Het begon allemaal met een vakantie. Gert en Ina Bomhof en hun kinderen reisden in 2003 af naar Kenia, waar ze intens genoten van het landschap en alle (wilde) dieren. ,,Op een gegeven moment vroeg ik aan onze chauffeur of hij ons een school op het platteland kon laten zien'', vertelt Gert. Het bezoek aan de Nkoilale Primary School maakte diepe indruk op het gezin Bomhof. Ze werden geconfronteerd met oude en vervallen schoolgebouwen. Eén gebouwtje, dat dienst deed als kleuterschool, beschikte niet eens over een raam. ,,We schrokken van wat we zagen en besloten ter plekke dat we iets moesten doen aan de armoede in dit gebied.''

CARE & SHARE Onder het motto 'Care & Share' ('wees betrokken en deel') schreef Barnevelder Bomhof samen met zijn bestuur een tienjarenplan, dat er in grote lijnen als volgt uitzag: de eerste drie jaar werden gebruikt om te kijken en te leren, daarna werden er - samen met de bevolking - vier jaar lang allerlei projecten opgezet, om vervolgens de laatste drie jaar te gebruiken om projecten meer uit te bouwen en om het werk over te dragen aan de lokale Maasai gemeenschap.

De redactie selecteert, voor u, wekelijks een aantal belangrijke en spraakmakende verhalen uit de regio.

Je kunt als westerling in de verleiding komen om in zo'n ontwikkelingsland jouw ding te gaan doen,,Die eerste drie jaar zijn ontzettend belangrijk geweest. Je kunt als westerling in de verleiding komen om in zo'n ontwikkelingsland jouw ding te gaan doen, maar daar gaat het natuurlijk helemaal niet om. We hebben die eerste periode vooral gebruikt om te kijken, te luisteren en te leren. Waar was de bevolking mee geholpen? Toen we dat in kaart hadden, zijn we aan de slag gegaan.''

Ina Bomhof voegt toe dat zij de eerste contacten legde door brieven te schrijven naar de hoofdmeester van de school en dan was het wachten op antwoord, Dat kon wel een paar maanden duren. Later gebruikten we het mailadres van een nabijgelegen lodge. Daarmee werd een snelle en heldere communicatie opgezet.

ARMOEDIG SCHOOLGEBOUW Het onderwijs was één van de pijlers van het project. Toen de stichting haar werk begon, was er in Nkoilale een basisschool voor 280 leerlingen. Het schoolgebouw zag er armoedig uit. Inmiddels herbergt de school 1.301 leerlingen en zijn er ook drie scholen in omliggende dorpjes gebouwd voor de lagere groepen, zodat die kleuters niet elke dag anderhalf uur heen en terug naar school hoeven te lopen. Deze nevenlocaties herbergen in totaal 465 leerlingen uit de groepen 1, 2 en 3. Vanaf groep 4 zijn de scholieren wel aangewezen op de hoofdschool in Nkoilale.

Het artikel gaat verder onder de foto.

Er zijn de afgelopen jaren echter slaapzalen gebouwd, waar doordeweeks 103 jongens en 183 meisjes eten en overnachten. ,,Het aantal leerlingen is toegenomen, maar ook de kwaliteit van het onderwijs'', vertelt bestuurslid Arie Esser, die de afgelopen decennia werkzaam was op diverse basisscholen in de regio. ,,Ook in Kenia is het besef doorgedrongen dat kinderen naar school moeten, dat onderwijs het ultieme wapen tegen armoede is. Het is mooi om te zien dat ook het aantal schoolgaande meisjes maar blijft stijgen. Vijftien jaar geleden was een meisje vijf koeien waard, nu wel honderd. Die omslag in denken is mooi om te zien." Gert voegt daaraan toe: ,,Kennis is macht en die is ook nodig om de middenklasse een stem te geven en een vuist te maken tegen de economische en politieke machthebbers, die samen de dienst uitmaken. Met goed onderwijs breng je deze middenklasse bewustzijn bij, zodat ze steeds effectiever voor zichzelf kunnen opkomen en de strijd aan kunnen binden met de corruptie in het land.''

