Terug naar afgelopen september. Broer Stephan, werkzaam als vrachtwagenchauffeur, is vanuit Duitsland op weg naar huis in Barneveld. Een noodlottig ongeval volgt.

Blankestijn blikt terug op die rampzalige najaarsdag. ,,Op dit moment gaat het naar omstandigheden wel goed, maar wat was het een ‘rollercoaster’ de afgelopen tijd. Het is inmiddels drie maanden geleden, het ongeluk gebeurde op 12 september. Ik weet helaas nog maar al te goed wat er allemaal gebeurde. Ik was net thuis van mijn werk - ik ben eigenaar en oprichter van De Sportloods in Eefde - en lag even op mijn bed uit te rusten. Mijn zus Dana had me drie keer gebeld en ik had al gauw door dat het ‘niet oké’ was. Ik belde haar terug en zij vertelde me het vreselijke nieuws. Vanaf dat moment kon ik even niet meer nadenken, ik viel op de grond en kon alleen maar janken. Ik kwam weer enigszins tot besef en ging naar Barneveld, naar Stephan’s vrouw Renate, zoon Sam en mijn ouders.”

WAZIG EN ONWERKELIJK Hij moest meteen ook zakelijk denken. ,,Ja, ik ben eigen baas en mensen die lid zijn van mijn sportschool moesten het ook gauw weten. Eén van de medewerkers heeft snel gecommuniceerd via Facebook en andere kanalen, alles ging letterlijk op zwart.” Blankestijn ging met zijn vriendin Linda naar het huis van zijn broer. ,,Daar kwamen we met zijn allen bij elkaar om mekaar te steunen. Het was allemaal zo wazig en onwerkelijk. ‘Het kan niet waar zijn’, dacht ik steeds maar weer. Helaas kwam de bevestiging al snel uit Zuid-Duitsland, het was de foto van zijn vrachtwagen van Esmeijer Transport Achterberg. Stephan was overleden.”

Wat volgde was een zware periode vol verdriet. De één gaat daar anders mee om dan de ander en fout bestaat nooit, zegt Blankestijn. ,,Op de één of andere manier wil ik juist afleiding, heb ik gemerkt, als ik thuis ga zitten en de muren op me af zie komen, ga ik nog meer piekeren enzo. Ik besloot de volgende dag te gaan werken, sommige klanten verklaarden me voor gek, maar voor mij werkte dit nu eenmaal beter. Ik werkte van 7.00 tot 18.00 uur en het ging ook nog wel. Natuurlijk had ik ook de nodige momenten dat ik volledig van slag was, maar ik sloeg me erdoor.” Het was vaak ook scheuren tussen zijn huidige woonplaats Warnsveld en Barneveld in. ,,Een ‘rollercoaster’ van emoties, het was zo’n rare tijd en dat is het nog altijd weleens. We steunen elkaar daar waar het kan. Op dit moment gaat het naar omstandigheden dus best wel goed.”

De redactie selecteert, voor u, wekelijks een aantal belangrijke en spraakmakende verhalen uit de regio.

TROUWE FAMILIEMAN Hoe zou de oud-voetballer van onder meer SV De Glind, VV Barneveld en VV Lunteren zijn overleden broer willen omschrijven? ,,’Steef’ was wat rustiger dan ik, een heel stuk rustiger wel”, vertelt hij met een glimlach, terwijl hij af en toe een blik werpt op Ziggo Sports, waar de Spaanse topper tussen FC Barcelona en Real Madrid wordt uitgezonden. ,,Ik wil hem een trouwe familieman noemen. Hij was de hele week op pad met de vrachtwagen, maar het hele weekend stond dan in het teken van het gezin. Of ik hem vaak zag? Dat niet heel veel, juist door onze wisselende werkzaamheden en interesses. Sport is mijn passie, terwijl mijn broer daar niet zo veel mee had. Maar we spraken elkaar regelmatig en hij kwam nog wel eens langs bij De Sportloods. En appen deden we ook met regelmaat, zelfs nog op de avond voor zijn overlijden…” Dat ging overigens over iets heel moois. ,,Mijn broer is getrouwd en ik heb hem destijds gereden. Ik ga in 2020 trouwen met Linda en zou hem misschien vragen als chauffeur.”

