Tante Eef: ‘Het cement tussen de stenen bij voetbalvereniging Bennekom’

17 januari 2026 om 11:50 Voetbal Nieuws uit Bennekom Tips van de redactie

BENNEKOM ,,Niet normaal hoeveel reacties ik heb gekregen naar aanleiding van de benoeming tot erelid van voetbalvereniging Bennekom. In het verleden heb ik al eens een lintje gekregen en werd ik uitgeroepen tot lid van verdienste. Nu werd ik compleet verrast. Ik weet ook niet meer echt wat er allemaal gebeurde.’’

door Wim van Kessel

Eef de Ruiter (75) kijkt terug op het hoogtepunt van de nieuwjaarsreceptie van de zaterdageersteklasser. Ze snapt zelf ook niet waarom dit bericht ‘trending’ werd op social media. ,,Voor al die belangstelling doe ik het zeker niet. Bennekom is en blijft mijn club. Daar doe ik graag wat voor. Ik ben wie ik ben. Niets meer en niets minder.’’

Bennekom is zeker niet scheutig met het benoemen van ereleden. Eef de Ruiter is pas de vierde. Arend van de Heuvel was in 1999 de laatste. ,,Niet normaal’’, zegt ‘tante Eef’ nogmaals. ,,Ik had verkering met Bas de Ruiter, die keepte bij de junioren. Zo ben ik in aanraking met Bennekom gekomen. Dat was nog aan de Laarweg. Ik vond het direct een warme club.’’

,,In de loop van de tijd allerlei vrijwilligerswerk gaan doen. Zo ben ik drieëndertig keer mee geweest met het bekende Tulpkamp. De kinderen beleven dan een hele mooie week. Maar er waren ook kinderen die heimwee hadden. Die probeerde ik altijd te troosten. Ik vond het altijd fijn dat ze daarna toch bleven.’’

TRADITIE

,,Het was ook een traditie dat ik alle kinderen een kus gaf voordat ze naar bed gingen. En ja, dat wilden de leiders ook wel’’, lacht De Ruiter. ,,Er ontstaat in zo’n week een echte binding met de leiders. Hoewel ik dus nu niet meer mee ga, voel ik nog steeds de kriebels als het kamp gaat beginnen. Dan ga ik op maandag en woensdag toch nog even kijken.’’

,,In het verleden ben ik leider van de F’jes geweest, maakte ik de kantine schoon en heb ik bardiensten op donderdag en zaterdag gedraaid. Met het schoonmaken help ik af en toe nog mee. Op donderdagavond sta ik nog steeds achter de bar. Ooit wilden Kees Hensen en Bart Broeder op zo’n avond nog gaan stappen. Maar er was koffie over de witte jas van mooie Kees gegaan. Toen ben ik die jas gaan boenen. Kon Kees toch op stap gaan.’’

,,Met alle elftallen heb ik een binding. Die met het derde is wel een speciale. Zij dragen mij op handen. Ik probeer ook bij hen te gaan kijken. Het is wel eens gebeurd dat ik de kantine voor hen wat langer openhield. Ook heb ik ze nog wel eens heel laat op de avond mee naar huis genomen, waar ik een eitje voor hen heb gebakken.’’

BODEM

Naast de donderdagavond, is de zaterdag ook voor Bennekom. ,,Ik kook samen met mijn dochter Joyce voor de jongens van het eerste twee soorten pasta’s, en zorg ook voor soep en broodjes. De pasta wordt echt tot op de bodem opgegeten. Zo heb ik de vraag gekregen van de vader van Soufiane Laghmouchi of hij ook een keer wat mocht hebben. Zijn zoon had aangegeven dat het heel lekker was.’’

,,Bij de thuiswedstrijden zorg ik in de bestuurskamer dat er voor iedereen wat te drinken is. Bij uitwedstrijden ga ik altijd mee met de spelersbus en zorg voor kaas en worst. Ik ga meestal achter het doel van Christian de Haan staan. Juist de andere vaste supporters gaan achter het andere doel staan. Ik vind Christian echt een schatje. Jammer dat hij stopt.’’

,,Ja, het is in het verleden wel eens gebeurd dat Bennekom heel slecht speelde. Dan zeg ik het ook tegen de spelers. Die zijn het dan ook wel met me eens. Net zoals ik er ook wat van zeg als ik zie dat supporters rottigheid uithalen. Dan ben ik ook niet bang het te zeggen. Gelukkig luisteren ze wel altijd naar mij. Het is wel eens gebeurd dat stewards vroegen of ik niet samen met hen wilden werken’’, lacht De Ruiter weer, die vanaf haar appartement de lampen op De Eikelhof kan zien branden.

VIRUS

,,Ik ben besmet met het Bennekom-virus. Maar ook mijn helaas overleden man Bas, kinderen Leo, Marcel en Joyce en kleinkinderen Dion, Michael, Sanne en Lizzy hebben dit virus. De club betekent heel veel voor mij. Met heel veel spelers, ook uit het verleden, heb ik nog goede contacten. Bij verjaardagen probeer ik altijd even te bellen of te appen.’’

De vele honderden reacties bewijzen dat ‘tante Eef’ een meer dan geliefd persoon is bij voetbalvereniging Bennekom. ,,Een van de reacties was dat ik het cement binnen de vereniging ben. Dat vond ik een hele mooie. Ik was daar wat ontdaan van. Alles was ik doe is voor de club Bennekom. Ik probeer te verbinden. Ik ben denk ik ook goed voor een ander.’’ Naast de benoeming kreeg het rokersgedeelte naast de kantine ook de naam van de Bennekomse: Tante Eef Rookplein. ,,Dat vind ik ook enorm leuk.’’

Eef de Ruiter is een bekende verschijning in Bennekom. Ze werkte in het verleden bij groenteboer Van Silfhout en later bij supermarkten Super De Boer en Albert Heijn. ,,Daar ken ik natuurlijk ook veel mensen van. Maar het is toch vooral vanuit de voetbalvereniging. Ik hoop dit ook nog zo lang mogelijk te doen. Ik zou mij eerlijk gezegd geen raad weten zonder Bennekom’’, besluit Eef de Ruiter.