
Natuurcolumnist Michael de Vries: Mag ik meeliften?
3 maart 2026 om 10:12 OpinieEDE Het is voorjaar! Hoewel? Oké, eerlijk is eerlijk. Het ís natuurlijk nog geen voorjaar, maar op sommige dagen voel je dat het begin er toch echt wel een beetje begint. De winterjas is vervangen door een shirtje en op de basisschool waar ik werk heb ik de eerste korte broeken alweer voorbij zien komen.
Terwijl ik thuis wat aan het sporten ben, want ook dát hoort een beetje bij het voorjaar, luister ik naar muziek. Het nummer ‘Breng me naar het water’ van Marco Borsato komt voorbij en het doet me denken aan een moment eerder die week. In de dierenwereld nemen sommige dieren dat wel erg letterlijk. De pad is daar hét voorbeeld van. Waar je over het algemeen ziet dat mannen toch altijd een stapje extra moeite moeten doen om indruk te maken op de vrouwtjes, doet een mannetje pad dat absoluut niet. Geen eten vangen en aan het vrouwtje geven, zoals ijsvogels. Niet continu het hoogste lied zingen zoals mezen, vinken en lijsters dan doen. Niet de borst ver naar voren zoals de blauwborst. Geen stoere gevechten onderling zoals bij edelherten en niet het vrouwtje onder plassen zoals weer andere mannetjesdieren dat doen.
Gelukkig herken ik bij mezelf ook niet alle kenmerken overigens. Ik vang geen eten, heb geen stoere gevechten, loop niet met de borst vooruit en rare plas gewoontes heb ik gelukkig ook niet. Oké, ik zing dan wel weer de hele dag door, maar ik heb mezelf er nog nooit op betrapt dat dit was om indruk te maken op de vrouwtjes.
Oké, terug naar de pad. De pad is anders. De pad doet geen moeite. Hij is zelfs te beroerd om zelf te lopen. In deze periode ontwaken padden uit hun winterrust om vervolgens terug te keren naar hun geboortewater. De mannetjes, die een stuk kleiner zijn, klimmen vervolgens op alles wat op een pad lijkt. Hebben ze eenmaal een vrouwtje te pakken, dan blijven ze zich vastklampen en liften vervolgens mee op de rug van het veel grotere vrouwtje. ‘Breng me naar het water’, is feitelijk wat ze vragen aan het vrouwtje. Eenmaal bij het water duurt het even maar vervolgens bevruchten ze het vrouwtje die vervolgens duizenden eieren afzet. Van al die eieren keren volgend jaar weer enkele stoere vrouwtjes terug met op hun rug? Tja, mannelijke lezers, laten we geen voorbeeld nemen aan de pad.
door Michael de Vries
Meer columns op Ede Stad.nl lezen? Je vindt ze in dit dossier.