KRAAMAFDELING Ook de gezondheidszorg was een belangrijke pijler in het werk van de Stichting Nkoilale. ,,We hebben in 2015 in het plaatselijke ziekenhuis een kraamafdeling kunnen openen. De vrouwen daar hoeven niet meer te bevallen in lemen hutjes, maar krijgen hun kind tegenwoordig in een veilige omgeving. Het geld voor deze kraamafdeling hebben we mede bij elkaar gekregen dankzij een sponsorloop. Basisschoolleerlingen hebben bij die gelegenheid letterlijk 20.000 euro bij elkaar gelopen. Dat was een mooie uitsmijter van al onze acties, die bij elkaar bijna een half miljoen euro hebben opgeleverd. We zorgden er ook voor dat de lijntjes kort bleven. Elke keer kwamen we terug om te vertellen wat er met het geld van de leerlingen was gebeurd. Ze zagen dat hun bijdrage ook daadwerkelijk een verschil maakte in het verre Kenia.''

Bijvangst was een stuk bewustwording. ,,Honderden leerlingen in de regio Barneveld hebben kunnen zien dat het voor veel leeftijdsgenootjes helemaal niet vanzelfsprekend is om naar school te gaan. Daar hadden ze geen weet van.''

De hele levensstandaard ging omhoog,,De grootste impact op de kwaliteit van leven in Nkoilale en omgeving had ons waterproject'', vertelt Esser. ,,In oktober 2010 kregen de inwoners de beschikking over 100.000 liter schoon drinkwater, dat dagelijks vanuit de heuvels via 8 kilometer lange pijpleidingen naar het dorp stroomt. Dit bleek van groot belang voor de hygiëne en de gezondheid. De hele levensstandaard ging omhoog.''

TROTS ,,We hebben ons strak aan ons eigen beleidsplan gehouden'', weet Bomhof. ,,Na drie jaar kennismaken en opbouwen, vier jaar samenwerken en ontwikkelen en drie jaar doorontwikkelen, maar tegelijk ook afbouwen en afronden, hebben we het project overgedragen aan de plaatselijke bevolking. Toen we in Kenia aan de slag gingen, hebben we een denkbeeldige bus gekocht. Eerst zaten we zelf achter het stuur, toen zijn we achterin gaan zitten en vervolgens hebben we ons eruit laten schoppen en namen zij het stuur over. En dat is helemaal zoals het moest zijn. Nkoilale heeft nu een eigen dorpsraad, met zelfgekozen mensen, van wie de manager een door ons betaalde universitaire studie achter de rug heeft. Ons project dient inmiddels als voorbeeld voor veel andere vergelijkbare plaatsen in het land.´´

,,We kunnen met trots terugkijken op wat we in Kenia samen met de plaatselijke bevolking hebben mogen realiseren'', vertelt Arie. ,,Laatst mocht ik ergens een presentatie over ons werk houden. De titel was: hoe groot kleinschalige ontwikkelingshulp kan zijn. Zo heb ik het ook echt ervaren. Als je kijkt naar de zogenoemde millenniumdoelen, dan hebben wij een bijdrage geleverd aan doelstellingen als minder moedersterfte, schoon drinkwater, minder kindersterfte en elk kind naar de basisschool.''

BEVOORRECHT Arie Esser en Gert en Ina Bomhof voelen zich vooral bevoorrecht dat ze jaren hebben mogen optrekken met de Maasai-gemeenschap. ,,Zij hebben ons de kans gegeven om toe te treden tot hun club. We zijn voor altijd emotioneel aan elkaar verbonden.''

Bomhof, afsluitend: ,,Ik mis mijn vrienden in Nkoilale enorm, maar het is goed zoals het is. Ina en ik gaan samen met onze dochters nog één keer terug naar Kenia; als toerist. Zo is het ooit ook begonnen. Dan is wat ons betreft de cirkel rond.''

WINKEL De winkel van Stichting Nkoilale in De Ark, aan de Kapteijnstraat 20 in Barneveld, sluit op zaterdag 28 december zijn deuren. ,,Alles moet weg'', benadrukken Gert en Ina Bomhof. Er zijn onder meer handgemaakte Keniaanse kettingen, sleutelhangers, beeldjes, armbanden, kerststerren en kerstboompjes te koop. ,,Aan kortingsacties doen we niet. We willen de opbrengst als een laatste gift overmaken naar Kenia. En wie geeft er nu korting op een gift?''

Door Erik Roest

Pauw Media
Foto: Pauw Media
Gert Bomhof, Ina Bomhof en Arie Esser in De Ark, waar stichting Nkoilale nog tot en met zaterdag 28 december aanwezig is. Op de foto ontbreekt bestuurslid Marga Westerhuis