[Ontwerp]
[van station]
Ede-Wageningen
De inspiratie voor het ontwerp van het station komt onder andere van de Veluwe: van de bomen, de hoogteverschillen in de omgeving en de zandgrond. Al deze dingen hebben we meegenomen in het ontwerp in de keuzes voor materialen, maar ook de kleuren van deze materialen en de bewerking ervan.
Het station is zo ontworpen dat je makkelijk je weg kan vinden. Dat begint al van ver weg: de toren en de klok vallen op. Hij is zo geplaatst dat je hem goed ziet vanaf de Klinkenbergerweg als je aan komt rijden, ook als het donker is. Als je dichterbij komt, loop je als voetganger zo de tunnel in. Onderweg zie je de diverse blauwe borden die je vertellen waar je moet zijn. Deze ze zijn zodanig opgehangen dat ze je de juiste informatie geven op het juiste moment.
NAAR BINNEN FIETSEN Als fietser moet je een stukje omhoog fietsen, want de ingang van de fietsenstalling is op de eerste verdieping. Daar rij je zo vanaf het fietspad de stalling in. Als alles is afgebouwd, is ook deze route makkelijk geworden. Eenmaal je fiets gestald, loop je naar beneden naar de tunnel. De uitgang hier is alleen voor voetgangers: je fiets mag niet mee de tunnel in.
Er staan grote plantenbakken op het voorplein, deze bieden ruimte om te zitten of tegenaan te hangen. Het plein ligt een beetje in een helling, zodat je goed de tunnel in kan lopen, maar de plantenbakken zijn recht aan de bovenkant. Zo ontstaan zitplekken voor mensen met lange en met korte benen, of die met bungelende benen willen zitten. De planten en bomen in de bakken zijn allemaal passend voor de Veluwe, en zeker als het bloeit, lijkt het op een stukje Veluwe.
De reizigerstunnel is extra breed, zodat je goed om je heen kan kijken en dat het bijna voelt alsof buiten de tunnel in getrokken is. Om dat gevoel sterker te maken, hebben we ook gezorgd dat er veel daglicht in de tunnel kan komen. We hebben ook de tegels van het voorplein in de tunnel gelegd. Deze tegels zijn speciaal voor dit station gemaakt in vier verschillende kleuren. Drie kleuren liggen op het voorplein en drie kleuren liggen in de tunnel.
HOUTEN KAP MET DRIEHOEKIGE RAMEN De houten kap boven de perrons valt op als je naar het station kijkt. De grote driehoeken zijn 27 meter bij 27 meter bij 27 meter. De balken zijn twee meter hoog. Ze zijn gemaakt van vurenhout en om te zorgen dat dit lang goed blijft, heeft de kap aan de buitenzijde zink. De kap is ontworpen met de bomen op de Veluwe in gedachten: natuurlijk met het hout, maar ook hoe het licht door de bomen komt, hoe de stammen verdwijnen tussen de boomkruinen.
De driehoekige ramen lijken willekeurig op het dak te liggen, maar zijn heel zorgvuldig verdeeld om te zorgen dat het meeste licht door het dak komt bij de trappen. Doordat het daar lichter is, zie je extra goed waar je heen moet lopen.
Driehoeken zie je in het ontwerp heel veel terug. In de daken, in de tegels, in de daklichten en in de plantenbakken. In de plattegrond zie je die schuine lijnen ook terug: in de manier waarop de Klinkerbergerweg onder het spoor doorgaat.
Alle andere schuine lijnen zijn hierop gebaseerd. De nieuwe tunnels liggen daarom ook op dezelfde manier onder het spoor door.
Sinds 2014 is er ontworpen aan het station, eerst door Mecanoo als architect, samen met Movares voor de technische kennis. Sinds 2016 heeft Royal HaskoningDHV het stokje overgenomen, voor zowel de architectuur als alle techniek, zij zijn nog steeds betrokken bij het project. In 2021 is de aannemer aan boord gekomen; dit was EdesPoort VolkerWessels en Van Wijnen en Vakwerk Architecten. De opdrachtgever voor het hele project was de gemeente Ede, ProRail en NS.
