Aan de buitenkant van het ziekenhuis is op woensdagmorgen rond 10.00 uur weinig te zien van de boze verpleegkundigen, maar zodra men de draaideuren doorloopt is meteen duidelijk dat er iets aan de hand is: een podium, spandoeken en vooral een menigte ziekenhuispersoneel en passanten staan te luisteren naar verschillende prominenten die toespraken hielden in de ontvangstruimte van het ziekenhuis. 

De vakbonden, die het ziekenhuispersoneel vertegenwoordigen aan de onderhandelingstafel, leggen uit waarom het zorgpersoneel staakt. Zo wil de bond een structurele verhoging van de CAO-lonen van 5 procent, beginnend in 2019. Ook moet er een extra toeslag op het loon komen wanneer er sprake is van last-minute oproepen. Tot slot moeten er betere afspraken komen over arbeids- en rusttijden en over de instroom en het behoud van medewerkers.

ZONDAGSDIENST ,,Staken is onmogelijk in de zorg. Sterker nog: iedereen is vandaag ingeroosterd zoals normaal alleen de patiëntenzorg is zoals een zondag. Daarom houden we vandaag een zondagsdienst. Alles wat uitgesteld kan worden is ook uitgesteld behalve zorg voor kinderen, de afdeling oncologie en uiteraard de spoedeisende hulp”, legt initiatiefneemster Sijl uit. 

Applaus klinkt wanneer Sijl haar toespraak op het podium besluit: ,,we willen ons kunnen richten op datgene waar we goed in zijn en dat is de zorg voor onze patiënten.” Uit De grens is bereikt. Er moet iets veranderen.alles lijkt duidelijk te worden dat de maat vol is voor de verpleegkundigen: ,,We voeren nu actie, in Ede maar overal in Nederland. 93 procent van de ziekenhuizen doet mee en dat maakt duidelijk dat we een grens hebben bereikt. Er moet iets veranderen”, aldus Sijl.

MAAT IS VOL ,,In de zorg is door de jaren heen alles van onze secundaire arbeidsvoorwaarden afgeknabbeld”, licht ze toe. ,,Nu hebben we al anderhalf jaar geen CAO en de maat is vol. De werkdruk is gigantisch hoog en we wilden nu de kans grijpen om dit op te pakken tijdens deze landelijke actie. Betere arbeidsvoorwaarden moeten op nummer één komen te staan en bovendien is dat enorm belangrijk om jonge mensen aan te trekken en te behouden in ons vak.” 

Tussen 10.00 en 11.00 uur werden woensdagmorgen ludieke acties gevoerd in het Ziekenhuis Gelderse Vallei, maar na de plechtigheden ging de actiedag 'gewoon' door. Op de afdelingen werden bijvoorbeeld handmassages gegeven en meer gesprekken met patiënten gevoerd: iets waar volgens de verpleegkundigen nauwelijks tijd meer voor is. Verder kan de actiedag ook gezien worden als een soort open dag. In de grote hal van het ziekenhuis waren workshops, kon men zelf een pop reanimeren en was er een knutselhoek voor kinderen.

DEN HAAG Ook de Raad van Bestuur van het ziekenhuis durft het podium te betreden maar hoeven niet te rekenen op hetzelfde uitbundig applaus als dat de verpleegkundigen kregen: sterker nog, het lijkt even alsof bestuurslid Arjen Hakbijl onderbroken moet worden door de actievoerders. Desondanks staat het tweede bestuurslid Mirjam van ‘t Veld de redactie van EdeStad.nl zonder problemen te woord: ,,Ook wij begrijpen dat de zorgmedewerkers een signaal willen geven”, legt ze uit. ,,Maar dat signaal moet naar Den Haag zijn. We kunnen dat in Ede als individueel ziekenhuis simpelweg niet oplossen. De vinger moet gewezen worden naar zorgverzekeraars en de politiek”, maakt ze duidelijk.

SIGNAAL Op het podium was Van ‘t Veld duidelijk: ,,Als mens sta ik achter jullie, maar als bestuurslid moeten we zoeken naar oplossingen die het beste zijn voor de Een verpleegkundige moet zich gewaardeerd voelen voor hun zwaar verantwoordelijke beroep.patiënten.” Daarbij hoort ook het verloop van zo’n actiedag die best wat voeten in aarde heeft. ,,Actievoeren betekent voor ons dat we zondagsdiensten houden. De spoedzorg is gegarandeerd dus dat wil zeggen dat acute zorg gegeven kan worden, daarover zijn namelijk heel erg goede afspraken met het actiecomité”, legt ze uit. ,,Verder betekent een zondagsdienst dat niet alle operatiekamers in werking zijn. Wat uitgesteld kon worden hebben we verzet en dat is goed geregeld. Natuurlijk is dat vervelend voor onze patiënten maar ook die snappen dat zorgmensen een signaal willen afgeven en het is onze verantwoordelijkheid om daar goede afspraken over te maken”, aldus Van ‘t Veld. ,,Wat je bovendien merkt is dat mensen in Nederland snappen dat de zorg een signaal wil afgeven. Iedereen die weleens met zorg in aanraking is geweest snapt hoe belangrijk een verpleegkundige is en die moeten zich dan ook gewaardeerd voelen voor hun zwaar verantwoordelijke beroep.”

Voor de verpleegkundigen ligt de bal nu in Den Haag en dat benadrukt het bestuurslid nog wel. ,,Op het moment dat wij de cao-eisen willen oplossen in Ede krijgen we een enorm gat in de begroting wat we moeten dichten door te korten in personeel. En dat is geen oplossing en we zijn blij dat onze medewerkers dit ook begrijpen en zien.”

Marian Sijl is in ieder geval hoopvol wanneer ze afsluit: ,,De dag is geslaagd wanneer ze vanavond in Den Haag merken dat er echt iets anders moet nu en ik ga er vanuit dat we elkaar hier dan niet nog een keer hoeven te spreken, maar je weet het niet. Als veranderingen uitblijven dan moeten we misschien toch nog een keer gaan staken, maar volgens mij is nu wel duidelijk dat de grens bereikt is”, besluit ze.

Door Job Oldegbers

Job Oldegbers
Foto: Job Oldegbers
Job Oldegbers
Foto: Job Oldegbers