Hij loopt sinds september vorig jaar tot juni van dit jaar onder begeleiding van pastoor Harrold Zemann stage in de St. Lucas Parochie, waaronder ondermeer Barneveld valt, en de parochie van St. Maarten. In die tijd woont hij in Maarn, bij pastoor Zemann in, om niet alleen de kerkelijke activiteiten maar het hele leven als priester mee te maken. De rooms-katholieke geloofsgemeenschap in Barneveld en Voorthuizen ervaart hij als 'prettig en levendig'. ,,In de vieringen is er een positieve sfeer, met vrijwilligers, een koor en andere mensen die meehelpen.'' Volgens planning zal Tilma in november eerst tot diaken worden gewijd, om in juni volgend jaar met de priesterwijding het priesterschap te aanvaarden.

AAN TAFEL In Barneveld, zo herinnert hij zich ook nog levendig, hield hij vorig jaar een meditatie tijdens een doordeweekse boeteviering, in voorbereiding op Kerst. ,,Om mensen te begeleiden om in gesprek te gaan met God had ik een icoon meegenomen, waarbij de deelnemers aan de meditatie als het ware bij de drie-enige God - de Vader, de Zoon en de Heilige Geest - aanschuiven aan tafel. Zo kon ieder bij zichzelf nagaan wat voor een moeilijkheden hij of zij met Hem wilde delen. Maar ook om vragen te stellen, dingen die je mooi vindt en waarvoor je dankbaar bent aan die tafel te delen.''

Volgens Tilma is het priesterschap niet alleen een roeping, maar ook een keuze. Hij had immers ook voor het Conservatorium in Utrecht kunnen kiezen, want hij speelt accordeon, piano en heeft solo en in een koren gezongen en is dirigent geweest. Daarnaast had hij een baantje als postbode. En 's zomers verdiende hij bij als zeilinstructeur.

De redactie selecteert, voor u, wekelijks een aantal belangrijke en spraakmakende verhalen uit de regio.

Toch koos hij voor het priesterschap, net als zijn oudere broer, die priester is in bisdom Haarlem. Zijn andere vier broers en zijn zus, de oudste van het gezin, zijn getrouwd. Paulus Tilma werd geboren in Amsterdam en groeide op in Maarssen. Als achtjarige zei hij al dat hij priester wilde worden, maar dit werd ,,pas later een verlangen dat steeds meer groeide''.

VOORWAARDE In de wijdingsdienst tot priester leg je eerst de celibaatsbelofte af. Daarna, legt Tilma uit, word je in dezelfde viering tot priester gewijd. ,,Het celibaat is een onderdeel van en een voorwaarde voor het priesterschap, waardoor je je toewijding aan God en aan de kerk volledig kunt beleven. Je bent door een celibatair leven te leiden heel praktisch beschikbaar en je kunt je richten op de manier waarop Hij zijn werk wil doen.''

De weg naar het priesterschap kende zo z'n ups and downs voor hem. Op het gymnasium in Hilversum vroeg hij zich af: wil ik dat wel, het celibaat? Het huwelijk vond hij ook mooi. ,,Maar als ik twijfelde, kwam het verlangen om priester te worden sterker terug. Wat erbij kwam was dat ik er op school toe werd gestimuleerd om ook naar andere studies te kijken.'' Een muzikale loopbaan lag bijvoorbeeld voor de hand. Toch voelde dat voor hem ,,meer alsof ik voor mezelf zou kiezen, omdat ik het leuk vond''. De dienstbaarheid van een priester sprak hem aan, ,,dat je mensen kunt bijstaan in hun geloof en in hun leven''.

GETUIGE Tilma begon zijn priesteropleiding aan de Tiltenberg, het seminarie in Haarlem. Nadat hij er drie jaar had gewoond, ging hij naar de net gestarte opleiding aan het Ariënsinstituut van het Bisdom Utrecht, dat de studie uitbesteedt aan de theologische faculteit in Utrecht van de Universiteit Tilburg.

Zijn roeping ervoer hij aan het begin van de priesteropleiding, tijdens een retraite in een klooster in Duitsland, waar de monniken in volledige stilte leefden. Tilma was 18 jaar. De keuze was nog niet heel zeker ,,Eerst dacht ik nog dat ik altijd nog wat anders zou kunnen worden, als het niet zou bevallen. En daarbij, ik wilde misschien wel priester worden, maar wilde God dat ook?

Een vraag die mij in die tijd vooral bezighield, was waar ik God in mijn leven tegenkwam. Ik las namelijk tijdens de periode in het klooster in een boek over het priesterschap: 'Een priester is een bijzondere getuige van Christus'.'' Tilma was vanzelfsprekend geen ooggetuige, iemand die erbij was in de tijd dat Jezus op aarde verkeerde. ,,In de stilte en in gebed ben ik de liefde van God gaan ervaren, niet meer ver weg, maar dichtbij, als een persoonlijke God. Als ik terugkeek op de liefde die ik in het gezin van mijn ouders in Maarssen had ervaren, de eucharistievieringen op zondag en doordeweeks als misdienaar en de vriendschappen in de geloofsgemeenschap, ontdekte ik dat God werkelijk aanwezig was in mijn leven.

Het leven in de kloostergemeenschap vond ik heerlijk. Ik heb me geen dag verveeld. Het gebed, de meditaties, de liefde van God die ik sterk ervoer - het was een moment waarop de keuze om dienstbaar te zijn bevestigd werd, om liefde terug te geven aan God en door te geven aan mensen.''

Door Henk van IJken

Henk van IJken
Foto: Henk van IJken
Henk van IJken
Foto: Henk van IJken