Werkmandejong: van met z’n tweeën in ‘souterrain’ naar 110 mensen in groot bedrijfspand

29 december 2025 om 16:14 Mensen Nieuws uit Ede

EDE Je kent ze wel. De vele witte autootjes met het logo van het bedrijf Werkmandejong op de zijkant die door Ede rijden. Of het statige bedrijfspand aan het begin van de Stationsweg waar ze veertien jaar huisden. 2025 was voor ondernemers Jan Werkman en Bas de Jong het jaar van de verkoop van hun bedrijf. Na 21 jaar zit het avontuur voor de twee ondernemers erop.

door Sjoerd Bouwmeester

Het begon allemaal bij uitzendbureau AGO in de jaren negentig. ,,Ik was ‘inhouse-specialist’ bij de Koekjesfabriek Delacre in Ede, waar ik intern alle uitzendkrachten moest regelen”, vertelt De Jong. ,,Wat ze niet hadden verteld was dat ik iedere ochtend om half zes moest beginnen, dat hoorde ik een week voordat ik begon. De eerste shift begon om zes uur.”

DOZEN STAPELEN

,,Jan kwam de eerste dag werken toen ik daar zelf twee maanden in dienst was. Ik had wat extra handen nodig bij een van de productielijnen om dozen te stapelen, maar kreeg de planning niet rond. Onze toenmalige regiomanager zei: ,,Jan, het is je eerste werkdag. Jij gaat naar de fabriek en dozen stapelen.”

Werkman vervolgt lachend: ,,Ik sputterde nog tegen, maar moest er gewoon heen.” De Jong: ,,Het mooiste was dat Jan nogal veel indruk maakte op de ploegchef. Hij zei, die gozer die nu bij lijn acht staat, die moet je vaker inplannen. Dat is een goeie vent.”

In de zes jaar die volgden groeiden de twee door in het uitzendbureau en kregen ze een band. Werkman: ,,We werden ook een beetje verliefd op het vak. De bemiddeling tussen mensen en de dynamiek tussen bedrijven en personeel. Je was eigenlijk ondernemertje binnen de onderneming.” 

De Jong: ,,Jan en ik maakten dezelfde promoties. We werden op een gegeven moment vestigingsmanager. Jan in Ede, ik in Amersfoort. Vervolgens werden we regiomanager waarin we meerdere vestigingen aanstuurden. Toen begon Jan al een beetje bij me te porren of we niet eens we voor onszelf moesten beginnen.” Werkman komt uit een echte ondernemersfamilie. Zijn vader had broodjeszaak ‘Broodje Eddy’ aan de Parkweg, zijn zus een eigen PR-bureau en later Edes Proeflokaal. ,,Bas en ik kenden elkaar inmiddels door en door. We zaten bij dezelfde trainingen, hadden dezelfde uitdagingen. Ik dacht bij mezelf: dit kunnen wij ook prima.”

De Jong: ,,Ik ben meer een zekerheidszoeker. Je liet toch een goed salaris achter. Had een eigen huis, auto van de zaak. Maar eind 2004 besloten we het gewoon te gaan doen. We schreven in vier weken een ondernemingsplan, kregen een financieringsplan van de bank en zijn vervolgens keihard gaan knallen.”

ERICALAAN

In februari 2005 gingen ze van start aan de Ericalaan in Ede. ,,We kochten wat tweedehands meubels en ruilden onze leaseauto’s in voor twee oude Volvo’s. Die parkeerden we bij de buren van bedrijven waar we langsgingen, want die zagen er niet uit. Verder hadden we een telefoon, fax en een computer. Meer hadden we niet nodig.”

Het bedrijf richt zich op werving en selectie van allerlei kantoorfuncties. ,,We werkten onszelf de blubber. Overdag waren de bedrijven open dus hadden we aandacht voor onze klanten. ‘s Avonds deed je de marketing en administratie. In het weekend zaten we de uren te verwerken en facturen te sturen. Onze eerste klant was Brezan Automaterialen, die zijn overigens nu nog steeds klant.”

