Harskamp-aanwinst Robin van Voorst beleefde voetbalavontuur in Amerika: ‘Had deze stap niet willen missen’
27 januari 2026 om 11:05 VoetbalEDE ,,Zo voetbal je in Leavenworth (Amerika) en nu maak ik deel uit van de Harskamp-selectie. De periode in Amerika had ik echt voor geen goud willen missen. Het was een groot avontuur”, opent de 24-jarige Robin van Voorst.
door Eip Janssen
Sinds een paar weken is Robin van Voorst weer terug in het Edese. ,,Ik heb gespeeld bij University of Saint Mary in Leavenworth (Kansas). Ik had mijn hbo-bedrijfskunde gehaald en wilde mijn horizon verbreden. Natuurlijk heb ik in Amerika op de University ook gestudeerd. Maar eigenlijk was ik bijna dag en nacht met voetbal bezig. Hersteltrainingen werden zo gepland dat het richting de volgende wedstrijd passend was. Een voorbeeld? Op dinsdagmorgen om 05.30 uur zodat we meer hersteltijd hadden richting de wedstrijd op woensdag. Dit was wel een intensieve training. De donderdagtraining na een woensdag wedstrijd was om 15.00 uur voor spelers die veel minuten hadden gemaakt. Dat kun je je hier bijna niet voorstellen. Maar in Amerika is dat echt heel gewoon. De aanpak bij mijn team Saint Mary was super professioneel”, oordeelt Van Voorst.
Naast het voetbal kijkt Van Voorst ook vooruit richting zijn carrière buiten het voetbal. ,,Nu is het tijd voor de volgende stap”, aldus Robin.
(Tekst gaat verder onder de foto)
Robin maakt op geheel eigen wijze duidelijk dat hij heeft gescoord. - eigen foto
STAP
Hoe kwam je tot deze stap van DTS Ede 2 naar het verre Amerika? ,,Ik had van oud-DTS Ede speler (Christoph Willemsen, red.) al veel mooie verhalen gehoord. Hij begeleidt via een eigen bureau spelers die het Amerikaanse avontuur trekt. Sportief gezien was het verblijf in Amerika een succes. Maar ook best zwaar en vrijwel altijd om de drie dagen een wedstrijd.”
Robin van Voorst, een lepe spits pur sang, kwam in een grote selectie met spelers van vele nationaliteiten. ,,Ik geloof dat er negen spitsen waren. Maar in de competitie waarin Saint Mary uitkwam mag je doorlopend wisselen. Ik heb achteraf vrij snel een basisplaats veroverd en echt heel veel gespeeld”, gaat de nu Harskamp speler verder. Op de vraag met welk niveau in ons land deze competitie te vergelijken is blijft het even stil. ,,Het niveau in de top is denk te vergelijken met een eersteklasser in Nederland.”
Er werd zoals gezegd bijna elke dag getraind of gespeeld. ,,Wat mij vooral opviel was de professionele aanpak. Tegenstanders werden echt tot op het bot gescout. Voor elke wedstrijd kreeg je een presentatie opgestuurd met alle sterke en zwakke punten van de tegenstander. Dat verzorgde de assistent-coach, die ook de veldtraining deed. Nu ik daarop terugkijk moet ik zeggen dat de assistent-coach er vrijwel nooit naast zat. Een tweede wat ik binnen de grote selectie heel verrassend vond, was het gegeven dat het teambelang bovenaan stond. Niemand, maar dan ook niemand voelde zich beter dan de rest. Ook als je wissel stond werd dat vrij moeiteloos aanvaard. Natuurlijk was je als speler wel teleurgesteld, maar besefte ook dat je kans wel weer kwam. Misschien ook wel door het steeds door mogen wisselen. Daar houd je als coach veel spelers tevreden mee”, lacht hij.
(Tekst gaat verder onder de foto)
Dit shirt droeg Robin van Voorst in Amerika met eer. - eigen foto
TEAM
Het University team of Saint Mary was aanvallend best goed, maar verdedigend veel minder. Dat verklaarde ook de negende plaats en het missen van de play-offs. ,,Hoewel wij soms vier keer scoorden, kregen we er ook vijf tegen. Dat schiet niet op. Ik heb in de competitie alleen de eerste twee wedstrijden wegens een hersenschudding gemist. Verder in alle wedstrijden minuten gemaakt. Dat had ik vooraf niet durven dromen. Hoewel voetbal en studie voorop stonden heb ik echt niet als een monnik geleefd. Natuurlijk heb ik van de directe omgeving en grote plaatsen verkend. Vooraf hoor je dat de afstanden in Amerika groot zijn, maar als je er echt woont word je toch weer verrast. Weinig zou ik anders hebben gedaan dat nu is gebeurd. Ik mocht vrijwel altijd met teamgenoten meerijden, maar ik vond het niet fijn om zo afhankelijk te zijn. Daarom zou ik bij een volgende keer liever dichter bij de campus wonen of een auto aanschaffen”, zegt Van Voorst, die later nog aanvulde dat uitwedstrijden vaak een reistijd van vier tot vijf uur vergden. ,,Een oefenwedstrijd werd soms op zes uur afstand afgewerkt.”
