Juf Marijke op het podium, terwijl de zaal haar afscheidslied zingt.
Juf Marijke op het podium, terwijl de zaal haar afscheidslied zingt. Dick Martens

Juffrouw Marijke met pensioen: feestelijk afscheid van Bennekomse basisschool

15 juli 2025 om 06:45 Mensen Tips van de redactie Nieuws uit Bennekom

BENNEKOM Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Een gevleugelde uitspraak die in deze periode onder andere op veel scholen zal gelden. Zo ook op de Bennekomse basisschool De Prinsenakker. 

door Dick Martens

Daar waar ook de leerlingen van groep 8 de school gaan verlaten, maar daarnaast ook ‘Juf Marijke’. Maar haar afscheid, na ruim veertig jaar in het onderwijs, ging niet zomaar aan leerlingen, collega’s en ouders voorbij. Muziek, dans, zang, ballonnen, confetti, bloemen, cadeaus en heel veel mooie woorden begeleidden haar richting haar pensioen.

De traditionele playbackshow aan het einde van het Prinsenakker-schooljaar was een mooie aanleiding om juf Marijke (Gardenier) ook letterlijk nog eens in de spotlights te zetten. Maar voor het zover was was het podium, voor een bomvolle zaal, voor ‘de Prinsenakker-artiesten’. Vol overgave playbackten zij hun hits, die ze ook nog eens opleukten met fraaie danspasjes. Een blik op een van de juryrapporten leerde, dat de leerlingen uit de diverse groepen meer dan hun best hadden gedaan. Zo bracht groep 7 bijvoorbeeld het nummer ‘Espresso Macchiato’ op de planken. De jury was aangenaam verrast: ‘goed geplaybackt, leuk dansje, cool’ was hun conclusie. Het leverde maar liefst 42 punten op. Maar uiteindelijk kwamen de juryleden toch tot een eensluidende conclusie: ‘Jullie zijn allemaal winnaars’.

AFSCHEIDSLIED

Na het muzikale en vocale spektakel werd de regie weer overgenomen door de jeugdige spreekstalmeesteres in haar fraaie glitterjurk. Eerst maande zij ‘de zaal’ tot stilte, daarna werd juf Marijke op het podium geroepen. Ze mocht plaatsnemen in de stoel waar ook Sinterklaas rond 5 december de kinderen van de Prinsenakker toespreekt. Een regen van ballonnen en confetti daalde op haar neer. Juf Marijke was er ‘even stil van’. ,,Ik ben heel erg verrast met al die mooie spulletjes”, liet ze vervolgens weten. ,,Al die bloemen ga ik in mijn huis zetten en ook neem ik de ballonnen mee. Maar ik zie in jullie handen ook nog allemaal papiertjes, ik ben dan ook bang, dat jullie ook nog voor mij gaan zingen.” Daarmee had ze niets te veel gezegd, want vrijwel onmiddellijk werd het afscheidslied al ingezet. Op de melodie van ‘Boven op de berg’ galmde het ‘Juffrouw Marijke, juffrouw Marijke, gaat met pensioen’ uit de vele kelen. Vervolgens werd duidelijk wat ‘hun’ juf in haar vrije tijd ging doen. Op de melodie ‘van je heela, heela, heela hooo lalala’ bleek dat lezen, fietsen, wandelen talen leren en tuinieren te zijn. Maar vooral dat ze gaat genieten van haar vrije tijd.” De slotregels deden haar zelfs even slikken: ‘Je hebt echt veel voor ons betekent. Alle groepen kennen jou bij naam. Je bent een hele lieve vrouw!’

WERKZAME LEVEN

Nog altijd wat beduusd van ‘het afscheidsgeweld’ laat ze op een rustig plekje haar onderwijscarrière nog even de revue passeren. ,,Ik hou niet echt van het in de belangstelling staan, maar als je zolang in het onderwijs en ook hier op de Prinsenakker hebt gewerkt, doet dit je toch ook wel goed hoor.” Marijke, geboren in Wageningen maar inmiddels woonachtig in Bennekom, werkte binnen Proominent, op diverse Edese en Bennekomse scholen, 25 jaar. Maar ook op de Wageningse Universiteit was ze werkzaam en was ze als invalkracht in Wageningen, Ede en in Enkhuizen actief. ,,In Enkhuizen, waar we vier jaar hebben gewoond, heb ik een kinderdagverblijf, wat overigens nog steeds loopt, opgestart Daar heb ik ook een opleiding ICT gevolgd. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen, want toen we weer naar Wageningen terug verhuisden - ‘ik wilde weer naar mijn roots en familie terug’- ben ik op de universiteit les gaan geven aan buitenlandse studenten, heb ze wegwijs gemaakt op de computer. Die automatisering was toen nog een echte ‘mannenwereld’. Gelukkig is dat nu wel veranderd. Ook mijn Engels heb ik daar goed kunnen ontwikkelen. Toen mijn dochter vier werd ben ik het onderwijs weer ingegaan. Via de Rietkampen kwam ik op de Prinsenakker aan de Irenelaan terecht. Na een klein uitstapje naar De Kern in Ede ben ik hier op de Commandeursweg weer begonnen. Het is echt mijn school, we zijn één grote familie. Natuurlijk zijn de kinderen het belangrijkst, maar zeker ook de collega’s waar je mee samenwerkt. Daar heb ik heel veel plezier aan beleefd. Ik heb hier voornamelijk de groepen 3, 4, 5 en 6 gehad. Groep 5 is nu mijn laatste Prinsenakker-groep.” 

En dan wacht ‘het pensioen en de vrije tijd’. ,,De eerste vier maanden ga ik niets doen, daarna ga ik bekijken wat ik nog kan gaan doen. Ik woon in Bennekom, dus ik zal zeker de nodige kinderen en hun ouders nog wel spreken. Toch ga ik de school zeker missen. Maar schilderen, mijn cursus Spaans, mijn dochter en schoonzoon in Noorwegen wat vaker bezoeken en nog meer aandacht voor mijn familie en vrienden gaan nu prioriteit krijgen en gaan zeker een mooie invulling geven aan mijn komende vrije tijd.”