Lotte kijkend vanuit haar raam in Leuven
Lotte kijkend vanuit haar raam in Leuven Eigen foto

Groeten van Lotte uit Leuven: ‘Ede zal altijd een beetje mijn thuis blijven’

15 januari 2026 om 08:48 Mensen Groeten uit... Nieuws uit Ede

EDE Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad Plus emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. Als jong meisje wist de Edese Lotte (19) het al zeker: ze zou in de toekomst theologie gaan studeren aan de Evangelische Theologische Faculteit (ETF) in Leuven. Nu is die droom uitgekomen. ,,Het gemeenschapsleven op de campus, de geweldige sfeer en het interkerkelijke van de opleiding sprak mij heel erg aan. Deze plek is zo uniek, dat is niet te vinden in Nederland.”

door Denise Hoek

Lotte werd in 2006 in een flat in Veldhuizen geboren en verhuisde een jaar later met haar gezin naar de Bloemenbuurt. ,,Het flatgebouw werd namelijk gesloopt. Daar, aan de Geraniumlaan, heb ik mijn hele jeugd doorgebracht, totdat we, toen ik vijftien jaar was, weer terug naar Veldhuizen verhuisden, waar we nu nog steeds wonen.” Positief is ze over haar tijd op de Edese scholen. ,,Mijn basisschool was de Triangel, ook te vinden in Veldhuizen. Daarna ben ik naar het Marnix College gegaan, waar ik een hele leuke tijd heb gehad in de zes jaren die ik daar heb gezeten.” 

Nu woont de Edese op een hele andere plek. ,,Ik woon op de ETF, een campus in een prachtig oud gebouw wat vroeger een Jezuïetenklooster was. Dit ligt net buiten Leuven, in Heverlee, een dorpje wat is opgeslokt door de steeds groter wordende studentenstad.” En dat is nog best een stukje rijden vanaf Ede. ,,Met de trein ben ik zo’n vier en een half uur onderweg, maar gelukkig heb ik een vriend die ook op de ETF woont en uit Bennekom komt, en een auto heeft. Samen reizen we regelmatig met de auto terug naar Nederland, wat ons dan ongeveer twee en een half uur reizen kost.”

(tekst gaat verder onder de foto)


Lotte kijkend vanuit haar raam in Leuven - Eigen foto

STUDEREN AAN DE ETF

De keuze om te gaan studeren aan de ETF in Leuven kwam niet zomaar uit de lucht vallen. ,,Al vanaf een best jonge leeftijd wist ik dat ik theologie wilde gaan studeren. In de tweede klas zag ik een artikel in de krant van de ETF, die toen vijftig jaar bestond. Sindsdien ben ik die plek nooit meer vergeten.” Lotte is nog op andere universiteiten gaan kijken, maar de positieve indruk die ze had van de Belgische campus kon ze niet loslaten. ,,In de tijd dat ik mijn studiekeuze moest maken, heb ik ook gekeken op deze universiteit. Het gemeenschapsleven op de campus, de geweldige sfeer en het interkerkelijke van de opleiding sprak mij heel erg aan. Deze plek is zo uniek, dat is niet te vinden in Nederland.”

Deze plek is zo uniek, dat is niet te vinden in Nederland

En op die unieke plek studeert de studente theologie. ,,Ik had altijd al interesse voor theologie. Op de middelbare school koos ik voor gymnasium, omdat ik vanwege het Grieks de grondteksten van het Nieuwe Testament van de Bijbel zou kunnen vertalen. Mijn geloof speelt een belangrijke rol in mijn leven en om daar meer over te leren door theologie te studeren, geef ik daar een goede invulling aan. In de studie theologie komt de geschiedenis van het Joodse volk en de kerk naar voren, leer ik Hebreeuws en Grieks en meer over de plek van de kerk in onze maatschappij.“

Het is een brede studie, laat Lotte doorschemeren. ,,In de kern gaat het over wat ik het allerbelangrijkste vind: mijn geloof. De doorslaggevende factor om toch naar Leuven te gaan was mijn gezondheid. Door op een campus te wonen en voor de colleges alleen naar beneden te hoeven lopen, is het voor mij mogelijk om te studeren. Ik heb, in ieder geval doordeweeks, geen reistijd en ik kan tussen de lessen door rusten. Ik zit in een kookgroep, waardoor ik maar om de week hoef te koken en er de andere dagen voor mij wordt gekookt. Dit alles maakt het voor mij mogelijk om te studeren.”

EERSTE OP KAMERS

Als de op één na oudste van het gezin is Lotte de eerste die op kamers is gaan wonen. ,,Thuis heb ik een oudere zus van 20, een jonger zusje en broertje van 17 en 15. Zij wonen nog allemaal met mijn ouders in Ede.” Dat was in het begin wel even wennen. ,, Ik ben vaak in het weekend naar huis gegaan en ik heb regelmatig gebeld met het thuisfront. De eerste keer op kamers wonen voelde soms wel gek en een beetje eenzaam. Gelukkig wonen er super veel leuke en gezellige mensen op mijn gang, dus het is er nooit saai. Nu ga ik nog steeds af en toe een weekend naar huis en daar geniet ik dan ook echt van.” 

De eerste keer op kamers wonen voelde soms wel gek en een beetje eenzaam

Ze is daarom nog regelmatig in Ede te vinden. ,,Ik probeer om het weekend weer terug te gaan, maar of dat lukt, is afhankelijk van mijn lesrooster en activiteiten in Leuven of in Ede. Als er dingen zijn in Nederland, kom ik vaak terug, ook al ben ik dan drie weekenden op rij weer thuis. Maar het kan ook zomaar voorkomen dat het drie weken duurt voordat ik weer een keer thuis ben. Af en toe krijg ik een vriendin of wat familie op bezoek. Dat zijn wel wat zeldzame, maar zeker hele leuke momenten!”

