Van Syrië naar Nederland: [Een vlucht naar een nieuw begin]
9 juli 2024 om 10:12[Maartje van Schadewijk
Ismail woonde in Aleppo toen het leger zijn stad binnendrong. In Syrië was hij kapper, had hij een fabriek voor olijven en olijfolie en had hij een bakkerij opgezet. ,,Ze hebben direct al onze bezittingen afgenomen", vertelt hij.
EEN LANGE REIS Na te zijn gevlucht uit de Syrische stad Afrin met alleen nog maar zijn kleren, wat geld en een auto, werd hij halverwege zijn vlucht uit de auto gezet door het leger. ,,Ze bedreigden ons met geweren om uit de auto te stappen en hebben alles toen afgepakt." De reis werd lopend vervolgd tot aan Azaz. Daar heeft een kennis hen opgehaald met de auto en meegenomen naar zijn huis om even tot rust te komen. Daarna zijn ze verdergegaan met de auto naar Kobani, op zo’n tweehonderd kilometer afstand van zijn huis. ,,Ik heb een goede vriend uit Koerdistan in Irak gebeld en hij is ons komen ophalen uit Kobani. We hebben daar nog 4,5 jaar gewoond."
Na het lange verblijf in Koerdistan zijn Ismail en zijn gezin verdergegaan en in Nederland terechtgekomen.
Sinds juli vorig jaar hebben Ismail en zijn familie een vaste woning in Nederland. ,,We hebben het hier heel erg naar ons zin. De kinderen gaan naar school en mijn vrouw en ik ook, om de taal te leren."
EEN LEVEN IN NEDERLAND Ismail heeft samen met zijn vrouw zes kinderen. De oudste is achttien jaar en de jongste vier. ,,Op het moment dat wij in Nederland arriveerden, voelde ik mij al meteen op mijn gemak. Dat was heel prettig. We zijn heel erg vermoeid geraakt door alle gebeurtenissen, maar ik heb een sterk hart en geef niet makkelijk op."
Voor zijn kinderen heeft hij thuis een programma opgezet. Als ze terugkomen van school, komt hij ook thuis. Een uurtje is bedoeld om met elkaar te spelen. Daarna krijgt zijn zoon een uur muziekles voor de oed, een muziekinstrument uit Syrië, en de andere kinderen gaan buiten spelen. ,,In de avond praat ik een uurtje met mijn kinderen over alles wat er in Syrië is gebeurd, zodat ze het niet vergeten. Daarna praat ik voor het slapengaan een uur lang met mijn vrouw Nederlands om de taal te leren. ,,In Nederland wil Ismail een kapperszaak openen. ,,Syrië is voorbij, daar heb ik niks meer."
Hij vindt het leuk om te werken. ,,Ik kom niks tekort. Ik heb mijn armen, mijn hoofd en mijn ogen nog. Als ik naar mijn rekeningen kijk, denk ik aan het feit dat ik gezond ben om te werken." Deze normen en waarden wil hij ook overdragen aan zijn kinderen. ,,Het gaat er uiteindelijk om dat je ze op de goede manier laat opgroeien. Met respect."
VERSCHILLENDE ZOMERS De hoogste temperatuur in Syrië was veertig graden. ,,De lente in Syrië was perfect", vertelt Ismail met een brede lach. ,,Er zijn verschillende rivieren waar je in de zomer naartoe kunt, zoals de Afrin-rivier. Het was te vergelijken met een paradijs in de zomer. Als het heel warm was, kon je naar die rivieren om af te koelen." In de zomer hield Ismail in zijn thuisland ook van lekker eten en whisky drinken. ,,We namen dan een muziekinstrument mee als we ergens heen gingen. Dan zaten we bijvoorbeeld aan zo'n rivier te barbecueën en muziek te spelen."
Volgens Ismail is er zeker verschil tussen een zomer in Syrië en een zomer in Nederland. ,,In Syrië heb je vier seizoenen die je duidelijk kunt waarnemen van het begin tot het eind, maar hier in Nederland gaat alles door elkaar heen. Het is hier over het algemeen kouder, maar wel schoner weer." Voor de zomer heeft hij plannen om een paar keer met zijn gezin naar de zee te gaan. ,,Het allerbelangrijkste blijft voor mij de gezondheid van mijn gezin. Ik heb ruim twintig jaar mijn energie gestoken in alles waar ik in Syrië aan begonnen ben. Dat heb ik allemaal in een minuut moeten achterlaten. Ik zie nu in dat materie niks waard is, maar de gezondheid en de tijd met mijn gezin wel."
,,Wij zijn eigenlijk aan de dood ontsnapt. Op een gegeven moment dacht ik dat mijn kinderen zouden sterven in Syrië. Nu kunnen we in Nederland een nieuw leven opbouwen. Ik bedank God voor alles."