Met liefde zorgt Mincke van Schuppen voor degene die is overleden.
Met liefde zorgt Mincke van Schuppen voor degene die is overleden. Bo - Boofotoo

Afscheid nemen: een proces [dat geleefd mag worden]

27 januari 2026 om 13:43

Mincke: ,,Op mijn website staat dat je mij bij een overlijden dag en nacht kunt bellen. Natuurlijk. Maar die melding is níet de kernboodschap van mijn website. Die gaat over hóe je het afscheid vorm wilt geven.” We spreken Mincke van Schuppen over de week tussen overlijden en uitvaart. ,,In die week komen veel dingen samen. Verdriet, herinneringen, soms opluchting of boosheid, liefde vragen, twijfel. Je neemt niet alleen afscheid van iemand, maar óók van je leven zoals dat was voor dit overlijden.”

 

HOEFT NIET, MÁG WEL Juist in die week moeten veel dingen gebeuren. Dan zijn mensen blij dat ze Mincke hebben, zij kan je helpen van laatste zorg tot en met de uitvaart. ,,Ik geloof niet in het idee dat een uitvaart ‘wel even voor je geregeld wordt’. Afscheid nemen is geen service die je kunt uitbesteden. Je doet dat op je eigen manier, in je eigen tempo. Daarom zeg ik vaak met een knipoog: alles wat jullie niet zelf willen of kunnen doen, mag je bij mij over de schutting gooien. Je hóeft het niet allemaal zelf te doen, maar je mág het wel.”

 

LAATSTE VERZORGING ,,Je kunt maar één fout maken: iets doen dat tegen je gevoel in gaat. Volg dus dat gevoel. Wil je nog even heel dichtbij zijn, aanraken, haren kammen, scheren? Of wil je gewoon niet dat iemand anders je kind verzorgt, omdat alleen jij dat mag? Misschien kán je gewoon niet meer, omdat je al zo veel hebt gezorgd. Met liefde zorgen wij – samen met wie dat willen – voor de overledene.”


RUIMTE EN BEWEGING Zelf iets doen helpt vaak in het proces van afscheid nemen. ,,Niet omdat het mooi of makkelijk is. Het ís niet altijd mooi. Als moeilijke herinneringen komen bovendrijven. Als je oude pijn voelt. Als je aankijkt tegen iets wat ingewikkeld is geweest. Door heel bewust dingen wel of juist niet te doen, kun je voor jezelf ruimte maken. Dan ontstaat er beweging, en die beweging is nodig voor alles wat komt.”

De tijd tussen overlijden en uitvaart is geen wachtkamer, benadrukt Mincke. ,,In een wachtkamer zit je passief de tijd uit. De week voor de uitvaart is een tijd om aan het werk te gaan. Met handen, hoofd en hart. Stel dat ik alles van je over zou nemen, dan is het achteraf alsof het afscheid jou is overkomen. Als je zelf bezig bent met het afscheid voorbereiden, kan het eerst erg moeilijk voor je zijn. Maar later blijkt soms hoe helpend het was.”

 ,,Ik stap zonder oordeel een huis binnen. Elk gezin, elk afscheid is anders. Mensen hoeven niet te voldoen aan een plaatje. Ieder mag kiezen wat hij nodig heeft. De plaats van het opbaren is zo’n keuze. ,,Thuis opbaren kan heel mooi en helpend zijn. Toch is het niet altijd haalbaar of gewenst. Je kunt dan in onze afscheidshuiskamer terecht: een plek die voelt als een woonkamer, waar je ruimte krijgt om afscheid te nemen, waar je kunt overleggen met familie of gasten kunt ontvangen. Waar stilte mag bestaan naast gesprek.”


BEGIN VAN EEN PROCES Na een overlijden kun je Mincke bellen als je precies weet wat je wilt. Zij gaat dan zaken voor je regelen. Je kunt ook bellen als je nog helemaal níet weet wat je wilt. "Dan verkennen we samen de opties. Ik loop met je mee en bevraag je op je keuzes.”

Wil je worden ontzorgd? Bel haar ook dan gerust. Hou je graag alles zelf in de hand? Bel haar en stem af wie wat doet. Mincke: ,,De week van afscheid nemen is geen strak geregisseerde periode. Als nabestaande sta je aan het begin van een proces dat gezien, gevoeld en geleefd mag worden. Als het even kan samen met anderen. Ik pak daar graag de rol in die het beste bij jou past.”

Mincke van Schuppen Uitvaartbegeleiding, Kerklaan 3 3905 MC in Veenendaal. Tel. 0318-250888, minckevanschuppen.nl, mail: uitvaart@minckevanschuppen.nl. De oto's geplaatst met toestemming van de familie.

'De een wil veel bloemen op of rond de kist, de ander helemaal niet. Het is wat jullie willen'.
Mincke van Schuppen: ‘Alles wat jullie zelf niet willen of kunnen doen, doe ik voor jullie’.