LOKROEP NIET WEERSTAAN Voetbal en werk vormden als gezegd een welkome afleiding voor de tegenwoordig in Warnsveld woonachtige personal trainer. Ondanks het feit dat hij officieel al een tijdje voetballer-af was, kon hij de lokroep van zijn club VVB afgelopen najaar niet weerstaan. Vorig jaar was hij daar nog keeperstrainer en assistent van hoofdcoach Gerwin Dekker. ,,Door mijn werk als personal trainer ben ik gestopt, maar omdat de eerste keeper van VVB, Bart de Bont, geblesseerd was, deed Dekker een beroep op mij, als eerste doelman. Ook die fase van afgelopen jaar zal ik nooit vergeten. Na de wedstrijd van VVB tegen ONA werd ik door Gerwin - een toffe kerel en fijne vent met wie ik super kon samenwerken - gevraagd om hem te helpen. Ik besloot het te doen, ondanks wat twijfels, juist omdat ik een eigen bedrijf heb en personal trainer ben. Linda had nog meer twijfels, maar toch besloot ik het te doen.”

Ondanks een zeer zware blessure die hem op 5 november 2016 was overkomen. ,,Toen brak ik - bij mijn toenmalige club RDC - mijn onderbeen. Daar ben ik redelijk uitgekomen. Ik wilde mijn ‘cluppie’ VVB gewoon uit de brand helpen. Die maand november 2016 zal ik trouwens ook niet snel vergeten. Ik zou de dag na mijn eigen wedstrijd naar Go Ahead Eagles - Feyenoord gaan, maar dat ging dus niet door. Achteraf moest ik blij zijn, want mijn club Feyenoord verloor met 1-0, haha…”

GEKSTE DAG Blankestijn nam zich voor niet te flink de duels in te gaan. ,,Ik wilde er inderdaad niet vol op klappen, maar ja, mezelf kennende is dat moeilijk, tegen Harfsen kreeg ik nog een beste schop. Gelukkig heb ik in die weken geen blessures opgelopen.”

Zelfs op de dag van de crematie van Stephan, die overigens ook in de VVB-jeugd heeft gekeept, kwam de 34-jarige doelman de wei in. ,,Ik moet iedereen van VVB bedanken voor alle begrip en medewerking en ook EFC dat ze de wedstrijd van half drie een half uur wilden uitstellen. Het ging nog best goed eigenlijk, ondanks de nederlaag. Ik was er drie jaar uit geweest en had nooit meer echt serieus gekeept. Die dag keepte ik prima.” Hij had ook nog een bijzondere save. ,,Ja, dat was echt een mooie redding, die bal ging richting kruising, maar ik tikte ‘m eruit. Die gasten van EFC gaven me na afloop nog de complimenten. Wat een dag was dat.” Die werd - hoe wrang het wellicht ook klinkt - ook prettig afgesloten. ,,Het was de gekste dag van mijn leven die werd afgesloten met een gezellige barbecue met vrienden.”

Voetbal was en is belangrijk in het leven van Blankestijn, hij genoot in oktober met vrienden en vriendin van Messi en co. in Camp Nou en op televisie volgt hij zoveel als mogelijk. Toch komen er nu ook wel weer zware weken aan met de feestdagen en Oud & Nieuw. ,,Dat zal wel weer een cocktail van emoties worden, ja”, vervolgt de dertiger. ,,Mijn broer was namelijk op oudjaarsdag jarig. We zullen zien hoe het gaat lopen, wél wil ik hier mijn complimenten geven aan Renate, die echt heel sterk is voor zichzelf en zijn zoon. Het is allemaal zo verdrietig en akelig, maar ze pakt het zo knap op. Ik heb haar ook op het hart gedrukt om door te gaan met het leven en weer op zoek te gaan naar liefdesgeluk als ze daaraan toe is. We steunen haar in alles.”

LESSEN GELEERD Blankestijn zegt ook lessen te hebben geleerd de afgelopen tijd. ,,Ik houd van mijn werk en besteed er veel tijd en aandacht aan, soms wel zeventig tot tachtig uur per week. Het gaat zakelijk ook goed bij De Sportloods. Ik besef echter ook steeds meer dat al het werken eigenlijk niet goed is op de lange termijn. Ik zal proberen minder fysiek aanwezig zijn in de loods en wil meer gaan genieten. Afgelopen jaar heb ik wel wat weekendjes weg gehad en wat andere korte uitstapjes, maar ik wil in 2020 meer proberen te genieten van de leuke dingen in het leven. Ik moet meer op mezelf gaan passen.” Hij beleefde vreemde momenten toen Linda het sterrenbeeld kreeft onlangs voorlas. ,,Ik geloof eigenlijk helemaal niet in die horoscoop-toestanden, maar deze tekst sloeg haast letterlijk op mij, heel apart. Met de zoon van mijn vriendin, Sep, ga ik goed om en dat geeft mij veel energie. Ik hoop zo ontzettend dat 2020 een mooier jaar gaat worden voor mij. Daar ga ik zeker vanuit! Laten we met zijn allen gezond blijven en genieten van het leven.”

Door Jurre Jochemsen

Gerwin van Luttikhuizen
Foto: Gerwin van Luttikhuizen
Blankestijn actief als doelman tegen Harfsen.