Na de treinpassage kwam het hoogtepunt: 'Doe ze maar open, jong'

7 april 2025 om 15:52

Mijn eerste herinneringen heb ik aan dat mijn grootvader bij de NS werkzaam was. Hij werkte als treindienstleider op het grote seinhuis. De zogenaamde 'Post T' stond bij de dubbele spoorwegovergang, die ook toegang gaf tot het station. Mijn opa werkte daar als treindienstleider, samen met een seinhuiswachter. In de weekeinden werkte de treindienstleider altijd alleen op het seinhuis en dat was voor mij de kans om mijn opa daar op te zoeken. Ik was dan altijd zo trots als een pauw als ik de grote stalen trap aan de achterzijde omhoog liep. Vanuit de erker aan de voorzijde werden de spoorbomen bediend. Dat deed mijn opa zelf, want je moest bij het sluiten vooral goed letten op de fietsers en voetgangers. Aan de voorzijde was ook een claxon aangebracht en als het niet ging zoals mijn opa het wilde, dan bediende hij de claxon. Als het nodig was ging ook nog even het raampje open, waarna er van boven wat onvriendelijke woorden volgden. Voor mij kwam het hoogtepunt na de passage van de trein. Mijn opa zei dan: 'doe ze maar open, jong'. En dan mocht ik de vier knoppen omdraaien waarna de vier overwegbomen omhoog gingen. In 1972 ging mijn opa met pensioen en werd het seinhuis afgebroken. Op de foto is mijn opa in de zestiger jaren te zien bij het omleggen van een wissel in het seinhuis en dat was niet makkelijk. Je had er letterlijk een 'hele hijs' aan.

Auteur: Harry Bouwma