In 2008 verhuisden ze naar het pand aan de Stationsweg en groeiden ze gestaag door. De Jong: ,,We konden inmiddels ook wat personeel aannemen en veel Edese en bedrijven in de regio gunden ons het vertrouwen. Een mooi moment was ook dat we in dat jaar tot Beste Jonge Onderneming van de gemeente werden uitgeroepen.”

CRISIS

Een paar maanden na het betreden van het nieuwe kantoor breekt de financiële crisis uit. Werkman: ,,Dat was een pittige periode. We hebben nooit zware rode cijfers gedraaid, maar moesten wel wat reorganiseren.” De Rabobank was toen een belangrijke klant voor het bedrijf. Mede door de samenwerking met hen hebben we ons uiteindelijk behoorlijk goed door de periode heen geslagen. Medio 2013 kwam het moment dat we echt gingen groeien. Op de Stationsweg hebben we hele mooie jaren gehad, totdat we echt te groot werden. De detacheringspool groeide naar zo’n 75 collega’s. Voor de coronaperiode werkten zij vrijwel altijd bij klanten op locatie, maar dat veranderde daarna drastisch. Collega’s mochten vaak niet meer bij de klant werken maar hadden wel behoefte aan sociale contacten en werkten daardoor vaker bij ons op kantoor. Hierdoor groeiden we uiteindelijk ons pand uit en moesten we, met een beetje pijn in het hart, verhuizen naar de Bonnetstraat in Ede.”

Wat zorgde er voor dat het bedrijf zo succesvol werd? ,,Onze cultuur!”, beginnen beiden. ,,We zijn altijd kritisch aan de poort geweest. We wilden niet zomaar iemand aannemen. Diegene moest passen bij ons DNA en volledig achter onze visie en werkwijze staan. Iedereen moest honderd procent achter de keuzes staan voor elkaar. Door deze aanpak merkten we dat nieuwe collega’s zich heel snel thuis voelden binnen ons bedrijf maar ook dat onze klanten vaak heel blij werden van de instelling van onze mensen. Dankzij die collega’s met het Werkmandejong DNA, hadden we veel loyale klanten en werden we succesvol.”

Werkman: ,,In het begin waren we een stuk minder met onze medewerkers bezig. We zaten wel heel kort op de bal met allemaal traditionele denkbeelden. Gaandeweg realiseerden we dat dat niet de manier is en zijn we veel meer gaan werken vanuit het idee wat voor onze collega’s het belangrijkste is. Als je goed bent voor je mensen, zijn zij goed voor je klanten en dat is goed voor de hele organisatie.

Jan Werkman (rechts) en Bas de Jong. - Eigen foto

VERKOOP

De laatste jaren merkten de twee dat ze meer aan het besturen waren dan ondernemen. ,,We waren veel meer met processen en wetten en regelgeving bezig. Dat vonden we minder leuk dan het ‘spelletje’ zelf. De energie lekte wat weg en toen besloten om ons bedrijf te verkopen. Een spannend proces waarbij je tot het laatste moment niet zeker weet of de handtekening staat.” En toen eenmaal de handtekeningen waren gezet? Werkman: ,,Er ontstond direct ruimte in ons hoofd. Het gevoel om niet meer eindverantwoordelijk te zijn voor alle mensen viel weg. Dat is na 21 jaar keihard werken een heel fijn gevoel.” De twee weten nog niet wat ze nu gaan doen. ,,We zijn een paar maanden verder. Iedereen adviseert om eerst een half jaar rustig aan te doen. Ik wil iets doen waar ik van toegevoegde waarde kan zijn, maar wat dat precies is weet ik nog niet”, zegt Werkman.

De Jong: ,,De vrijheid om alleen verantwoordelijk te zijn voor jezelf en je gezin is heel fijn. Ik help mijn vrouw nu met haar eigen bedrijf in leiderschapstrainingen, maar verder kijken we rustig wat er op ons pad komt. We zijn allebei begin vijftig, dus we hebben nog de energie om iets nieuws op te pakken, maar de druk is eraf.”