VC Beatrix-man Rossen (87) gaat zijn club missen: ‘We losten alles op in de derde helft’

EDE Ad Rossen is een zowel sportief als maatschappelijk betrokken man in de Edese gemeenschap. Daarnaast was Rossen liefst 45 jaar kapper.

door Eip Janssen

Vrijdagavond werd Ad uitgebreid in het zonnetje gezet. Wethouder Peter de Pater, maar ook naaste (sport-) vrienden stonden stil bij zijn afscheid. Binnen VC Beatrix was Rossen liefst 63-jaar actief, waarvan 40-jaar voorzitter. Maar ook zijn activiteiten als voormalig kapper, VV Bennekom, Heideweek enz. passeerden uitgebreid de revue. Het regelmatig uitgebreide applaus onderstreepte de waardering van alle aanwezigen.

ZUINIG

Rossen werd geboren in Zierikzee. ,,Ik hoor vaak de kreet over de Zeeuwen: ‘Ja, ja, ons bin zunig’. Misschien was ik de bekende uitzondering, maar ik kan goed delen. Het kappersvak heeft mij veel gebracht. Een beroep dat je figuurlijk boven de klanten zet. Maar in werkelijkheid vele banden brengt. 

,,Je hoort de leuke maar ook droevige dingen. Mijn motto is altijd geweest: Horen, zien en soms even zwijgen”, aldus de goedlachse voormalige kapper. Waarbij hij graag ook zijn echtgenote Ella betrekt. ,,Samen hebben wij onze kapperszaak opgebouwd, aanzien gegeven en een ‘thuis’ gemaakt voor velen. Ook een groothandel in medische/sportartikelen opgezet. Wij waren de derde kapperszaak in den lande waar je een afspraak moest maken. Dat was in 1964 echt nog bijzonder, maar nu normaal. Geen lange wachttijden meer. Dat viel niet bij iedereen in de smaak. Een bekende klant kwam liefst zes keer op de bonnefooi. Hij wilde geen afspraak maken. Jammer, maar ik was wel benieuwd waarom hij zo volhield. Het antwoord was kenmerkend voor die tijd: ik mis het gezellig keuvelen met andere klanten. Nu is het geaccepteerd. Ik liep tegen wil en dank voorop”, oordeelt Rossen. 

Over zijn voormalige kappersvak kan Rossen uren vertellen. ,,Je bent bezig met de haren van je klanten. Dat geeft een gevoel van verbondenheid. Het aardige is dat de klant de kapper uitzoekt die hij verwacht. Een kapper moet maar zien welke klant in de stoel plaatsneemt. Ik kende mijn klanten van haver tot gort maar omgekeerd ook. Of ik de zaak mis? Uiteraard, maar er is een tijd van komen en gaan.”

ACTIEF

De vitale 87-jarige was op vele terreinen actief. ,,Voetbalclub Bennekom, Heideweek organisatie, (zaal) - voetballen, volleyballen, tennissen, padellen, golf en bridge. Misschien vergeet ik wel wat”, zegt hij bescheiden. Gooi er een muntje in en er rolt een verhaal uit. Dat kenmerkt de op vele plekken geliefde Ad Rossen. 

Afgelopen vrijdagavond werd Ad Rossen, in het zonnetje gezet. De officiële huldiging bij VC Beatrix na 63 jaar lidmaatschap is gevierd. ,,Een waardevolle gelegenheid. Zoveel jaren is niet niks. Ad (Rossen, red.) heeft zijn steun aan de club getoond. Zo’n langdurig lidmaatschap is een teken van betrokkenheid en passie voor de sport. Hij is of moet ik zeggen was ons oudste lid. En zeker ook een gewaardeerd lid”, is voorzitter Roelof Passies duidelijk.

(Tekst gaat onder de foto verder.)

Ad Rossen en ‘de Gouden Schoen’, verrassing op zijn verjaardag. - eigen collectie Rossen

Zeven jaar geleden heeft Ad de ‘Gouden Schoen’ ontvangen. Zijn teamgenoten hadden als verrassing voor zijn verjaardag (9 juni, red.) in de zaal een voet - en volleybaltoernooi georganiseerd. Zijn sportieve houding en conditie hebben alle leden tot de dag van vandaag geïnspireerd. Anders zou ik niet wekelijks vanuit Almelo naar de club komen”, aldus Roelof Passies. 

