[Kapper kickt] vooral op karper
'Hét sportmoment van............' Rob de Wit
3 juli 2023 om 10:40De Wit zag in 1962 het levenslicht. Biologische zoon van gastarbeider Roberto Chesi. ,,Hij verbleef in Casa Erica. Ik heb hem nooit eerder gekend, maar ben omstreeks 1998 met hulp van het televisieprogramma Spoorloos wel op zoek gegaan. Hij is daarna weer in Ede geweest. Een wonderlijk verhaal. Een bloedband heb je, een familieband was er nooit. Ik kan er wel een boek over schrijven.”
,,Mijn vader heeft de wereld behoorlijk verkend”, gaat de eigenaar van kapsalon Hombre aan de Soembalaan verder. ,,Zuid-Afrika, Duitsland. Onderweg strandde hij ooit in Marseille, platzak. Hij moest toch overnachten en werd verwezen naar één of ander kasteel. Daar moest hij inschrijven voor het Vreemdelingenlegioen. Ach, twee nachtjes slapen en dan weer afzeggen, dacht hij. Dat liep even anders. Hij werd te grazen genomen en ontwaakte op Corsica, in een opleidingskamp.”
,,Hij wilde deserteren, maar werd verraden. Een soort kuil met golfplaten werd zijn cel. Later is ontsnappen wel gelukt. Per boot. Toen ze ontdekten weer in Marseille terecht te komen, zijn ze van boord gesprongen. Een broer heeft ze over de Italiaanse grens geloodst.”
Rob de Wit groeide op in de Bloemenbuurt, maar woonde ook op verschillende adressen in de wijk Veldhuizen. Na de Graaf Bentinckschool volgde onder meer een opleiding aan de Hotel Vakschool.
,,Ik heb daarna nog een tijdje bij de Twee Bevers, Nico en Theo Derks, gewerkt”, kijkt De Wit terug. ,,Toen ik 18 was meldde ik me bij de marine. Mooie tijd op fregat Hr. Ms. van Nes. Veel van de wereld gezien. Feest in New Orleans aan de Mississippi bijvoorbeeld. Mardi Gras, of Vette Dinsdag, altijd op de dag voor Aswoensdag. Bizar. Een evenement ook waar vrouwen traditiegetrouw hun borsten laten zien; ‘show your tits for Mardi Gras’. Dat was in dat jaar tijdens de Falklands oorlog. We waren onzeker of we daar ook naar toe moesten. Engelse collega’s stoomden wel op.”
BLAUWE MAANDAGEN Rob de Wit dankt zijn achternaam aan zijn stiefvader. ,,Hij heeft me het vissen geleerd, onder meer aan de Reeuwijkse Plassen, maar verder wil ik het liever niet over hem hebben. Hij heeft me teveel gepijnigd.”
Op sportgebied heeft de 60-jarige Edenaar enkele blauwe maandagen gekend. ,,Een tijdje bij VV Ede. Ik had teamgenoten als Frans van Angeren, De Miranda en Paul Leyenhorst, maar geen talent. Alhoewel ik wel aardig kon koppen. Dieptepunt was die keer dat onze eigen doelman Jacky door mijn onbewuste terugspeelbal een arm brak.”
,,Korfbal bij KV Ede ging me beter af. Ik heb zelfs nog de Gelderse selectie gehaald. Paardrijden lukte ook goed. Western Riding op La Rosa. Maar vooral vissen. Iedere week zit ik, of op zondag, of op maandag, aan het water. En al heel lang.”
,,Eerst op voorn en brasem met een vaste hengel. Door vriend Caesar de Kruif ben ik overgestapt naar een werphengel. Voornamelijk op karper. Het is wel serieus een obsessie geworden. Of ik zit in Ede, of elders. De Flevopolder bijvoorbeeld, of Opheusden.”
Ook in groepsverband trekt De Wit er geregeld op uit. ,,Met vismaatjes als Paul van Bruggen, Jos Jacobsen, Davy Righolt en de gebroeders Danny en Richard Stap. Vaak een weekje buitenland. Frankrijk voornamelijk. We verlaten de hengels dan alleen voor wat boodschappen en de slaapzak. Ik ga ook weleens alleen, maar in groepsverband is veiliger en gezelliger, hoewel de doorsnee visser best egoïstisch is ingesteld. Ik wilde een keer een vis losmaken, die volgens ons achter een steen vast zat. Na tweemaal covid bleek ik te weinig lucht te hebben. Bijna verzopen. Goed dat Davy Righolt in de buurt was om me te helpen. En de vis werd ook bevrijd. Ook dat vinden we belangrijk.”
BISTECCA FIORENTINA ,,Het komt weleens uit dat ik alleen ga of moet. Op weg naar Italië begon ter hoogte van de Brennerpas op het dashboard een lampje van het motormanagement te branden. Ik ben doorgereden naar bestemming Atlantide bij Verona. Ik heb wel altijd een extra accu bij me en een opblaasboot met motor. Aan ‘t water ben ik bestolen van contant geld. Gelukkig had ik mijn bankpas nog wel. Ik ben gebleven en heb mezelf getrakteerd op een flink stuk vlees, Bistecca Fiorentina. Toeval of niet, op de terugweg begon het lampje op dezelfde plek, bij Gossanssas, weer te branden.”
,,Met vismaatje Danny Stap ben ik enkele weken geleden nog naar de Maas geweest. Alleen maar karper. Dat blijft toch de uitdaging. Het persoonlijke record verbeteren. Voor mij staat die voorlopig op een exemplaar van 36.1 kilogram.”
Rob de Wit begon ooit als kapper bij Dennis aan de Doornlaan, maar heeft alweer dertig jaar zijn eigen kapsalon Hombre aan de Soembalaan.
,,Na het werk is vissen is voor mij een enorme uitlaatklep en vorm van ontspanning. Ik neem weleens een boek mee, maar kom er niet aan toe. Prachtige hobby, maar.....alles of niets!”
p Meer foto's op EdeStad.nl
