs met elkaar verweven. ,,Een combinatie die uniek is, maar juist heel goed werkt bij ons”, licht Knegtering toe. 

Knegtering en Hummelen komen beiden terug naar de Ericaschool om samen met EdeStad terug te blikken op de afgelopen veertig jaar. Veel archiefwerk wordt meegenomen: foto’s en krantenknipsels, maar de herinnering voert de boventoon: herinneringen die de 76-jarige Hummelen nog zonder problemen naar boven weet te halen. 

RENOVATIE Hij stond oorspronkelijk aan het roer van de openbare basisschool en was dus nauw betrokken bij de renovatie. ,,We moesten best een lange tijd in een noodgebouw”, blikt hij terug. ,,Dat was niet fijn, maar toen we uiteindelijk in dit nieuwe gebouw mochten was dat wel een verademing!” Het gebouw staat er nog steeds en is in de tussentijd alleen maar verder uitgebreid. ,,Dat komt omdat de school, al helemaal na de fusie met de kleuterschool, een hoge streekfunctie heeft. We krijgen leerlingen uit allerlei omliggende dorpen zoals Wekerom of De Valk.”

De fusie van de kleuterschool en basisschool in Otterlo was geen vrijwillige keuze. Per 1 augustus 1985 moesten kleuter- en basisscholen worden samengevoegd tot één onderwijsinstelling, zo omschrijft de schoolwet. De twee scholen lagen fysiek al naast elkaar maar op bestuurlijk niveau waren er wel uitdagingen. De basisschool kende de gemeente als hoogste gezag en de kleuterschool werd bestuurd vanuit de kerkenraad van de Hervormde Kerk.

Aletta Knegtering stond aan het hoofd  van de kleuterschool, die naar eigen zeggen uit een wat meer reformatorische hoek kwam maar ziet de kracht van de combinatie in onderwijsvormen wel. ,,We besteden best veel aandacht aan geloof. Meer als op echt openbare scholen, zo volgen we bepaalde methodes, bijvoorbeeld met weekopeningen op maandag”, licht ze toe. 

HOOGTEPUNT In de loop der jaren heeft de school veel meegemaakt. ,,Hoogtepunt was toch wel het honderdjarig jubileum”, licht Knegtering toe. ,,Alle kinderen mochten op klompen naar school komen en een week lang hebben we lesgegeven zoals dat vroeger ging. Zie het maar voor je: allemaal oude bureaus en echte Otterlose kleding.” Verder kijken de twee ‘veteranen’ met veel plezier terug op de jaarlijkse kerstvieringen en prijzen ze vooral de gemoedelijke sfeer die in de loop der jaren op de school is ontstaan.

Eerder deze week blikten we in onze rubriek '40 jaar geleden' terug op de heropening van de Ericaschool. Lees dat hele verhaal hier verder.

GEMEENSCHAPSZIN Terwijl we in gesprek zijn blijft het woord ‘gemeenschapszin’ maar terugkomen uit de monden van de oud-docenten. Maar wat betekent dat nou eigenlijk? Wat maakt de cultuur op de enige basisschool in Otterlo zó bijzonder? Veertig jaar geleden stond het al in EdeStad: 'De school, die gedragen wordt door de gemeenschapszin', sprak toenmalig wethouder Aalbers. Knegtering en Hummelen begrijpen wat er bedoeld werd. Bijvoorbeeld: ,,de betrokkenheid van ouders is zó enorm hoog”, vertelt Hummelen. ,,Om de invulling van hand-en-spandiensten hoeven we ons geen zorgen te maken. Ouders nemen initiatief voor bijvoorbeeld buitenschoolse activiteiten en helpen waar dat kan”, licht hij toe. ,,Het kan daarbij ook nog meespelen dat we de enige school in Otterlo zijn. Voor ouders is de basisschoolperiode best belangrijk.”

ZORGEN Ondanks dat de oud-directeuren niet meer in vaste dienst werkzaam zijn op de Ericaschool maken ze zich wel ernstig zorgen om de toekomst van de basisschool. Ze reflecteren de problemen waar het dorp mee kampt op de school en komen tot de pijnlijke conclusie dat ook de landelijke stikstofproblematiek in Otterlo hard aankomt. ,,Er ligt een compleet nieuwbouwplan klaar voor Otterlo, inclusief sportveld, wijkgebouw en woningen voor starters, juist nu we dit het hardste nodig hebben”, aldus Hummelen. ,,Jongeren vertrekken uit Otterlo omdat er geen woning meer voor ze is te krijgen en alles is duur. Terwijl ze hier graag zouden blijven. De school loopt leeg, het leerlingenaantal loopt terug en de zorgen zijn groot”, licht hij toe. Als voorbeeld noemt hij het feit dat er nog maar één kleuterklas is ten opzichte van drie vroeger. ,,We hopen zo dat er snel vorderingen komen in de nieuwbouw. Ze kunnen morgen van start gaan, als er maar toestemming komt.” 

Ondanks de concrete zorgen blijven de twee hoopvol: ,,Voorlopig houden we het hoofd boven water maar er moet wel wat gaan veranderen. We hopen dat het bestaansrecht van de Ericaschool blijft en dat Otterlo weer mag gaan groeien”, besluit Knegtering. 

Door Job Oldegbers