,,Ik herinner het me weer. Compleet verrast door Peter Antonissen. Dan ben je 80-jaar en sta je nog met een mond vol tanden”, is Rossen even stil. VC Beatrixpark bestaat bijna 67 jaar. De club heeft 12 leden die wekelijks op de donderdagavond bij elkaar komen in de Sportzaal De Soetendaal in Bennekom. Na een opwarmrondje met vollleybal wordt nog een wedstrijdje zaalvoetbal gespeeld. Het sporten wordt daarna geëvalueerd tijdens de derde helft bij TPV Keltenwoud. Lid worden kan. Bel mij Roelof Passsies: 0621495555.” ,,Je bent altijd vroeg thuis vrijdags”, schatert Rossen. De late donderdagavond uurtjes kennen voor de groep VC Beatrix geen grenzen.

(Tekst gaat onder de foto verder.)

In de dug-out van Valencia wachtende op een invalbeurt Collectie RossenVerbinden was mijn kracht

,,Ik ben sinds de jaren ’80 aan VV Bennekom verbonden. En nog steeds met het nodige plezier. Verbindende factor met nu eersteklasser Bennekom was dat mijn zoon Theo in de hoofdmacht ging spelen. In het amateurvoetbal, dus ook bij VV Bennekom, werd betaald, vaak via sponsoren en/of stichtingen. Dat werkte niet altijd goed. De stichting Top Voetbal Bennekom ging in 2007 zelfs failliet. Maar dat terzijde. Ik stond mede in 1987 aan de wieg van ‘Stersponsors VV Bennekom’. Met een kloppend roodwithart heb ik mij altijd ingezet. In 1992 werd het officieel gemaakt bij notariskantoor Van Putten Van Apeldoorn. Koos van Boven was voorzitter, Herman van Beek (†) was secretaris, Jan van Hattum algemeen bestuurslid en zelf was ik penningmeester. Ik heb het zeker niet alleen gedaan, maar vond het wel leuk mee te draaien”, blijft Rossen bescheiden. 

De sponsoravonden waren om door een ringetje te halen. Foppe de Haan, Maart Smeets, Michael van Praag wisten de weg naar de Eikelhof te vinden. ,,Ik herinner mij nog dat we met meer dan 75 leden naar Londen gingen. Niet alleen voor het voetbal maar centraal stond wel Arsenal - Liverpool”, weet de Bennekom supporter nog.

(Tekst gaat onder de foto verder.)

Het eerste elftal van VV Bennekom was een brug te ver. Maar op de achtergrond was Ad heel nuttig. - eigen collectie Rossen

Hans Nep, Piet Keus, Guus Smit en Ad Rossen vertegenwoordigen de club nog bij uitwedstrijden. ,,Altijd even de bestuurskamer in. Ik merk wel dat de eerder altijd aanwezige Herman van Beek, sterk wordt gemist. Dan zie je dat we ouder worden”, aldus een licht geëmotioneerde Ad. ,,Je komt nog eens ergens zoals Wippolder vorig jaar in de nacompetitie. En nu Aalsmeer. En de uitjes zijn een genot.”

HEIDEWEEK

De jaarlijkse Heideweek wordt nu ondergaan als een bij de gemeente Ede horend gebeuren. Wat commerciëler dan in het verleden, maar wel erg succesvol. ,,Weinig mensen weten meer dat er in 1961 tot 1964 een Heideweek-loos tijdperk was. G.W. Bos (later wethouder in Ede), K. Hylkema en I. Keekstra maakten daar een eind aan en zorgden twee jaar voor de bekende activiteiten. Daarna volgde weer een stilte tot en met 1975”, weet Rossen nog.

Ergens begin 1975 werd Ad Rossen gevraagd in het Heideweek comité te gaan zitten. ,,Dat heb ik met plezier gedaan. Sinds 1978 is de Edese Heideweek een constant terugkerend festijn. Met Heideweek voorzitter Adri de Jonge (Storebest winkelinrichtingen), VVV-directeur Cees van Barneveld en mijn persoontje hebben we er een ‘boost’ aan gegeven. Ik weet nog dat Jannie Gabr-Bakker en Tineke van Blokland - Bootsman, een week in de gemeente Ede tijdens de Heideweek de ‘baas’ waren.”

