Terugblik op het voetbaljaar: in het krachthonk knokken voor laatste voetbalkans
20 december 2022 om 06:45 VoetbalEDE Vanuit de voetbalwereld zijn veel verhalen te vertellen. Over kampioenschappen of degradaties. Maar ook zijn er veel persoonlijke verhalen. Twee voetballers blikken terug op hun roerige jaar. Roy Bijsterveld (Fortissimo) en Rick Kelderman (Advendo ‘57) vertellen over hun blessures.
Hij moest vanaf 10 maart toekijken hoe zijn elftal het deed. In de finale van de nacompetitie kon hij voor Fortissimo toch nog een minuut of twintig uitkomen tegen Rood-Wit ’58. Maar dat was het dan wel dit jaar voor de geblesseerde spits en topscorer Roy Bijsterveld. De 31-jarige speler kijkt met gemengde gevoelens terug op het sportjaar 2022.
,,Ik heb nog precies op mijn netvlies hoe het allemaal begon. Op donderdagavond 10 maart waren we aan het trainen. Fortissimo zat in de bekende ‘flow’ en had alle kans op een kampioenschap of promotie. Ik wilde op de training een voorzet geven, maar klapte met de enkel naar binnen. Waarom dat laatste zo belangrijk is volgt uit mijn verhaal”, begint voetbaldier Bijsterveld. Hij voelde gelijk dat het niet goed zat. Met een enkel die is ingetapet keerde hij huiswaarts. ,,Ik liet mijn hond een dag later uit, maar merkte gelijk dat het voor geen meter ging. Ik ging vervolgens naar de huisarts die letterlijk zei: ‘je kunt gelukkig nog lopen. Doe rustig aan en het komt goed’.’’
TOCH INGEVALLEN Hij bleef pijn houden en kwam via wederom zijn huisarts voor een mri-scan in ziekenhuis Gelderse Vallei. Daar werd niets geconstateerd. ,,’Neem wat rust en het komt goed’. Waar had ik dat eerder gehoord? Daarna bij de fysio geweest. Daar werd de boel ook niet helemaal vertrouwd. Het bleef sukkelen”, gaat Bijsterveld verder. Het sporthart deed zeer, omdat de voetballer langs de lijn zijn ploegmaten eerst het kampioenschap en later de promotie zag missen. ,,Ik wilde ze tegen Rood-Wit’58 niet in de steek laten. Bij een 2-3 achterstand ben ik alsnog ingevallen. Achteraf niet verstandig, maar op zo’n moment kriebelt het te veel”, oordeelde de spits.
De pijn bleef, evenals het sukkelen. ,,Mijn maatje Niels Homburg (fysiotherapeut) maakte zich echt zorgen en verwees mij voor een second opinion naar Bart van de Zandschulp (Fysio Zuidereng). Hij luisterde naar mijn verhaal. Hij deed onderzoek en dat deed behoorlijk pijn. Hij dacht aan een fractuur en adviseerde weer een mri-scan. Mijn wereld stortte even in. Maar achteraf ben ik Bart zo dankbaar”, wordt Roy enigszins emotioneel. Uiteindelijk werd op de scan alsnog een kuitbeenbreuk en diverse onderliggende beschadigingen rondom de enkel vastgesteld. ,,Dan heb je bijna vier maanden met een gebroken kuitbeen rond gelopen. Excuses na de eerste diagnoses zijn er niet gekomen. Daarom sprak ik in het begin zo bewust over naar binnen klappen. Bij het eerste onderzoek dacht men dat ik naar buiten was geklapt. Dat schijnt, maar ik ben medisch niet zo goed onderlegd, een groot verschil te maken.”
De fysio deed onderzoek en dat deed behoorlijk pijn. Hij dacht aan een fractuur en adviseerde weer een mri-scan. Mijn wereld stortte even in. Maar achteraf ben ik hem zo dankbaar
Eind december moet Roy Bijsterveld zich nog altijd verbijten aan de zijlijn. ,,Dat is echt erger dan in het veld staan. Ik ben nog lang niet klaar bij Fortissimo. Ik speel hier nu ruim 24 jaar op allerlei niveaus. Wil zo graag meehelpen aan promotie naar de derde klasse. Of het er ooit nog van komt? Ik ben van nature een optimist en hoop via Van de Zandschulp misschien een comeback te maken. Wie weet na de winterstop of ergens later. Het laatste traject om alle spieren te kunnen belasten is ingezet.’’
Een heel ander verhaal vertelt de 23-jarige Advendo ‘57-speler Rick Kelderman. Hij liep in de eerste wedstrijd van het afgelopen seizoen een kruisbandblessure op. Even leek het na de vierde (!) blessure aan zijn knieën einde oefening. Maar Kelderman herstelde en had aan het einde van het voetbaljaar zeker zijn inbreng in de ‘remontada’ van zijn team. ,,Ik was er even goed klaar mee’’, weet Kelderman nog goed. ,,Direct na die wedstrijd tegen ONA ‘53 is het is mij opgekomen om te stoppen met voetbal. Maar ik heb het nooit écht overwogen. Wel wist ik direct dat ik mezelf niet weer zou laten opereren. Daar had ik geen zin meer in. Ik wilde er ook geen drie maanden uitliggen voor mijn werk.’’
Rik Kelderman, momenteel van grote waarde bij Advendo ‘57. - Theo Beumer
,,Gelukkig bleek de kruisband niet helemaal te zijn afgescheurd. Eerst onder begeleiding van een fysiotherapeut, en later weer op het voetbalveld, heb ik de knie opgetraind. Ik kreeg er steeds meer vertouwen in. Uiteindelijk ging ik ook spelen. Voor de beslissende nacompetitie was ik weer fit. Achteraf gezien ben ik heel blij dat ik deze wedstrijden heb kunnen spelen. Zeker gezien het resultaat had ik dit echt niet willen missen.’’
VITESSE Als speler van de jeugdopleiding van Vitesse scheurde de inwoner van Lunteren op zijn zestiende en zeventiende zijn linkerkruisband. Dat betekende ook het einde in Arnhem. ,,Hoever ik gekomen zou zijn? Dat kun je nooit weten. Maar ik was niet het grootste talent. Van mijn lichting hebben alleen Thomas Buitink en Mitchel van Bergen het betaalde voetbal gehaald.’’ Rik Kelderman keerde terug naar Advendo. Daar scheurde hij in het eerste coronajaar de kruisband in zijn rechterknie. ,,Natuurlijk denk je wel eens aan je knie. Bij een training ben ik wel eens voorzichtig in bepaalde situatie. En als je een keer wat voelt, schrik je direct. Maar tijdens een wedstrijd ga ik er vol voor. Dat vertrouwen heb ik wel.’’
Bij Vitesse adviseerde ooit een orthopeed hem om te stoppen. ,,Ik verwacht niet dat ik tot diep boven de dertig in het eerste elftal zal voetballen. Er zijn ook geen ambities om hogerop te gaan spelen. Ik voel mij enorm thuis en op mijn plaats bij Advendo.’’