Aan het woord is Joël van Wijk (24). ,,Zonder dat ik het zelf realiseerde was de met 5-2 gewonnen wedstrijd op CSV Apeldoorn op 7 maart mijn laatste wedstrijd voor DTS. Daarna was er nog een mooie feestavond. Normaal gesproken leef je naar zo'n laatste wedstrijd toe. Dat is nu niet het geval.''

,,In eerste instantie was er nog de hoop dat wij nog een aantal wedstrijden zouden spelen. Maar naarmate ik mij meer in de situatie ging verdiepen, was het al snel duidelijk dat wij niet meer aan voetballen gingen toe komen. De beslissing van vorige week kwam niet als een verrassing.''

,,Natuurlijk is het voor DTS jammer dat de competitie als niet gespeeld wordt beschouwd. Zeker nu DFS zich terugtrekt, hadden wij ook kampioen kunnen worden. Maar, het is een cliché. Het voetbal is een bijzaak. Corona gaat over leven en dood. Wat DTS betreft koester ik nu veel andere mooie momenten. Ik hoop nog wel in juni of juli dat de groep bij elkaar komt, om op een goede manier afscheid van elkaar te nemen.''

Daarna wordt het dus het blauw wit van GVVV. ,,Door of te hardlopen of te fitnessen in de schuur, probeer ik fit te blijven. Van GVVV heb ik over volgend seizoen nog niets gehoord. Dat zal over een tijdje wel gebeuren.'' Joël van Wijk, met ongeveer 175 duels op zijn naam, had gehoopt met een kleine tweehonderd wedstrijden afscheid te nemen. ,,Wellicht dat dit nu in de toekomst gaat gebeuren. Maar nu wil ik proberen te slagen bij GVVV'', besluit de Edenaar.

LAATSTE WEDSTRIJD Met het stoppen van de competitie, betekent nu ook dat een aantal stoppende spelers zonder het zichzelf te realiseren hun laatste wedstrijd hebben gespeeld. Een daarvan is Nico van Roekel. De 31-jarige Advendo-speler speelde zijn laatste ontmoeting tegen SKV.

,,Het ging best goed die dag. Dat nemen ze dus niet meer af. Natuurlijk was het leuk geweest in een laatste wedstrijd officieel afscheid te nemen. Dat je nog wat waarderende woorden naar elkaar uitspreekt. Nogmaals jammer, maar er spelen nu een maal belangrijker zaken. Inderdaad is het nu ook een meevaller dat wij zeker derdeklasser blijven.''

Het abrupte einde is voor een aantal spelers wellicht reden er een toch een jaartje aan vast te plakken. ,,Mijn besluit staat vast. Ik heb veel te kampen gehad met zware blessures. Ben er bij elkaar zo'n drie jaar uit geweest. Ik wilde op een waardige wijze afscheid nemen. Als speler met een meerwaarde. Dat is gelukt. Nu is het klaar. Misschien dat ik in noodsituaties nog een keer mee doe. Maar niet meer als vaste selectie speler.''

,,Ik klopte het na elke wedstrijd weer af, als ik er zonder blessure vanaf was gekomen. Het was elke keer weer een kleine overwinning. Ik heb twee keer achter elkaar mijn kruisband afgescheurd. De tweede keer mij niet laten opereren. Het was elke keer weer balanceren. Ook het nu net afgelopen seizoen ben ik er flink door heen gegaan en miste wedstrijden'', laat de in potentie meest getalenteerde Ederveense voetballer weten, die ook nog voor DOVO en NSC Nijkerk speelde.

,,Als ik dan hoor dat mijn ploeggenoot Rik Kelderman onlangs ook voor de tweede keer zijn kruisband scheurde, dan schrik je weer. Ik zou er niet aan moeten denken, weer dat hele hersteltraject te moeten doorlopen. Daarom is het goed dat ik stop. Ook al is dat iets eerder dan gepland'', besluit Nico van Roekel.

Door Wim van Kessel