‘Harskamp is een virus dat je nooit meer loslaat’

6 juni 2023 om 07:36 Voetbal

HARSKAMP SV Harskamp werd op 15 juni 1948 opgericht in de bakkerij van Geert Pieters aan de Dorpsstraat in Harskamp. Jongeren wilden een voetbalclub oprichten. Na wat gesteggel met de KNVB werd de naam SV H(arskamp). De club is eigenlijk net als 75 jaar later een familieclub. De eerste voorzitter is Cees van Loenen. De rest is geschiedenis.

Bovenstaande tekst is mooi verwoord in het jubileumboek S.V. Harskamp (1948-2008). ,,Deze keer is afgezien van een jubileumboek. Je moet oppassen dat het niet meer van hetzelfde wordt. En laten we eerlijk zijn, de resultaten tussen 2008 en 2020 waren ook niet om naar huis te schrijven”, aldus Erik Koogje en Herwin van den Brink. ,,Harskamp mag zich gelukkig prijzen met bijna 275 trouwe leden. Dat aantal stijgt al jaren. Alle teams worden gesponsord. Begunstigers bellen elkaar op en de kleding is geregeld. Met soms drie of vier sponsornamen erop. Waarom? Niet om eraan te verdienen. Het wordt de voetbalclub gegund.”

Kom binnen. Wij Gijs van den Hoek, Wim van den Brink, Erik Koogje, Herwin van den Brink en Hans Iping kennen de clubhistorie goed. Theo Beumer

De club gaat in de week van zaterdag 10 tot en met zaterdag 17 juni terugblikken en pakt groots uit. In 75 jaar kan er veel gebeuren en dan gaat het niet alleen over het voetbalspel. De structuur van de club is het belangrijkste, ontwikkeling en het sportief bezig zijn de hoofdzaak.

Erik Koogje (45), Wim van den Brink (73), Gijs van den Hoek (69), Hans Iping (70) en Herwin van den Brink (37) sluiten aan. Vrijwilligers waarbij het rood-zwartte hart niet ontbreekt. ,,Het is een virus wat je nooit meer loslaat”, klinkt eenstemmig. ,,Wat zou ik anders met mijn vrije tijd moeten doen?”, lacht Iping. ,,Corona heeft ons gered”, vult Wim van den Brink aan. Even valt het stil aan de tafel. ,,In de coronaperiode, waarin beperkt gesport mocht worden, is veel overleg geweest over de koers van de club. Daar werd de basis gelegd voor het huidige succes. Een nieuw bestuur vol ideeën en passie. Vrijwilligers voor wie geen minuut te veel is om de club te helpen. Er zijn beleidsplannen ontwikkeld waarin de jeugdafdeling heel belangrijk is. Er kwam een businessclub met veel sponsoren. Een accommodatie om door een ringetje te halen. Kort samengevat: De club bruist weer.” 

BEELDVORMING

De heren willen nog wel wat kwijt over de beeldvorming van de club. ,,Natuurlijk zijn de resultaten van de hoofdmacht belangrijk. Nog maar een jaar of vijf geleden schaamde je je bijna om als supporter een uitwedstrijd te bezoeken. Een nederlaag met dubbele cijfers was vaak normaal. Dan stonden we met zijn drieën langs de lijn. En na afloop snel wegwezen”, lachen Hans, Gijs en Wim. ,,Maar ook toen waren een aantal huidige sponsoren ons al trouw. Het feit dat de hele selectie, ongeacht de klasse waarin we volgend jaar spelen, bij Harskamp blijft zegt genoeg. En rijk worden ze hier echt niet. Die fabel moet gelijk uit de wereld.”

,,In het seizoen 1950-1951, dus het tweede seizoen in de competitie, werd het eerste kampioenschap behaald. Dat werd een jaar later herhaald. En niet alleen met Harskampse spelers. In dat jaar kwamen enkele spelers ons versterken. Niet alleen Harskampers zorgden dat het ledental groeide, en de voetbalkwaliteit hoger werd. Aanwas zowel in- als extern is dus van alle tijden”, oordeelt nestor Wim van den Brink. Herwin en Erik sluiten zich hierbij aan. ,,Wat zou het mooi zijn om snel naar de derde klasse te promoveren. Dat kan op 17 juni. Dan krijgt de feestavond (met de Foute Party van Qmusic) een hele andere lading.” Hans, Gijs en Wim verheugen zich op de reünie voor leden en oud-leden. ,,Dan komen de verhalen weer los. Soms wat gekleurder en mooier dan het echt was. Maar herinneringen ophalen is toch het mooiste wat er is. Zeker omdat je samen hoogte- maar ook dieptepunten hebt meegemaakt.”

Dat vraagt om meer voorbeelden. Maar er valt even een wat ongemakkelijke stilte. De geschiedenis van Harskamp is rijk aan verhalen. De heren kijken elkaar aan. Niet omdat ze geen verhalen hebben maar omdat het te vaak gaat over mensen die niet meer onder ons zijn.  

