Olena Malashenko: ‘Vrouwen mogen straks puinruimen’
24 maart 2022 om 07:30 MensenEDE De inval van Rusland kwam ook voor Olena Kurstjens-Malashenko als een grote verrassing. Haar vaderland Oekraïne ligt zwaar onder vuur. ,,Mannen starten met de oorlog en het vechten, vrouwen moeten daarna het puin opruimen.”
Olena is getrouwd met een Nederlander en is in 2016 in Ede komen wonen, samen met haar zoon Artem. De eerste ontmoeting vond plaats in München:,,Ik was niet op zoek naar een relatie, maar het gevoel was goed. We hebben nog een jaar gependeld tussen Oekraïne en Nederland, maar uiteindelijk hebben we voor Nederland gekozen.” De cultuurverschillen zijn groot en heimwee speelt nog altijd een rol. ,,Met de oorlog in Oekraïne, de acties die in Nederland zijn opgestart en de steun van buren en vrienden heb ik meer dan ooit het gevoel hier een thuis gevonden te hebben.”
TOLK De studie online marketing aan de HAN is even op een laag pitje gezet. ,,Het is een mooie opleiding. De tendens is momenteel dat bedrijven steeds groter willen groeien. Ik zou meer aandacht willen voor duurzaamheid en daarmee de toekomst van onze kinderen.” Afstuderen heeft ze even voor zich uitgeschoven: ,,Het is moeilijk om mij te concentreren.”
Olena heeft zich ook als tolk aangeboden bij de opvang van vluchtelingen in Harskamp. ,,Misverstanden liggen op de loer. Als mensen bang worden kunnen ze soms boos reageren. Soms spreek je dingen niet uit omdat het vanzelfsprekend lijkt. Niet alleen vertalen maar ook uitleggen van gedrag.”
De propaganda van Rusland over discriminatie van de Russisch sprekende bevolking is onzin volgens Olena. Met een Russische moeder en een Oekraïense vader heeft ze van beide werelden veel meegekregen. Haar ouders zijn via Boedapest naar Nederland gekomen, inclusief zus en haar zesjarige dochtertje en ook haar ex-schoonfamilie. ,,Voorlopig zitten ze veilig bij ons in Ede, voor de langere termijn moeten we maar even zien.”
Jarenlang hebben we aan de opbouw gewerkt, nu schieten tanks alles weer kapot.
OPBLOEIEN VAN LAND Denkend aan Oekraïne denkt Olena aan de grootte van het land. ,,Het heeft bergen, zee, rivieren, grote steden maar ook eindeloze velden met tarwe en zonnebloemen.” Met Nederlandse boeren en hun technologie zijn de oogsten nog groter. Na de revolutie zijn nieuwe wetten gemaakt waardoor kleinere dorpen ook profiteren van economische vooruitgang. ,,Het was zo mooi om elk jaar de dorpen te zien opbloeien door aanleg van wegen, trottoirs maar ook de parken. Jarenlang hebben we aan de opbouw gewerkt, nu schieten tanks in een paar weken alles weer kapot.”
GEEN HAAT Olena heeft veel contact met familie en vrienden in Oekraïne. Veel van de Russische kennissen zijn opgegroeid met propaganda en geloven het eenzijdige verhaal. ,,Wij vechten voor ons eigen land. Wij hebben Janoekovitsj verjaagd omdat hij zich naar Rusland richtte. Wij willen bij het westen horen. In Rusland is wel verzet, maar men durft niet massaal te protesteren.”
Ondanks alles haat Olena de Russische soldaten niet. ,,Het leger is de grootste werkgever en biedt een uitweg uit de armoede van het platteland. Al deze jongens hebben echter ook moeders die van ze houden.” De geboren Oekraïense denk dat niemand deze oorlog zal winnen. ,,Niet alleen militaire doelen worden aangevallen, ook ziekenhuizen en scholen. Veel burgers worden gedood. Kijk ook naar Marioepol en de verwoesting die daar plaatsvindt. Genocide vindt plaats in heel Oekraïne.”
Op de vraag of ze hoop heeft zegt Olena heel stellig: ,,Wij zullen alles weer opbouwen. Dat zal uiteindelijk op de schouders van vrouwen neerkomen. Het zou mooi zijn als er in de toekomst meer invloed uitgeoefend kan worden door vrouwen. We moeten denken aan het voortbestaan van onze wereld met als uitgangspunt de klimaatcrisis. Niet het voeren van oorlog, inpikken van land en het uitmoorden van een volk.”
Door Diana Kervel