Heimgartner (49) zegt niet kwaad te zijn, wel teleurgesteld. Hij blikt uitgebreid terug op voorbije weken. ,,Ik begon vol goede moed bij deze club. Er was een nieuw beleidsplan en er waren de nodige nieuwe technische mensen. Verder had ik goede gesprekken in maart, april, óók met de spelers, zo’n twintig in getal. Ze hebben zich voorgesteld en ik heb ze gesproken. Helaas bleken er - toen ik de voorbereiding afgelopen zomer begon - de nodige spelers te zijn gestopt. Dat kan natuurlijk gebeuren, drie gingen er naar een andere club, maar daarna ging de leegloop verder en verder.”

[MEER ONRAAD] Tijdens de oefenperiode kwam er meer onraad in de ogen van de Barneveldse voetbaltrainer. ,,We hadden een groepsapp aangemaakt met daarin het schema van de voorbereiding en toen stapten er opeens drie spelers uit die app. Dat mag natuurlijk, maar het was wel een teken aan de wand. Ik vroeg me steeds vaker af wat er hier aan de hand was. Waar er eerder dus een spelerslijst van twintig was, werd die lijst kleiner en kleiner.” Medio augustus bestond de selectie opeens uit veertien veldspelers en twee keepers. Dat was in de ogen van Heimgartner al krap aan. ,,Kwam nog bij dat van die veertien er twee chronisch geblesseerd zijn. Kwam ik dus op 12 + 2.”

Daar bleef het niet bij. ,,De periode daarna gaven twee spelers aan alleen in noodgevallen beschikbaar te zijn voor het eerste en niet iedere week. Conclusie was duidelijk, dit was op een gegeven moment veel te weinig. Of ik een verklaring heb? Nee, eigenlijk niet. Ik ben een veeleisende trainer, dat weet ik wel, maar in een eerste elftal vind ik het ook niet gek om wat inzet van spelers te vragen. Misschien is het een mentaliteitsprobleem dat spelers niet graag voor een eerste elftal willen uitkomen. Het is voor mij gissen. Wat ik wel zeker weet, is dat ik het vervelend vind voor de acht, negen spelers die er wél altijd waren en volop gemotiveerd waren. Wat heet; dat vind ik eigenlijk nog het ergste van mijn vertrek. Maar ik had er op een gegeven moment echt geen plezier meer in om te trainen en te coachen. Ik ben een gedreven trainer en mens, maar dat moet dan ook - in elk geval grotendeels - van twee kanten komen. Pff, ik stond zelfs een keer met maar vijf man op het trainingsveld, voor de laatste bekerwedstrijd tegen EMM…” Steun vanuit het Harskampse bestuur heeft de Barnevelder wel altijd gevoeld, zo maakt hij zonneklaar. ,,Zeker weten, ze hebben er alles aan gedaan om het tij te keren, ook de staf zag er gewoon perfect uit. Verder is er zelfs nog een extra ledenvergadering gehouden om op zoek te gaan naar oplossingen en te kijken of er voldoende draagvlak was voor een brede Harskamp 1-selectie. Er is ook geprobeerd jongens van Onder-19 over te halen, maar aan de andere kant wilden ze dat elftal ook wel intact laten. Uiteindelijk bleek er gewoon te weinig aanbod. Waarschijnlijk ben ik gewoon de verkeerde man op de verkeerde plaats geweest. Maar ja, op een bepaald moment is het voor mij gewoon slikken of stikken. Tijdens de tweede of derde week van de voorbereiding heb ik aangegeven dat we zo niet de competitie in konden. Vóór de eerste competitiewedstrijd heb ik een streep getrokken voor mezelf, nadat ik daarvóór zelfs oefenwedstrijden heb moeten afzeggen. Op donderdag kon ik niet eens een fatsoenlijke opstelling maken voor de zaterdag erna. Ja, dit kan bij lagere elftallen, maar niet bij een eerste team vind ik.”

[GEEN VERWIJTEN] Heimgartner zegt zichzelf niet al te veel te verwijten. Wat dat betreft meent hij ook dat de club had geweten wie hij was en is als trainer. ,,Nogmaals, ik vind het niet gek om spelers geestelijk en lichamelijk te belasten zodat ze optimaal op het veld staan op zaterdag. Misschien ben ik wel iets te naïef geweest en te afwachtend in het begin en had ik sneller met de vuist op tafel moeten slaan. Maar tijdens trainingen wil ik de basis leggen voor zaterdag en werken aan vastigheden. Dat lukt niet als je niet eens weet welke spelers je zaterdag tot je beschikking hebt. Ik heb dit als hoofdtrainer in elk geval nog nooit meegemaakt allemaal.” En dat Harskamp de laatste seizoenen steevast in de onderste regionen eindigde, maakte hem op voorhand ook niets uit. ,,Daar kun je met zijn allen namelijk hard aan werken.”

Club en coach zijn goed uit elkaar gegaan, zo beweert de trainer tenminste zelf. ,,Er moesten nog wat dingetjes geregeld worden met betrekking tot de ontbinden van het contract. Daar zijn we goed uitgekomen, wil ik graag benadrukken. Bedragen? Nee, ik wil het erbij laten dat we er prima zijn uitgekomen…”

Wat nu? Met een wrange glimlach: ,,Ik kan gaan en staan waar ik wil en hoop zeker op een nieuwe club, waar ze wel genoeg spelers hebben. Ik sta dus zeker open voor een nieuw avontuur. Hier bij Harskamp was eenvoudigweg onvoldoende basis voor een gedreven trainer als ik ben. Verder wens ik ze alle succes.”

Door Jurre Jochemsen