'Nederland is een skeletonland in wording'
14 februari 2022 om 10:45EDE Adel verplicht, als winnares van de wereldbeker en Europees kampioen. En dus was skeletonster Kimberley Bos uit Ede op voorhand één van de favorieten voor de olympische titel in Beijing. Op voorhand vertelde ze dat er in haar ogen liefst twaalf medaillekandidaten waren. Zaterdag stond Bos met een bronzen medaille op het podium. De brede glimlach verraadde het al: ze was dik tevreden met een plak.
Boy Imminck
Bos werkte de afgelopen jaren in relatieve rust naar haar medaille toe. In 2018 haalde ze op het nippertje de Spelen in Zuid-Korea en destijds werd ze knap achtste. Maar nu lag de lat hoger, al kwam de verwachtingsstorm in januari pas echt goed op gang met de dubbele winst van de wereldbeker en het EK in Sankt Moritz.
In de vroege Nederlandse vrijdagochtend leek Bos last te hebben van de toegenomen druk. Liefhebbers die om 02.30 uur voor de buis zaten, zagen haar in de eerste van vier afdalingen een paar fouten maken. Hoofdschuddend kwam ze over de finish, dit was niet goed genoeg. Dat bleek, want na run 1 stond Bos slechts tiende. De tweede afdaling die nacht was een stuk beter, ze schoof vier plaatsen op en met de zesde plaats halverwege leek een medaille er nog in te zitten.
Op zaterdag, terwijl vrijwel haar hele achterban zich in de Van der Knaap Topsporthal in Ede had verzameld, begon de hoop op eremetaal te groeien. Waar de Chinese Dan Zhao en de Duitse Jaqcueline Loelling net voor haar veel fouten maakten, bleek Bos zo koud als het ijs waar haar slee op gleed. Met nog één run te gaan stond de Edese vierde, strak achter de Duitse Tina Hermann en op een zekere afstand van de Australische Jaclyn Narracott en de verrassende jonge Duitse klassementsleider Hannah Neise. Bos moest als eerste van de vier medaillekandidaten naar beneden en zette vrijwel dezelfde tijd neer als in het eerste afdaling op zaterdag. De voorsprong van Hermann verdampte kort daarna als sneeuw voor de zon, waardoor Bos wist dat ze medaille in bezit had. De kleur werd brons. Narracott bleef Bos nipt voor en op olympisch kampioen Neise stond geen maat.
NIET OPGEGEVEN Bos, die de afgelopen jaren veel in haar carrière op eigen kracht moest doen, realiseerde zich na het behalen van haar bronzen medaille nog maar nauwelijks dat ze net een historische prestatie had neergezet voor de Nederlandse sport. ,,Een beetje, maar nog niet echt", zei ze tegen persbureau ANP. ,,Ik ben superblij. Ik mag deze mee naar huis nemen. Ik denk dat dit ook heel veel zegt over doorzettingsvermogen en veerkracht. Na de eerste run vrijdag stond ik tiende en dat was niet ideaal. Maar we hebben niet opgegeven en gezocht waar het beter kon en hebben er brons uitgesleept." De skeletonster hoopt dat haar succes de sport wat bekender maakt in Nederland. ,,Ik hoop dat er nieuwe atleten komen. Het is een geweldige sport en we kunnen het als Nederland ook goed, dat heb ik denk ik wel bewezen. Het zou heel mooi zijn dat als ik stop er iemand is die het stokje kan overnemen. Als je het wil uitproberen, meld je aan."
Coach Joska le Conté plaatste de medaille direct in perspectief. ,,Het is nog nooit gebeurd in Nederland dat we met skeleton een medaille hebben gehaald. Nederland is natuurlijk niet echt een skeletonland, tenminste nog niet. Dat zijn we wel in wording nu."