(Tekst gaat verder onder de foto)
Een mooi aandenken waar ik heel trots op ben. - Eigen foto
ANDERS
Iets anders wat Robin van Voorst ook opviel waren de velden. ,,Eigenlijk alleen het veld van het beste team in de competitie was goed. De rest was vrij belabberd omdat we vaak op American football-velden speelden. Ik ben dan blij weer op de Nederlandse velden te staan. ”
Robin van Voorst is wat bescheiden over zijn eigen prestaties. Maar na enig doorvragen blijkt dat de geboren en getogen DTS’er na de competitie deel uitmaakte van het All Conferenceteam. Ook werd hij clubtopscorer en eindigde op de vierde plaats van alle topscorers dit seizoen. ,,Daar ben ik best trots op. Natuurlijk deels mijn eigen verdienste. Maar in Amerika zeker is het team meer dan de eenling. Dat is een les die ik echt mee naar ons land heb genomen. Als je elkaar iets gunt komt het het team ten goede”, is Robin duidelijk.
Robin van Voorst werd gevolgd maar volgde ook zelf het Edese voetbal. ,,Door het tijdsverschil moest mijn thuisfront vaak in de nacht de wedstrijd bekijken. Dat ze dat deden zegt genoeg over onze onderlinge band. Zelf volgde ik uiteraard op afstand ook het Edese voetbal en Harskamp in het bijzonder”, schatert Van Voorst. De spits maakte het Harskampse trainingskamp in Spanje mee. ,,De eerste twee dagen was ik ziek. Heb lang getwijfeld of ik mee moest gaan. Zo’n twee uur voor vertrek de knoop doorgehakt en aangesloten. Achteraf een goed en wijs besluit. Hoewel ik een aantal spelers al kende, nu de hele groep goed leren kennen. Een minpuntje was slechts dat ik het padellen niet echt had beoefend. De ‘oudjes’ in de groep hebben me echt even op de plek gezet. Nee, zonder gekheid: een mooi trainingskamp wat voor mij heel waardevol is geweest”, kijkt de spits terug.
(Tekst gaat verder onder de foto)
Ander shirt bij Harskamp maar intentie blijft hetzelfde: scoren - eigen foto
HARSKAMP
Robin van Voorst betrapt zichzelf er wel op dat zijn Engelse tongval of uitdrukking nog weleens overheersen. ,,Dat gaat vanzelf wel weer over. Of ik snel een basisplaats verwacht? Laten we reëel zijn. Harskamp heeft goede spitsen, staat niet voor niets bovenaan. Elke speelminuut zal ik koesteren. Natuurlijk ga ik mijn best doen de concurrentie aan te wakkeren. Maar zoals eerder opgemerkt het gaat om de club Harskamp en niet om Robin van Voorst. Ik was mijn plezier in voetballen een tijdje kwijt. Maar in mijn laatste periode bij DTS Ede én in de VS heb ik dat weer teruggevonden. Nu wil ik bij Harskamp mijn steentje bijdragen. De nacompetitie is zeker, maar we gaan voor directe promotie”, zegt hij gedecideerd.
Dat Robin van Voorst snel waardevol voor Harskamp werd bleek al tegen Candia’66. Slechts een minuut of tien in het veld, bleek de slimme spits in het Rhenense strafschopgebied niet te stuiten. ,,Je ziet op de beelden dat de strafschop honderd procent terecht was. Mijn aandeel was een paar procent en de overige 98 procent kwam op naam van Anass (El Hassnaoui, red.) die de drie punten veiligstelde. Over teambelang gesproken. Ik ga nu in Harskamp een mooi half jaar tegemoet en hoop de club waar nodig te helpen. En waar het eindigt en of er nog een keer voetballen in Amerika inzit zie ik wel. Eerst wat gaan verdienen, want denk niet dat je met voetbal op een University echt rijk wordt. Integendeel, ik heb best wat moeten investeren. Maar de levenservaring die je daarvoor terugkrijgt neemt niemand me meer af’’, besluit Robin van Voorst.