Optredens van The Dutch Swing College band of Imca Marina. En wat dacht je van Mini en Maxi. Hans van Wilgenburg, indertijd een geweldige presentator maakte er een spektakel van. Het waren Heideweek onderdelen waar Rossen en zijn medebestuurders met trots op terugkijken. ,,Het was nog betaalbaar in die tijd.”

Wethouder Peter de Pater overhandigde Ad Rossen (rechts) op eervolle wijze via een speech zijn onderscheiding. - @ TheoBeumer

WETHOUDER DE PATER

Een afscheid zonder speech en cadeau is geen afscheid. Ceremonie meester Fred Johannes had een bij Ad Rossen passend programma in elkaar gezet. Van allerlei anekdotes tot een live zoom moment met zijn VV Bennekom. Ad Rossen en zijn echtgenote Ella en verdere familie genoten zichtbaar. Peter de Pater, zoals altijd geestig en adrem, zette de afscheidnemende jubilaris, met een hele mooie persoonlijk getinte toespraak in het zonnetje. Hij overhandigde Ad Rossen een mooie oeuvreprijs. 

,,Een erkenning voor de gehele bijdrage die jij (Ad Rossen, red.) hebt geleverd aan vele maatschappelijk betrokken zaken. Daavan is VC Beatrix, waar je niet alleen 63 jaar lid van bent geweest, maar ook 40-jaar voorzitter, er een van. Ik begreep dat leden je een ‘Duracell-mannetje’ noemen. Een benaming waar je trots op mag zijn. Want alles wat je hebt gedaan voor de maatschappij en in je werkzame leven, werd met liefde en veel inzet gedaan”, aldus Peter de Pater. ,,Een typering die precies past bij Ad Rossen”, oordeelde een lid van VC Beatrix.

DANKWOORD

UIteraard had jubilaris Ad Rossen nog wel een dankwoord. ,,Prima dat je (Peter de Pater, red.) zelf een andere kapper op de Bellestein had. In mijn ogen zijn kappers geen concurrenten van elkaar, maar echte collega’s. Maar dat terzijde. Met je opmerking dat het wel vroeg thuis zal zijn zaterdag, zit de wethouder niet ver mis. Wat een avond. Ik had wel wat verwacht maar dit niet. Een eigen VC Beatrix house band, een volle zaal in café 100. Jullie, die allemaal je vrije avond aan mij/ons (Ad en Ella, red.) gunnen, een artikel in Ede Stad. Waar heb ik dit aan verdiend. Ontzettend bedankt allemaal. En nu een drankje”, zei Rossen licht geëmotioneerd. 

Of de jubilaris zelf het licht heeft uitgedaan, is beter maar niet te vermelden. Maar dat alle aanwezigen volop genoten was duidelijk. 

ANEKDOTES

,,Ik was bij VC Beatrix net als een ander lid supporter van Ajax tussen vele Feyenoorders. Op het moment dat het Ajax wat minder ging werd ik natuurlijk veel gepest. Maar bij een kampioenschap of andere goede Ajax prestatie hoorde ik niets. Dan moet je sportief zijn. Ik bracht voor de derde helft zelf wat lekkers mee of gaf een rondje. Namens de 020 vrienden kon ik niet nalaten op te merken. Het leuke was dat niemand iets liet staan, maar de boodschap wel begreep. Dat is ook onze volleybalclub. Geven en nemen”, schatert Rossen.

,,Mijn eerdere Amsterdamse jaren brengen met zich mnee dat de moppen over Sam en Moos regelmatig aan de orde komen. Maar altijd met respect.”

Ook over het kappersvak heeft de vitale 87-jarige nog wel een aardig verhaal in petto. ,,In de eind zestiger/ begin zeventiger jaren werden jongens door hun ouders min of meer gedwongen naar de kapper te gaan. En waarbij de ouders de lengte van de haardracht bepaalden. Dan werd je opgebeld dat het zus en zo moest worden. Maar je gaat jong - volwassenen daar toch niet mee belasten. Ik heb aan die praktijken nooit meegewerkt. Dan werd je weer opgebeld of er het haar wel was geknipt? Ik zei meestal: komt u mee, dan kunt u zeggen hoe kort het moet worden. Komt uw zoon alleen, dan knip ik het zoals de zoon het wil. Daarna was het stil. Die jongens waren wel mijn toekomstige klanten.”

