Als kleine jongen groeide Kasprzyk op in Polen, waar hij soms letterlijk en figuurlijk moest vechten voor zijn plek in de maatschappij. Daardoor ontwikkelde de Pool een straatmentaliteit, die niet vies was van een opstootje. Dat veranderde niet toen hij 12,5 jaar geleden naar Nederland kwam en na meerdere verhuizingen in Nijkerk belandde. De verleiding van drank en sigaretten bleek Kasprzyk niet te kunnen weerstaan. ,,Ik weet het”, blikt hij terug vanuit de sportschool waar hij nu dagelijks te vinden is. ,,Enorm slecht. Ik heb er ook geen excuus voor. Dat is gebeurd, ik loop er niet voor weg en ik heb het - ook mede door de steun van mijn vriendin - achter mij gelaten.” In de sportschool vergeet ik alles om mij heen

RESPECT EN ZELFBEHEERSING Naast de onvoorwaardelijke steun van zijn vriendin, komt deze transformatie ook door de liefde voor jiu-jitsu. Een zelfverdedigingskunst waarbij geprobeerd wordt in een paar seconde een aanvaller te controleren en/of uit te schakelen. ,,Ik kwam in deze Amersfoortse sportschool om te kickboksen”, blikt hij terug. ,,Toen ben ik een keer mee gaan doen met jiu-jitsu en daarna wist ik zeker; hierin wil ik verder groeien. Ik was namelijk gewend om regelmatig te winnen en opeens verloor ik. Dat vond ik niet kunnen en daarom wilde ik er beter in worden.” Bij de sport draait alles om respect en zelfbeheersing en dat is precies waar het soms aan ontbrak in het leven van de inwoner van Nijkerk. ,,Ik kan nu wel zeggen dat dit niet het geval is, maar dan lieg ik. De sport en de leraren hebben ervoor gezorgd dat ik rustiger ben geworden. In de sportschool vergeet ik alles om mij heen.”

De redactie selecteert, voor u, wekelijks een aantal belangrijke en spraakmakende verhalen uit de regio.

GOUD OP EK Als de Pool wordt gevraagd wat hij zo mooi vindt aan de sport, raakt hij niet uitgesproken. ,,Het gaat er niet om dat je iemand hard slaat of iets in die richting. Je moet gecontroleerd iemand uitschakelen. Een arm-klem aanbrengen bijvoorbeeld. Als je tegenstander klem zit en aftikt, win je. Daarnaast ben je echt nooit uitgeleerd. Je kan elke techniek op honderd manieren uitvoeren en iedereen kan van elkaar winnen.”

Tekst gaat verder onder de foto.

Dat laatste is de afgelopen twee jaar niet altijd zo. Kasprzyk bleek een natuurtalent en inmiddels heeft hij Europese titels achter zijn naam staan. Zijn laatste prijzen behaalde hij twee weken geleden: viermaal goud op het Amsterdam Open, tweemaal zilver bij Primal Games en als toetje tweemaal goud op het EK. ,,Drie toernooien in twee weekenden”, lacht de kampioen. ,,Erg vermoeiend, maar de voldoening is groot. Ik ging erheen om te kijken hoe ver ik in de sport was. Dat antwoord lijkt mij nu wel duidelijk.”

DROMEN Omdat Marcin Kasprzyk zelf veel te danken heeft aan jiu-jitsu, wil hij de sport wat teruggeven. Hij traint zelf dagelijks bij een sportschool in Amersfoort en inmiddels geeft hij ook aan kinderen les. ,,Het is mooi om te zien dat het een kind honderd keer niet lukt, maar die ene keer daarna wel. Dat geeft mij energie. Daarnaast groeien zij door de sport ook als mens. Net zoals bij mij - weliswaar op latere leeftijd - ook is gebeurd.”Ik zou ooit wel een sportschool in Nijkerk willen openen

Inmiddels is zijn vriendin ook aan jiu-jitsu begonnen en samen sparren ze regelmatig op de zolder in hun woning. ,,Die heb ik omgebouwd en een ruimte gecreëerd om de sport te beoefenen. Mijn vriendin steunt mij altijd, is er elke wedstrijd en ik vind het leuk om nu met haar samen te sporten. Ook haar geeft het zelfvertrouwen, omdat ze bepaalde technieken leert waarmee ze aanvallen kan blokkeren. Het klinkt raar, maar in deze maatschappij moet je jezelf nou eenmaal kunnen verdedigen. Gevaar ligt op elke hoek. Daarom is jiu-jitsu zo goed. Je leert daarmee omgaan en daardoor kan je rustiger leven.”

Op zijn zolder geeft de Europese kampioen ook regelmatig privé-lessen en als het aan Kasprzyk ligt, krijgt hij later zijn eigen sportschool. ,,Dat zijn nu nog dromen, maar waarom zou dat niet kunnen? In Nijkerk heb ik alleen geen juiste locatie gezien. Dat is jammer, want verder voel ik mij hier echt thuis. Ik heb ook eventjes in Utrecht gewoond, maar dat vond ik niets. Nijkerk is niet te druk, ik kan er tot rust komen en we wonen er heerlijk. Het plaatje zou compleet zijn als ik er ooit een sportschool kan beginnen en honderden mensen kan laten genieten van de sport die mijn leven zo enorm heeft veranderd.”

Door Jeroen van der Veer