Wat een mooie entree op een geweldig sportpark - Theo Beumer

‘Mensen die we nooit zullen vergeten’

,,Ruud Plas, Ton Lens en Eric de Geit, helaas al overleden, mogen we nooit vergeten”, zegt Gijs van den Hoek. Maar ook oud-voorzitter Jan Bos en oud-verzorger Arie Rietveld passeren de revue. Men benadrukt de verdiensten van anderen zeker niet te willen onderschatten. En zeker is dit niet volledig. Maar de verhalen van Dirk van Wikselaar en/of Jan van Maanen hebben al zo vaak in de krant gestaan. Jan Bos wordt beschreven als een heer. ,,Een geweldig energieke voorzitter. Paste precies bij de club. Is dacht ik in 1964 lid geworden en bij mijn weten is hij dat nog steeds. Ik heb heel fijn met hem in het bestuur samengewerkt”, aldus Hans Iping. ,,Ton Lens was onze trainer. Een man waarbij afspraak ook echt afspraak was. Ik kwam samen met ploeggenoten vanuit Ede met de auto naar de training. Eén keer waren we veel te laat. Lens vroeg hoe dat kwam. Een lekke band was mijn antwoord. Voor de zekerheid had ik mijn handen zwart gemaakt. ‘Kan gebeuren, sluit maar aan’. Toen was maatje Peter Foppen aan de beurt. ‘Verslapen, trainer. Daardoor werd ik te laat opgehaald’. Lens keek heel verbaasd. We hadden het verhaal niet afgestemd. Stom. Dat betekende na afloop van de training veel rondjes lopen”, lacht Wim van den Brink nu. Onder trainer Ruud Plas gingen we op bezoek bij kampioenskandidaat Hierden. Als zij van ons wonnen waren ze kampioen. Ik hoorde dat zij van alles hadden voorbereid. Overtuigd van hun succes. Een van onze beste spelers kon niet op tijd zijn wegens werk. Ruud loste dat heel creatief op. Halverwege werd naar Hierden gebeld dat de bus kapot was. Dat reparatie even zou duren. Dat even werd wat langer dan verwacht. De betrokken speler haalde ons in en de wedstrijd in Hierden begon ongeveer drie kwartier te laat. Na het gelijke spel dat wij wisten te behalen konden alle festiviteiten inclusief buffet worden afgelast. Nee we hebben maar niet gevraagd of wij dat buffet mochten opeten. Inpakken en wegwezen leek ons het beste”, lacht men nu. 

Over topscorer Eric de Geit zijn ook vele verhalen te vertellen. ,,Hij werd in het seizoen 1997/1998 topscorer van de gemeente Ede. Liefst 41 doelpunten werden er gemaakt. In dat seizoen promoveerden wij naar de derde klasse. Maar Eric trok zijn overschrijving naar het Arnhemse WCA niet meer in. De goaltjesdief had daar wel een verklaring voor. ‘Dat ik bij een zesdeklasser ga spelen betekent nog niet dat ik ga afbouwen. Waarom ik wegga? Ik heb een schoonmaakbedrijf en WCA heeft mij veel werk in het vooruitzicht gesteld. Het gaat echt om veel geld’. Dus toen speelde geld versus clubliefde ook al een rol”, gieren de oudjes het uit.   

GEEN BLAASKAKEN 

Het is al eerder aan de orde geweest deze avond. Een leven zonder de voetbalclub Harskamp. Dat is bijna onbestaanbaar. ,,Ik heb echt van alles gedaan bij de club. Niet om op de voorgrond te treden. Nee, dat is gewoon ons dorpse karakter. Je houdt in goede en slechte tijden van je club. Clubliefde die hier nog echt is”, aldus Hans Iping. Hij maakt nu nog deel uit van de ‘VMP’ ploeg. ,,Dat staat voor de ‘vrijdagmiddagploeg’. Mannen die op het sportpark de handen uit de mouw steken. 

Ook aan de jeugd is gedacht met een leuke speeltuin.                           - Theo Beumer

,,Eerlijk is eerlijk, de accommodatie ligt er picobello bij. Strak en fris groen. Een pareltje”, zeggen ze bescheiden. ,,Niets is hen te veel. Ik ben echt blij dat ik mee mag helpen”, vult Iping aan, ,,Mannen die blij zijn even thuis weg te zijn. ,,Het zal wel veel koffiedrinken of wat anders zijn. Kom er maar eerlijk vooruit”, grapt Herwin van den Brink. Maar dan serieus. ,,Schitterend toch wat zij doen. Kijk alleen maar naar de entree als je binnenkomt. En ik begrijp dat ze alweer plannen hebben de kantine te verbeteren. Zelf is op zaterdagmiddag mijn vaste plekje onder de overkapping. Genieten van het spelletje en een pilsje”, lacht Herwin. 

,,Je ziet dat iedereen dit zo waardeert. Soms is er een idee en voor je het weet staan de vrijwilligers in de rij iets aan te pakken. Sponsoren zorgen voor de benodigde spullen of materialen. En voor nop”, vult bestuurslid Erik Koogje aan. ,,Wij zijn een no-nonsense club. Een dorpsclub. Hier zie je geen blaaskaken. De club, dát is belangrijk. Ik denk dat we ons daarmee wel onderscheiden van andere clubs in grotere plaatsen”, meent Herwin van en Brink. 

De vraag blijft wel welke club Harskamp het liefst wilde verslaan. ,,Dat is zonder twijfel tegen Otterlo. Die winst werd echt wel gevierd”, zeggen de ouderen. ,,Toen wij in Ede naar school gingen moest je met de bus mee. Dan was de reis na een winstpartij op Otterlo niet ongezellig. Je wreef het de Otterlose spelers er nog eens in. Maar omgekeerd ook. Gezonde rivaliteit die eigenlijk nooit ontspoorde. Maar vroeger waren de tijden ook anders”, besluit Gijs van den Hoek.

Het jubileumprogramma Harskamp www.svharskamp.nl/club/nieuws/programma-feestweek