We schrijven 1977. Jimmy Carter werd beëdigd als 39e president van de Verenigde Staten, Elvis Presley kwam op 42-jarige leeftijd te overlijden en de eerste supercomputer werd in gebruik genomen. In de loop van dat jaar begon juf Truus aan haar eerste baan. Ze ging aan de slag als kleuterjuf in Dodewaard.

RICHTING Jaren eerder, toen Truus nog een jong meisje was, wist ze al dat ze die richting op zou gaan. ,,Ik was heel vaak op de Juliana van Stolbergschool te vinden om mijn tante te helpen die in het onderwijs zat. Eigenlijk heb ik nooit nagedacht om eventueel iets anders te gaan doen." Na de opleiding tot kleuterleidster op de KLOS in Arnhem (1973-1976) kwam ze in Dodewaard te werken. ,,Een totaal andere tijd vergeleken met nu", zegt ze er zelf over. ,,Ik was samen met de hoofdleidster en we kwamen alleen in het gebouw van de lagere school als we moesten stencilen of eenmaal per jaar voor een vergadering. Verder zwaaiden we alleen maar naar die kant van de school. Het waren zeg maar twee eilanden: de kleuterschool en de lagere school." 

Je had nauwelijks administratieve handelingen. Die informatie zat gewoon in je hoofd

Als rond 15.30 uur de bel ging en de kleuters vertrokken, gingen de kleuterjuffen daar bijna direct achteraan. ,,Dan zat je schooldag er op. Tegenwoordig heb je veel administratieve handelingen en dat stoort me soms. Vroeger deden we dat niet. Die informatie zat gewoon in je hoofd." 

Eind 1982 nam Truus van Bergeijk ontslag, nadat haar oudste zoon was geboren. Na een maand of vier kroop het bloed echter waar het niet gaan kan. ,,Ik wilde wel als inval kleuterjuf aan de slag en dat kon bij de Koningin Beatrixschool." Op dat moment waren er (pas) drie andere mensen werkzaam op de school. ,,De directeur, de adjunct-directeur en een leerkracht. Ik ben op dit moment de enige nog die er werkt."  

Truus van Bergeijk werkte al die jaren maximaal drie dagen per week. Rond 2008 maakte ze, gedurende twee schooljaren, een uitstapje naar groep 4. ,,Dat was verplicht, omdat er een overschot aan kleuterjuffen was. Op zich heb ik er een goede tijd gehad, maar ik vond het vreselijk. Het is niet mijn ding en mijn hart ligt bij de kleuters." 

VRAAG Een veranderende maatschappij; zijn kinderen ook anders vergeleken met vroeger: ,,Die vraag krijg ik wel vaker. Nee zeg ik dan altijd. Ze maken meer mee en moeten meer prikkels verwerken, maar kinderen zijn kinderen."

Het eind van schooljaar 2019/2020 is dus ook het einde van de carrière van juf Truus van Bergeijk. Een moeilijk besluit? ,,Eigenlijk wel. Ook dit jaar had ik weer een hele leuke klas. Het was alleen maar gezellig." En verder: ,,Mijn man is zes jaar geleden al vervroegd met pensioen gegaan. Hij werkte bij de gemeente. We mogen graag samen fietsen en met de caravan op pad gaan. Dat moet nu nog allemaal tussendoor en straks heb ik daar alle tijd voor. Daarnaast mag ik graag lezen en sporten en zorg ik voor mijn 86-jarige moeder. We hebben verder drie kleinkinderen." 

Dinsdag 14 juli neemt juf Truus afscheid van 'haar' kleuters. Een dag eerder staat een high tea met de collega's op de kalender. De kleuterjuf maakt ook tijd vrij om de ouders van de kids gedag te zeggen. ,,Ik ga in een speeltuintje vlakbij de school zitten. De ouders en hun kinderen zijn in shifts welkom. We gaan gezellig praten en er is koffie/thee met iets lekkers." 

Ik vroeg me af of ik door de corona de kinderen nog zou zien

Dat afscheid nemen was nog wel even een dingetje, want vanwege de coronacrisis was juf Truus bang dat ze wellicht geen persoonlijk afscheid kon nemen. ,,Ik vroeg me echt af of ik de kinderen nog wel zou zien. Dat hing echt als het zwaard van damocles boven me." 

Overigens was de 'rare periode' toch nog ergens goed voor. ,,We moesten alles met de computer doen, zoals filmpjes maken, en in die tijd heb ik veel geleerd op digitaal gebied." 

Door Barry Wensink