Faye werd 25 jaar geleden in Barneveld geboren als Ruben. Ze groeide op als enig kind, maar zou er later, door de nieuwe relaties van haar vader én moeder, één zusje en vijf broers bij krijgen. ,,Toen ik veertien was, drong het besef tot me door dat ik anders was dan andere jongens. Diep van binnen voelde ik dat ik een vrouw was. Als ik terugkijk op mijn jeugd, dan waren de eerste signalen er al vroeg. Toen mijn zusje Celine geboren werd, kreeg ze al snel een Barbie. Zij kon daar nog helemaal niets mee. Ik speelde er wel mee, maar stiekem, omdat poppen spelen toch vooral aan meisjes toebehoorde. Mijn nicht droeg maillots en rokjes. Dat wilde ik ook, maar dat hoorde niet bij een jongen.´´

[VROUWELIJKE VORMEN] In eerste instantie dacht Faye dat haar vrouwelijke gevoelens wellicht een fase waren die bij de puberteit hoorden. Niets bleek minder waar. ,,Ik was jaloers op meisjes. Zij kregen vrouwelijke vormen, hadden leukere kleding, organiseerden meidenavonden met vriendinnen...dat wilde ik ook. Aan de andere kant wilde ik niet toegeven aan het idee dat ik misschien anders was dan anderen, ik wilde “normaal” zijn.´´

Faye worstelde voortdurend met zichzelf, maar op een gegeven moment drong de onvermijdelijke conclusie zich aan haar op. ,,Ik pas niet in het hokje dat ooit voor mij is opgesteld. Maar ja, hoe ga je daarmee om? In mijn omgeving durfde ik niemand in vertrouwen te nemen. Dus heb ik op internet forums en chatboxen opgezocht, om bij anderen herkenning te vinden. Ik kwam er al snel achter dat ik niet de enige was die met deze gevoelens geconfronteerd werd. Dat was voor mij een hele geruststelling.´´

De redactie selecteert, voor u, wekelijks een aantal belangrijke en spraakmakende verhalen uit de regio.

[DUBBELLEVEN] Het verlangen om echt vrouw te zijn werd groter en groter bij Faye. ,,Ik ben een dubbelleven gaan leiden. Overdag, als ik op het JFC mijn lessen volgde, zette ik me 150 procent in om maar zo jongensachtig mogelijk over te komen. Ik bootste na wat vrienden deden en deed er dan nog een schepje bovenop. ´s Avonds sloot ik me op in mijn kamer en haalde ik mijn make-up, nagellak en vrouwenkleding uit een laatje te voorschijn dat ik speciaal daarvoor had ingericht. Als ik iets wilde kopen bij een dameszaak of drogist, ging ik net na de opening of vlak voor sluitingstijd. Ik zorgde ervoor dat mijn aankopen niet opvielen. Ik liet mijn spullen inpakken als cadeautjes, of kocht zoveel spullen dat die vrouwendingen niet echt opvielen. Overdag hield ik mijn adem in, ´s avonds leefde ik echt. Toch voelde ik me verre van vrij. Ik was voortdurend bang om ontmaskerd te worden, maar dat is gelukkig nooit gebeurd.´´

[DEPRESSIEF] Tot haar 21e leidde Faye een voor iedereen onzichtbaar dubbelleven. ,,Ik was bij vlagen ontzettend depressief. Dan kreeg ik paniekaanvallen, voelde ik me doodongelukkig en gooide ik alle vrouwenspullen weg. Ik was boos op mezelf, vond mezelf een freak. Een deel van mezelf accepteerde niet dat ik eigenlijk als vrouw door het leven wilde gaan.´´

Op haar 21e besloot Faye een lange reis te maken. Negen maanden verbleef ze in Australië, waar ze een heerlijke tijd beleefde. ,,Reizen is een passie van mij. Door weg te gaan en avonturen te beleven, hoopte ik het ongelukkige gevoel te verdrijven.´´

Die tactiek werkte. Tijdelijk althans. ,,Toen ik terugkwam uit Australië, voelde ik me uitstekend. Maar al vrij snel werd ik weer somber. Ik dacht eerst dat deze depressie werd veroorzaakt doordat mijn reis afgelopen was, maar al gauw moest ik bekennen dat de oorzaak ergens anders lag. Uiteindelijk heb ik letterlijk tegen mezelf gezegd: ´Hou nou eens op, wees niet zo bang om jezelf te accepteren, blijf niet op de vlucht´. Uiteindelijk heb ik mezelf twee jaar geleden geaccepteerd zoals ik ben. Dat voelde bevrijdend, maar ja, hoe kon ik die bevrijding vieren met anderen? Ik durfde aan niemand te vertellen wie ik echt was.´´