Toch zal Lotte haar oude woonplaats niet vergeten. ,,Ede zal altijd een beetje mijn thuis blijven. In Ede deed ik best veel voor werk en hobby’s. Ik ben gestopt met muziekles bij Cultura, wat ik heel erg mis, en ik werk ook een stuk minder vaak bij de apotheek, wat ik als bijbaantje deed. Dat doe ik nu alleen nog in vakanties, als ik weer in Ede ben. Verder mis ik de markt en alle streeklekkernijen. In Leuven is er bijna nergens drop te verkrijgen en eventjes op de markt wat kibbeling halen zit er ook niet meer in. Maar boven alle leuke activiteiten en lekkernijen in Ede mis ik vooral mijn familie, die ik nu een stuk minder vaak zie.”

CULTUURSHOCK

Op de vraag wat haar de eerste maanden in Leuven het meest opviel zegt ze: ,,De supermarkt! De goedkoopste supermarkt van België is de Colruyt, een supermarkt die is ingedeeld als een soort van bouwmarkt. Echt een cultuurshock. Alles staat in grote stellingkasten en alle koelkastproducten staan in een grote inloopkoelkast. De kassa’s hebben een soort tankstation idee. Je gaat met een karretje bij een paal staan en een kassamedewerker scant alles in je karretje. Vervolgens moet je doorlopen naar de betaalpaal waar je betaalt en je je bon afgedrukt krijgt op een A5 blaadje. Ik heb wel een beetje medelijden met die kassamedewerkers, want zij moeten de hele tijd staand werken.”

Ook moest de studente wennen aan het verschil in taal en gewoontes. ,,Ik heb maar enkele Vlamingen op mijn gang wonen en zij zijn veel minder direct en ook een stuk minder luid. Daarnaast moet je soms even twee keer nadenken, omdat ze een net andere vocabulaire hebben. Een tas is een mok en een kleedje een jurk. De koelkast noemen ze een frigo en jam is confituur. Dat maakt dat je beter je aandacht er bij moet houden, als je een gesprek wilt volgen.”

GEEN TIKKIES

Een ander verschil volgens Lotte is dat Vlamingen geen tikkies kennen. ,,Vlamingen betalen online via bankcontact, iets wat ik als Nederlander niet kan doen. Als ik bijvoorbeeld online een treinkaartje wil kopen, heb ik een Vlaming nodig om het voor mij voor te schieten. Dan moet ik het geld naar hen overmaken, want betaalverzoeken of tikkies kennen ze niet.”

Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad.nl emigranten over hun leven in het buitenland.

Over Leuven zelf zegt ze: ,,De stad is echt prachtig! Leuven heeft een heel oud stadhuis, versierd met veel torentjes en beelden. Daarnaast heb je de grote oude kerk en een van de grootste en oudste universiteitsbibliotheek van Leuven. Het Groot Begijnhof is een stukje van Leuven met gebouwen uit de middeleeuwen. De stad is opgezet met overal verborgen parkjes en andere gebouwen. Je leeft in een geweldig mooie stad, waar veel te ontdekken is.”

GEEN DAG HETZELFDE

 ,,Geen enkele dag is hetzelfde”, gaat Lotte verder. ,,Mijn docenten komen overal vandaan; uit Nederland en België, maar ook uit Amerika, Canada, Zuid-Afrika en Uganda. Veel docenten reizen af voor een paar colleges en zijn dan weer voor een wat langere periode weg. Dat maakt dat mijn rooster elke week anders is en dat sommige weken heel rustig zijn en anderen weer heel vol. Zo heb ik soms een week met vier uur les in totaal, en soms een week met dagelijks zes tot acht uur les. Één keer heb ik van ’s ochtends half negen tot ’s avonds half tien les gehad zonder lege lesuren tussendoor, dat betekent dat ik tien lesuren had op die dag. Dat vond ik wel wat veel.”

TROTSE EDENAAR

Hoewel ze het enorm naar haar zin heeft in Leuven, denkt Lotte dat ze er niet zal blijven plakken. ,,Een master na deze studie of nog een andere studie zou ik waarschijnlijk gewoon in Nederland doen. Misschien wil ik het onderwijs in, maar ik zou daarvoor nog een andere studie moeten doen. Al mijn familie is in Nederland en als ik ooit iets binnen de kerk zou gaan doen, zou ik dat ook wel in Nederland willen doen. Mijn vriend gaat hierna waarschijnlijk een master doen in Utrecht, dus dat zal ook nog wel wat invloed hebben op waar ik voor zou kiezen. Als ik zou gaan studeren in Utrecht, Arnhem of Nijmegen, is Ede best een centrale plek. Ik voel me wel een Edenaar, en daar ben ik trots op!”

VERBONDEN MET ELKAAR

In de toekomst wil Lotte graag iets doen wat waardevol is voor de mensen om haar heen. ,,Ik wil met wat ik later ga doen bijdragen aan een maatschappij die omziet naar anderen. En dat hoop ik ook voor Ede, dat we een stad mogen zijn waarin we verbonden zijn met onze buren en niemand er alleen voor hoeft te staan, dat we mogen omzien naar elkaar. Mijn grootste droom is dat iedereen dat ook zo kan ervaren, dat iedereen zich gezien voelt en waardevol en dat we met respect en liefde met elkaar om zullen gaan. Dat onrecht geen plaats meer heeft in deze wereld, maar alleen nog maar vrede en goedheid.”

Meer verhalen over Edenaren in het buitenland lezen? Je vindt hier alle reeds gepubliceerde artikelen in de serie ‘Groeten uit...’.

Ben of ken jij iemand die ook zo’n avontuur is aangegaan? Laat het ons weten.