Burgerbelangen wil na zestien jaar coalitie in: ‘Tijd is er rijp voor’
7 maart 2026 om 11:55 PolitiekEDE Na zestien jaar in de oppositie acht lijsttrekker van Burgerbelangen, Ruben van Druiten, zijn partij rijp voor de coalitie. De partij groeide bij de vorige verkiezingen van twee naar drie zetels. Daar hoopt de Bennekommer de aankomende verkiezingen minimaal een zetel bij op te tellen.
door Sjoerd Bouwmeester
,,Allereerst is dat omdat we met Bert Beekman een goede wethouderskandidaat hebben”, begint Van Druiten. ,,Iemand met bestuurlijke ervaring die ook in het bedrijfsleven duidelijke veranderingen durft door te voeren. Verder durven we als partij te zeggen wat we willen, maar heb ik ook gemerkt dat je in de oppositie niet zoveel kunt bereiken. Als we echte stappen willen maken, moeten we de coalitie in.”
MOEILIJK
Volgens de lijsttrekker ligt dat eraan dat veel zaken al zijn bepaald in de coalitie, voordat het in de raad komt. ,,De plannen hebben dus al een meerderheid, dan is het heel moeilijk om als oppositie daar verandering in te krijgen. Soms kunnen we kleine accenten verleggen, maar de discussie vindt plaats in de coalitie.”
(De tekst gaat verder onder de foto.)
Ruben van Druiten in de coalitiekamer op het gemeentehuis. - Sjoerd Bouwmeester
Voor de verkiezingen richt de partij zich op haar inmiddels bijna traditionele thema’s. ,,We willen dat er geen AZC’s bijkomen. We hebben nu een tijdelijke en er wordt gedacht aan een permanente vestiging. Dat willen we niet. Daarnaast staan we ook voor behoud van het cultureel erfgoed. We willen ons inzetten voor panden die nog niet beschermd zijn, maar wel karakteristiek zijn. Ook willen we meer veiligheid en lagere lokale lasten. De gemeente heeft veel reserves, dus we willen niet dat de OZB verder omhooggaat.”
De plannen hebben dus al een meerderheid, dan is het heel moeilijk om als oppositie daar verandering in te krijgen. Soms kunnen we kleine accenten verleggen, maar de discussie vindt plaats in de coalitie
VERZORGINGSSTAAT ONBETAALBAAR
Volgens Van Druiten dient de gemeente eerst te kijken naar wat bezuinigd kan worden. ,,We hebben het gevoel dat dit college vooraan staat als het gaat om asielopvang. Omringende gemeenten zijn aan de beurt. De woningnood en de uithollende sociale zekerheid hangen daarmee samen. De verzorgingsstaat wordt gewoon onbetaalbaar. Ook zorgt niet alleen asielmigratie maar ook arbeidsmigratie voor woningnood. Ik denk dat we daarmee moeten stoppen en dat over de gehele linie het liefst naar nul krijgen.”
Dat asielopvang een wettelijke taak is en bedrijven en instellingen afhankelijk zijn van arbeidsmigranten voor wonen en zorg maken daarbij niet uit. ,,Dan moet je accepteren dat bepaalde arbeid niet meer opportuun is of Nederlanders dwingen dat werk te doen. Feit is dat als je werkgevers van arbeidskrachten voorziet, dat ze ergens moeten wonen, de kinderen naar school moeten en dat de druk toeneemt. We hebben er natuurlijk profijt van, alleen denk ik niet dat dit opweegt tegen de lasten. Ik zeg niet dat arbeidsmigranten niets toevoegen, maar we moeten kijken of we het anders kunnen doen. Nul is misschien niet realistisch, maar in zijn totaliteit moet de bevolkingsgroei minder worden.”
GEMENGDE GEVOELENS
Ondanks dat moet Ede groeien, ziet ook Van Druiten, zij het met gemengde gevoelens. ,,Er is woningnood dus we zijn blij met iedere extra woning, maar we willen wel echt voor eigen inwoners bouwen en geen overlooplocatie van de Randstad worden. Misschien kunnen we voorwaarden stellen aan projectontwikkelaars dat woningen eerst aangeboden worden aan inwoners van Ede.”
Terugblikkend op de afgelopen vier jaar is Van Druiten blij met de ENKA-wijk. ,,Die is wel heel tof geworden. Er is veel historie bewaard gebleven en hetzelfde geldt voor de kazerne. Daar had ik zestien jaar geleden alleen maar op durven hopen. Minder trots ben ik op de hele WFC-Experience. Dat is een miljoenenverlies geweest en werd allemaal flink gepromoot, maar intussen is de verantwoordelijk wethouder al lang en breed gevlogen. Als dat een wethouder van Burgerbelangen was geweest, was het ons tot het einde der tijden nagedragen.”