[INTERNET] Faye besloot haar ´coming out´ eerst in de anonieme wereld van het internet gestalte te geven. ,,Online gamen is een grote hobby van mij. Via Final Fantasy 14, het spel wat ik graag speel, kwam ik in contact met anderen. Ik stelde me voor als Faye.´´

Die naam kwam overigens niet uit de lucht vallen. ,,Een paar dagen voordat ik op reis ging, droomde ik van een persoon die mij omhelsde en zei: ´Alles komt goed´. Ze stelde zich voor als Faye. Die naam heb ik altijd onthouden.´´

In de online chat was ze voor het eerst zichzelf. ,,Dat ging prima, totdat ik moest gaan praten met de andere gamers. Een probleem voor mij, want nu zouden ze gaan horen dat ik geen biologische vrouw was. Ik heb toen uitgelegd dat ik een transgender ben; een vrouw in een mannenlichaam. Ik was bang deze game-vrienden te verliezen, maar ze reageerden juist positief. Het voelde bevrijdend, ik kon echt mijn verhaal vertellen. Twee vriendinnen hebben me enorm geholpen en me begeleid naar het moment dat ik voor het eerst in het echte leven aan iemand ging vertellen dat ik verder wilde leven als vrouw.´´

[BERGAFWAARTS] De keuze viel op Cheyenne. ,,Een nicht van mij, met wie ik samen ben opgegroeid. Ze had na mijn reis naar Australië wel door dat er iets aan de hand was. Een jaar geleden hadden we een mooi gesprek. Ik was daarna echt van plan om positief in het leven te blijven staan, maar het ging al snel bergafwaarts met me. Ik zonderde me af, sloot me op in mijn kamer, meldde me ziek voor het werk, ging nergens meer heen en negeerde mijn vrienden. Via de app vroeg Cheyenne wat er met mij de aan de hand was. ,,Toen zei ik: ´dat ik zo vaak afwezig ben, heeft een grote reden. Als ik er klaar voor ben, ben jij de eerste die het hoort´. Een week later zat ik bij haar op de bank. Met tranen in mijn ogen heb ik mijn verhaal verteld. Het was heel heftig, maar ik was ook enorm opgelucht. Cheyenne reageerde geschrokken, omdat ze deze bekentenis helemaal niet zag aankomen. Dat snap ik wel. Ik heb altijd zo mijn best gedaan om jongen te zijn onder de jongens, dat ik iedereen flink op het verkeerde been heb gezet.´´

[HUISARTS] Begin december zette Faye de volgende stap. ,,Ik ben naar mijn huisarts gestapt met de mededeling dat ik volledig vrouw wilde worden. Daarna heb ik me aangemeld bij twee genderpoli´s: het VUMC in Amsterdam en Stepwork in Amersfoort. De wachttijden zijn flink. Ik hoop binnenkort gebeld te worden voor een intake-gesprek.´´

Na het bezoek aan de huisarts vond Faye het ook tijd worden om haar vader, moeder en stiefmoeder in te lichten. ,,Ze schrokken heel erg. Mijn moeder wist niet eens wat het woord transgender betekende, dus mijn mededeling kwam echt als een donderslag bij heldere hemel. Ze hebben er moeite mee, maar we praten er best veel over en ze steunen me volop. Ik snap dat mijn coming out enorm veel impact heeft. Niet alleen op mij, ook op hen. Ik bezoek een praatgroep voor jongeren, zij zijn een keer naar een praatgroep voor ouders geweest. Het is toch prettig om je gevoelens en ervaringen te delen met lotgenoten.´´

[KLEDINGADVIES] Faye begon zich ondertussen steeds openlijker als vrouw te manifesteren. ,,Daarom heb ik het daarna aan veel meer vrienden en familieleden verteld. Verder ging ik me steeds vrouwelijker kleden. Ik bezocht diverse winkel in Barneveld voor make-up en kledingadvies. In eerste instantie vonden sommige winkelmedewerkers dat een beetje vreemd, maar toen ik mijn situatie eenmaal had uitgelegd, was iedereen heel behulpzaam. Ook zijn ze geïnteresseerd in het traject dat voor me ligt. Doordat de winkelmedewerkers op een respectvolle manier met me omgaan, voel ik me erg welkom en kom ik ook graag terug bij deze winkels.´´