Ik gaf aan met het kappersvak te stoppen. Ella wilde graag dat ik de golfsport ging beoefenen. Maar al snel stopte ik daarmee. ,,Ik ben meer een team-player.”

Ella gaf echter niet op en begon over bridgen. ,,Ik reageerde op mijn bekende wijze: dat is toch niet zo moeilijk. Maar dat bleek snel een vergissing. Hierin ben ik echt minder goed dan haar. Ik ben een gokker en bij bridgen is dat onverstandig. Toch speel ik elke woensdagmiddag nog bridge in de Open Hof. Leer je weer andere mensen kennen. Maar ik weet bij bridgen wel mijn plaats. De tweede.”

(Tekst gaat onder de foto verder.)

Bij Ad (tweede van links) werd het nooit laat in de avond                           Collectie Rossen

,,Je zult het niet geloven, maar VC Beatrix, een kleine club heeft ooit een betaalde kracht gehad. We mochten in de Mauritskazerne spelen. Eten en drinken was geen probleem in de officiersmess. Onze trainingsattributen waren gratis. En toch werd de contributie normaal betaald. Onze bekende Edenaar en ook sportverzorger Dick Wouters (†) regelde dat allemaal. Daarna is besloten hem een kleine vergoeding (benzinegeld, red.) te geven. Dat wij soms in de officiersmess een ‘haantje’ mee naar huis kregen om te smikkelen, heeft nooit iemand geweten. Een win-win situatie”, weet Rossen nog.

Over de Heideweek heeft Ad ook nog wel een leuke bijdrage. ,,The Marmalade is een Schotse poprock groep die tussen 1960 en 1966 nog door het leven ging als Dean Ford and The Gaylords. In 1966 veranderden zij hun naam in ‘The Marmalade’. Ze werden pas echt succesvol toen ze hun eigen nummers gingen schrijven. Reflections of My Life was een geweldige hit in Nederland. Ik slaagde erin hen te contracteren. De Heideweek was aan de gang, toen de politie zich bij mij melde. Of ik onmiddellijk thuis wilde komen. Geschrokken voldoe je uiteraard aan zo’n verzoek. Stond de popgroep op de Veenderweg voor mijn zaak. Ik had niet het adres waar zij moesten optreden opgegeven maar in de zenuwen en wellicht blijdschap dat zij kwamen, mijn zakenadres. Gelukkig kwam het goed en traden zij alsnog met veel succes op.”

De derde helft duurt waar Ad Rossen ook is niet al te kort. ,,We losten de wereldproblemen op in een mum van tijd op. Maar er was ook aandacht van en voor elkaar. Mooie uurtjes”, aldus Rossen.

(Tekst gaat onder de foto verder.)

Een reisje sloeg Ad (tweede van rechts zittend) nooit af met zijn VC Beatrix.  Eigen collectie Rossen

PASSIE

Een bijzonder geliefde man, die een afscheid kreeg wat bij hem paste. ,,Ik denk dat je dat goed verwoord. Hij was altijd vol passie bij de club. Ik kan mij niet herinneren dat Ad een avond sikkeneurig was. En een donderdagavond overslaan was er zelden of nooit bij. Ik zal mij, net als de andere leden, Ad herinneren als een aimabel man. Ik hoop van ganser harte dat hij de woorden, de derde helft niet altijd over te slaan, gaat waarmaken. Het verrijkt ons allen. Een 87-jarige zo fit als een hoentje gun je zijn rust. Sportief zullen we Ad missen. En als mens nog meer”, eindigde Roelof Passies. En het was aan de voorzitter te zien, dat het geen loze woorden waren. Recht uit het hart gegrepen. 

Voorzitter Roelof Passies feliciteert Ad Rossen met zijn onderscheiding. Wethouder De Pater geniet mee. - @ TheoBeumer

,,Ik beloof, zolang mijn gezondheid het toelaat, te komen. VC Beatrix is een niet weg te denken club in mijn leven. Ik ben Ella dankbaar, dat zij mij die vrijheid gunde. Net als dat op vele andere terreinen of in onze voormalige kapperszaak het geval was”, sluit Rossen af.