En dat terwijl Van Beek tot een jaar of vijf geleden vooral in het water lag. ,,Na als voetballer bij SKV in Wageningen te zijn begonnen, heb ik waterpolo gespeeld bij RZC in Renkum en Polar Bears. Daar bivakkeerde ik 10 jaar lang tussen het eerste en tweede team'', begint Van Beek, in het dagelijks leven coördinator Zwemzaken bij SportPlaza in Tiel, zijn verhaal.

,,Omdat ik daarna in de rustperiode aan kwam, ben ik gaan hardlopen. Opgebouwd van een minuut lopen en een minuut wandelen. Met eigen schema's in 2016 mijn eerste marathon gelopen. Omdat mijn broer Mike triatlons deed, dat in 2017 gaan doen. Met de Ironman in Maastricht mijn eerste hele triatlon gelopen. Daarna halve en kwart triatlons blijven lopen.''

,,Een jaar geleden dacht ik: doe eens gek. Ik ga voor een ultra run. In Nederland is maar één: de 100 van Winschoten. Via Instagram ben ik bij Running Improvement uit Arnhem terecht gekomen. Daar ben ik gaan trainen. Er moest zelfs geschaafd worden aan mijn basis looptechniek. Ook ging ik voor het eerst trainen op tempowisselingen. Dat koste best veel moeite. Ook raakte ik rond de Kerst vier weken geblesseerd aan mij voet. De tijd begon te dringen, maar het was haalbaar'', herinnert Van Beek zich.

,,Het echte trainen begon in 2019. Zo was er een week, waarin ik elke dag een halve marathon liep. Ik stond soms om 4.00 uur op om te gaan lopen. In combinatie met werk en gezin, was het heel zwaar. Van de zomer was ik er even helemaal klaar mee. Stond op het punt te stoppen. Maar in mijn vakantie goed uitgerust en weinig gelopen.''

,,Bij terugkomst besloot ik toch door te zetten. Op een gegeven moment heb ik met een training eerst een rondje Arnhem gelopen (45 km) om vervolgens mij broer Mike op te pikken en nog eens 30 kilometer te lopen. Dat ging goed. Het was het kantelpunt dat ik dacht dat het zou moeten lukken.''

Half september was het zo ver. ,,Ik had een gezonde spanning. Het waren 10 rondjes van 10 kilometer. Het was eerst een kwestie van in mijn ritme komen. Daar hielp Mike mee, door het eerste gedeelte mee te lopen. Via Jarno Beuving van Beat Ede had ik een goed voedingsschema. Met de sportdrank kon ik het redden. De eerste 50 kilometer ging in 4.28. Bij 60, 70 kilometer kreeg ik het zwaar. Ik begon tegen weer hetzelfde rondje op te zien. Vooral het eerste gedeelte was saai.''

,,De maximale tijd was 12 uur. Ik wist dat ik dat zou gaan halen. Het was op een gegeven moment van drankpost naar drankpost lopen. Het tempo zakte ook wel wat in. Uiteindelijk haal je de finish in 9.41.53. Minder dan de helft van de 120 deelnemers haalden de eindstreep. Mentaal was ik helemaal leeg. Lichamelijk had ik nog wel een rondje gekund.''

,,Het gevoel was heel apart. Ik was klaar. Ik had geen doel meer.  Ook heel trots en voldaan. Dat ik het toch heb gehaald. Nee, het is zeker niet gezond. Het was een ultiem doel, wat op mijn bucketlist stond. Al die trainingsuren. Het was soms verschrikkelijk. Er werd veel gevraagd van mij en mijn gezin.''

 En nu? ,,Op zich wil ik de loop nog wel een keer doen. Maar ik wil daar eerst nog eens goed over nadenken'', besluit Patrick van Beek.

Door Wim van Kessel

Via Patrick van Beek
Foto: Via Patrick van Beek