Groeten van Lisanne de Wit uit Nowra: ‘Ik zou de keuze zeker opnieuw maken anders zou ik nu mijn twee jongens niet hebben’
5 februari 2026 om 10:11 Mensen Groeten uit... Nieuws uit EdeEDE Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad Plus emigranten over hun nieuwe leven in het buitenland. Zeven jaar geleden wilde Lisanne de Wit (28) meer van de wereld zien en ze ging backpackend op reis, met als voorlopig eindstation Australië. ,,Ik leerde hoe het is om vanaf niets te beginnen en alleen met een backpack de wereld rond te reizen.”
door Denise Hoek
Lisanne groeide op in Ede en studeerde na haar middelbare schooltijd Internationaal Paraveterinair Dierenartsassistente op het Groenhorst College in Barneveld. ,,Tijdens mijn studie ging je naar een school in Engeland en liep je buitenlandse stages. Toen ik afgestudeerd was, werkte ik een jaar als paraveterinair dierenartsassistente.” Toch wilde de Edese meer van de wereld zien. ,,Dat kwam door mijn stages in Zuid-Afrika en Engeland. Daarom ben ik in 2018 gaan backpacken.”
Ze ging eerst vier weken naar Indonesië, om daarna naar Australië te gaan. ,,Ondertussen ben ik hier alweer zeven jaar en heb ik al veel mogen zien. Eerst ben ik als au-pair gaan werken, daarna kocht ik een auto en ben ik daarmee gaan rondreizen. Van Cairns reisde ik naar Sydney.΅ Daar ging ze op zoek naar ‘farmwork’. ,,Dat moest voor mijn 88 days (visa). Ik kwam toen in Nowra terecht, waar ik zes maanden op een melkveehouderij werkte en dagelijks zo’n zeshonderd koeien gemolken moesten worden van 03.00 uur tot 07.00 uur in de ochtend en 13.00 uur tot 17.00 in de middag.” In dat dorp ontmoette ze ook de vader van haar kinderen.
REIZEN DOOR AZIË
Na zes maanden ‘farmwork’ te hebben gedaan ging Lisanne verder op reis, naar Melbourne, Adelaide, outback en Perth in West-Australië. ,,Toen mijn eerste working holiday visa er op zat reisde ik drie maanden lang door Azië. Naar Vietnam, de Filipijnen en Thailand. Daarna ging ik weer terug naar Australië, om daar farmwork voor mijn derde jaar te doen. Dit deed ik vlakbij Margaret River. In juli 2020 verhuisde ik naar outback Queensland, want ik kreeg een relatie en we gingen samenwonen.”
Het zijn globetrotters, Edenaren die hun geboortegrond hebben verlaten om elders in de wereld een nieuw bestaan op te bouwen. In de rubriek ‘Groeten uit...’ spreekt Ede Stad.nl emigranten over hun leven in het buitenland.
Na een halfjaar in de outback te hebben gewoond, zijn ze terug verhuisd naar Nowra. ,,Daar woont zijn familie. Ondertussen hebben we twee kinderen van twee en vier. In 2022 deden we mee aan het televisieprogramma ‘Baby in het Buitenland’. Ze maakten een aflevering over de zwangerschap en bevalling van mijn oudste zoon hier in Australië. Sinds een halfjaar zijn de vader van mijn kinderen en ik uit elkaar.”
BUITENLEVEN
Het meest geniet ze van het buitenleven. ,,We zijn veel op het strand te vinden en de jongens spelen bijna altijd buiten in de tuin. De overheid is hier goed voor alleenstaande moeders; je krijgt veel financiële steun. Veel moeders werken ook parttime na de geboorte.” Ook Lisanne is aan het werk, als oppas. ,,Mijn kinderen gaan de meeste tijd met mij mee naar mijn werk, ze gaan pas vanaf vijf jaar naar school. Gelukkig zijn de mensen best makkelijk hier.”
(tekst gaat verder onder de foto)
‘Bij ons in Jervis Bay op het strand.’ - Eigen foto
Ze vertelt verder: ,,Het leven is heel laid back hier, er is geen hoge werkdruk en mensen zijn hier aardig en behulpzaam. Ze zijn heel veel buiten, er is veel natuur, ruimte, mooie stranden en je hebt altijd de zon hier in de winter. De eerste jaren vond ik het leuk om rond te reizen in Australië en nieuwe plekken te bezoeken. De afstanden zijn wel enorm tussen de plaatsen, een auto is nodig.. Ik merk ook dat ze hier niet veel voor kinderen hebben, zoals in Nederland, waar je bij de meeste restaurantjes activiteiten/speelhoeken hebt.”
IJS BIJ BERNARDO´S
Het contact met familie heeft Lisanne nog dagelijks. ,,Sinds ik in Australië woon, ben ik drie keer naar Nederland geweest. Bij Joris Brood Ede hebben we bijvoorbeeld de eerste verjaardag van onze oudste zoon gevierd. Dat was een leuk feestje, ik kom daar nog graag als ik terug ben. Ik ben vervolgens nog een tweede keer met mijn oudste zoon terug geweest en vorig jaar heb ik beide kinderen meegenomen.”
Ze verbleven toen in Lunteren. ,,Zes weken op camping de Rimboe, want mijn moeder woont nu in Lunteren. Mijn vader, stiefmoeder en oma nog steeds in Ede. Ik vind het belangrijk om samen met de kinderen naar Nederland te komen, zodat ze hun Nederlandse familie ook zien, de Nederlandse taal en cultuur leren, leuke herinneringen opdoen en veel ijs bij Bernardo’s kunnen eten. Ik probeer nu elk jaar terug te komen naar Ede, voor mijn familie en vriendinnen. Een aantal spreek ik ook nog regelmatig en zodra ik in Nederland ben, spreken we ook af.”
(tekst gaat verder onder de foto)
Kinderen op de Ginkelse Heide. - Eigen foto
Wat Lisanne het meeste mist? ,,Mijn familie en vrienden, de gezelligheid en bij elkaar op de koffie gaan. Ook Nederlandse cultuur dagen, zoals Koningsdag en Sinterklaas mis ik. Sinterklaas zouden mijn kinderen heel leuk vinden. Kerst vieren is hier bijvoorbeeld raar, omdat het altijd zomer is.” Bij deze dagen probeert Lisanne wel altijd te zijn; ,,Wij komen altijd graag terug rond de Heideweek en de Oud Lunterse Dag is onze favoriete dag in Nederland!”
LEREN OM MET NIETS TE BEGINNEN
Haar emigratie heeft haar veel gebracht. ,,Hele mooie herinneringen en ervaringen. Ik leerde hoe het is om vanaf niets te beginnen en alleen met een backpack de wereld rond te reizen. Hierdoor mocht ik andere culturen beleven en mooie momenten meemaken. Ik zou de keuze zeker opnieuw maken, anders zou ik nu mijn twee jongens niet hebben.”
Meer verhalen over Edenaren in het buitenland lezen? Je vindt hier alle reeds gepubliceerde artikelen in de serie ‘Groeten uit...’.
Ben of ken jij iemand die ook zo’n avontuur is aangegaan? Laat het ons weten.