[FACEBOOK] Op 1 maart van dit jaar maakte Faye officieel (op Facebook) bekend dat ze voortaan als vrouw door het leven zou gaan. ,,Normaal gesproken worden mijn berichtjes niet of nauwelijks gelezen, maar deze keer werd ik overstelpt met reacties; zo positief allemaal, dat ik me erg geliefd voelde en dat ik mag zijn wie ik ben.´´

Dat betekent niet dat Faye´s openbare leven nu vlekkeloos verloopt. ,,Ik ga naar buiten als vrouw, maar omdat ik nog niet begonnen ben aan de medische transitie, zie ik er best mannelijk uit. Ik klink ook heel mannelijk nog. Ik word daarom vaak aangestaard en nagekeken. In het begin vond ik dat heel akelig, maar tegenwoordig staar ik gewoon terug. Ik snap de reacties ook wel, want het beeld klopt gewoon niet helemaal. Soms word ik ook uitgelachen of nageroepen. Ik probeer die mensen zoveel mogelijk te negeren en me te focussen op de positieve reacties. Dat is soms best lastig hoor. Ik heb een tijdje overwogen om naar een stad te verhuizen, omdat mensen daar toch minder op elkaar letten en transgenders sociaal meer geaccepteerd zijn. Uiteindelijk heb ik besloten in Barneveld te blijven. Waarom zou ik vluchten uit het dorp waar ik ben opgegroeid omdat ik mezelf wil zijn?´´

[PSYCHOLOOG] Faye heeft het traject dat voor haar ligt al helemaal in haar hoofd zitten. Na de intake volgt er een gesprek met de psycholoog. ,,Hij of zij wil weten of je de transitie wel aan kunt, of je er klaar voor bent. Uiteindelijk moet er een verklaring komen waarin de psycholoog aangeeft dat hij of zij gelooft wat ik zeg.´´

Daarna begint het medische traject. Faye gaat hormonen slikken om meer vrouwelijke vormen te krijgen, ze krijgt laserbehandelingen (onder meer om haar te verwijderen) en gaat haar stem trainen bij een logopedist.

Na een jaar kan Faye een aanvraag indienen voor een geslachtsveranderende operatie. ,,De periode die voor mij ligt, bestaat vooral uit wachten. Als ik deze maand kan beginnen met de intake, dan weet ik dat ik nog ongeveer drie jaar moet wachten op de operatie.´´

[RAAKVLAKKEN] ,,Ik ben een stuk gelukkiger dan een jaar geleden. Die persoon die altijd in me opgesloten heeft gezeten, komt steeds meer boven en naar buiten. Tegenwoordig zit ik niet meer bij de mannen, maar bij de vrouwen en dat levert toch andere gespreksonderwerpen op. Met mijn beste vriend Kristan heb ik hier wel een klein conflict over gehad. Na een goed gesprek hebben we besloten de vriendschap opnieuw vorm te geven. Dat is in dit geval goed gelukt, maar dat zal niet bij iedereen het geval zijn. Met sommige vrienden houdt het gewoon op, omdat je geen raakvlakken meer hebt. Iedereen zit in een transitie omdat ik erin zit. Voor mijn ouders is het ook heftig. Die zitten in een soort van rouwproces; zij moeten weer helemaal wennen aan een nieuw kind. Maar ze nemen wel de moeite om de echte Faye te leren kennen. Dat vind ik mooi.´´

[LOTGENOTEN] ,,Tegen lotgenoten zou ik willen zeggen: jij bent degene met wie je opstaat en naar bed gaat. Je moet vrede vinden met jezelf, zodat je jezelf kunt zijn, ook in Barneveld. Ik wil daar best bij helpen. Ik weet wat het is om je alleen op de wereld te voelen. Bij de buitenwacht hoop ik via dit verhaal meer begrip te krijgen voor mensen zoals ik en het taboe rondom dit onderwerp te doorbreken. Als je iemand op straat nakijkt, uitlacht of nakijkt, dan doet dat pijn. Probeer je eens te verplaatsen in de ander. Er zit namelijk altijd een verhaal achter.´´

Het leven voor Faye gaat nog niet over rozen. ,,Ik word nog heel vaak voor man aangezien. Dat is best even slikken als je daarvoor twee uur bezig bent geweest om je zo vrouwelijk mogelijk aan te kleden en op te maken. Toch ben ik best tevreden als ik terugkijk op het afgelopen jaar. Ik ben opener en socialer geworden. En ik leef nu echt, als mezelf. Vroeger speelde ik eigenlijk altijd alleen maar toneel.´´

Door: Erik Roest.