De theologe zegt dat ze in Lunteren ,,aangenaam verrast" werd, door een groep mensen die het goed heeft en samen mooie dingen doet. ,,Er zijn hier veel activiteiten, op terreinen als viering, muziek, dans en lezingen."

Ze is zelf geboren en getogen in Varsseveld, de Achterhoek, maar woont tegenwoordig in Doetinchem. ,,Ik houd van het Achterhoekse landschap. Als ik een pittige dag achter de rug heb, is het heel fijn dat je in twee minuten tussen de schapen en koeien op de weilanden door kunt lopen."

Wennink is moeder van een tweeling van 24 jaar. Zelf groeide ze op in een klein gezin. ,,Muziek is er met de paplepel in gegoten, want mijn vader was ambtenaar én dirigent." Ze speelt piano en vindt muziek zeer waardevol als vast onderdeel tijdens de vieringen. Daarom begint ze daarbij eigenlijk altijd met rustige muziek. ,,Want iedereen die net binnenkomt, denk nog aan vanalles en er is nog een soort onrust. Daarom vind ik het mooi als er eerst verstilling is. Mensen moeten eerst landen voordat ze iets van woorden of tekst tot zich kunnen nemen."

REFLECTEREN De gedachte is dat de voorganger meerdere elementen wil gebruiken tijdens een viering: muziek, poëzie, een bijbeltekst, een verhaal en beeldende kunst. ,,Ik merk dat mensen op verschillende manieren geraakt kunnen worden. De een vindt een gedicht erg mooi en de ander een lied.

Daar zit ook geen vast patroon in, want dat ligt vooral aan wat er in je leven speelt. Ik probeer een interessant verhaal te vertellen, maar mensen reflecteren tijdens een viering vooral op hun eigen leven. Je hoopt dat mensen op enig moment geraakt worden. Als bezoekers na een viering precies hetzelfde het gebouw verlaten, dan is het eigenlijk nutteloos geweest. Ik probeer vooral licht, ruimte en lucht te brengen voor iedereen.

De redactie selecteert, voor u, wekelijks een aantal belangrijke en spraakmakende verhalen uit de regio.

Kerktaal wil ik vermijden en teksten van liederen moet je kunnen begrijpen. Ik zoek woorden waar mensen makkelijker bij aan kunnen sluiten. Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde: een beetje geïnspireerd, getroost of gelukkiger worden."

TROOST ,,Ik begin bij het leven zelf, dat is mijn visie. Wat gebeurt er in het leven van mensen? En daar zoek ik dan bijbelteksten bij. Ik denk weleens dat het een wonder is dat er niet op elke hoek van de straat mensen staan te huilen, want er gebeurt nogal wat in mensenlevens.

Als je mensen vraagt waarom ze naar vieringen komen, dan is heel vaak het antwoord: voor troost en bemoediging. Maar ik weet slechts een beetje van wat er in al die mensenlevens speelt."

De theologe denkt dat de laatste periode van een mensenleven dikwijls het zwaarst is. ,,Want bij ouderen zie je dat veel familie en vrienden steunpilaren zijn, maar zij vallen weg. Je hebt steeds meer uitvaarten en zo valt een groot aantal sociale contacten weg. Dan word je erg geconfronteerd met de eindigheid van het leven. Dat is toch naar? Bovendien krijg je lichamelijke mankementen. Het leven wordt dan echt niet makkelijker."

GEEN VASTE ANTWOORDEN Bij de vraag naar geloof in een hiernamaals, wijst Wennink erop dat energie nooit verloren gaat. ,,Dat is een natuurkundige wet en volgens mij is dat bij mensen net zo. Maar ik ben geen predikant met vaste antwoorden. Voor mij betekent geloven: graven, zoeken, schaven, bijstellen en opnieuw uitvinden. Ik zie vaak dat het geloof bij mensen ook aan verandering onderhevig is."

Voordat ze zelf met de studie theologie begon, werd ze gevraagd om te spreken op een uitvaart. ,,Na de eerste keer werd ik hier vaker voor gevraagd en ging dit een eigen leven leiden. Dat was de reden om theologie te gaan studeren, om nog meer kennis te vergaren."

Van huis uit is de Doetinchemse verpleegkundige. Als thuisblijfmoeder studeerde ze en deed ze bestuurswerk. Als geestelijk verzorger is ze gespecialiseerd in de begeleiding van mensen met kanker en rouwbegeleiding. Wennink spreekt nog steeds vaak bij uitvaarten, vooral als mensen prijs stellen op woorden die niet aansluiten bij een klassiek godsbeeld. ,,Dan word je nogal eens verrast door de invulling van zo'n bijeenkomst. Mensen kiezen soms voor een lied van The Rolling Stones, omdat dit belangrijk was geweest voor de overledene, terwijl er tegelijkertijd een verlangen is om 'Neem Heer, mijn beide handen' te zingen. Dat bestaat naast elkaar", constateert de theologe.

OERBESEF Volgens haar is religie een soort oerbesef in mensen. ,,Dat oerbesef heeft te maken met je verbonden voelen. Als je buiten bent en een mooie tuin ziet of dat er een kind wordt geboren met alles erop en eraan. Het gaat vaak over verwondering."

Wennink studeerde af op het thema 'Geestelijke zorg voor mensen die zeggen dat ze niet in God geloven, maar wel denken dat er Iets is'. ,,Een op de drie Nederlanders denkt op die manier, een groot aantal mensen. Ik kwam er achter dat die groep eigenlijk slecht gezien wordt. Ze hebben een vermoeden dat er iets is dat hen draagt, helpt en wat alles in gang zet. Ik wil er ook graag zijn voor die mensen."

Ze wijst erop dat binnen de vrijzinnigheid geen vaste waarheden bestaan. ,,We zeggen niet dat iets de waarheid is, mensen mogen hun eigen waarheid zoeken. Als je veel inspiratie krijgt door te lezen over het leven van Jezus, dan is dat prachtig. Maar dat werkt niet voor iedereen. Vorige week ervaarde ik hier een sacrale ochtenddans. Ik merkte dat het bij veel mensen diepe gevoelens opriep. Anderen kijken graag naar een mooie film. Voor mij is dat allemaal verbinding."

Op zondag 24 november gaat Wennink weer voor in het witte kerkje aan de Dr. Kimmijserlaan 28 in Lunteren. Dan wordt er ook stilgestaan bij personen die het afgelopen jaar overleden zijn.

Door Freek Wolff