Iraniër Majid Alawi uit Ede hoopt na aanval op Iran op meer democratie: ‘Veel blijdschap onder Iraniërs die regime zat zijn’

6 maart 2026 om 11:36 Mensen

EDE De Edese Iraniër Majid Alawi (39) is ‘dolblij’ dat de Verenigde Staten en Israël Iran hebben aangevallen. Hij vindt dat het volk te lang heeft geleden onder het bewind van ayatollah Ali Khamenei en hoopt dat zijn dood zorgt voor democratie in zijn geboorteland. Hij vluchtte in 2010 voor het Iraanse dictatoriale regime. 

door Rick Praamstra

Na de eerste aanvallen op Iran ging christen Majid Alawi zondag naar de internationale kerk in Ede. Hij zag ‘een en al blijdschap’. ,,We knuffelden elkaar en feliciteerden elkaar met de dood van Khamenei. Ik voel een ongelooflijke blijdschap die niet te omschrijven is.”

Voor Alawi voelt de dood van de ayatollah en de pogingen van de VS en Israël om nog meer doelen van het Iraanse regime aan te vallen soms nog als onwerkelijk. De wiskundeleraar zegt dat zijn blijdschap over de dood van de hoogste geestelijke leider voortkomt uit ‘ruim vijfenveertig jaar teleurstelling’. 

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Majid Alawi: ,,Als de kop van de slang eraf is, betekent dat niet dat het gif direct weg is." - Rick Praamstra

NOODZAKELIJKE OFFERS

De aanvallen op zijn geboorteland, de verwoesting en ook de onschuldige slachtoffers die vallen, doen hem zeer. Het zijn echter noodzakelijke offers, meent de Edenaar. ,,Op het moment dat jouw leven, jouw hoop, jouw toekomst en die van je kinderen, je buurman en buurvrouw door het regime zo vernederd, verwoest en belemmerd wordt, zie je geen reden meer om op straat te gaan, op te staan of zelfs te leven.”

Op het moment dat jouw leven, jouw hoop, jouw toekomst en die van je kinderen, je buurman en buurvrouw door het regime zo vernederd, verwoest en belemmerd wordt, zie je geen reden meer om op straat te gaan, op te staan of zelfs te leven

,,Dan denk je: doe maar wat nodig is. Ook al gaat dat ten koste van de school van mijn kind, ook al gaat het ten koste van het gebied waar ik woon, al gaat het ten koste van mijn eigen woning. Ik kan je verzekeren: er is veel blijdschap onder Iraniërs die het regime zat zijn, hun leven niet meer zien zitten en voor hun kinderen en kleinkinderen een betere toekomst gunnen.”

De dood van Khamenei voelt als ‘een begin van opluchting’ voor Alawi. ,,Als de kop van de slang eraf is, betekent dat niet dat het gif direct weg is. De kop is eraf, nu nog de andere takken van het regime.”

THUIS IN NEDERLAND

Alawi is sinds 2010 in Nederland en kreeg eind 2012 een verblijfsvergunning. Sinds 2015 woont hij in de buurt van Ede-Centrum nadat hij trouwde met een geboren en getogen Edese. Hij voelt zich hier thuis. ,,Het leven is hier goed. Ik voel me gezegend, ben tevreden, kan wat bijdragen aan de maatschappij en betaal belasting. Dat geeft mij een blij en dankbaar gevoel."

Zijn leven is nu in Nederland. Hij heeft er werk als wiskundeleraar bij Taalcentrum Het Element in Amersfoort. Hij geeft er les aan nieuwkomers tussen de 12 en 18 jaar die het Nederlands nog niet voldoende beheersen om goed mee te kunnen draaien in het reguliere Nederlandse middelbaar onderwijs. Het is zijn droombaan, zegt Alawi. Hij was daarvoor wiskundeleraar op reguliere middelbare scholen. 

VLUCHTEN VOOR EEN DOODVONNIS

Sinds zijn vertrek uit Iran is hij nooit meer teruggekeerd. Het is te gevaarlijk voor hem. ,,Dan zien ze mijn naam in mijn paspoort, checken dat en zien ze dat ik niet in militaire dienst heb gezeten. Dan moet ik direct de gevangenis in.”

Hij verliet Iran in 2010 toen Mahmoud Ahmadinejad president was. Alawi studeerde er Wiskunde en was Engelse tolk en vertaler. Hij schreef een scriptie met als titel ‘Election or selection, that’s the question’ (gekozen of geselecteerd, dat is de vraag). Hij onderzocht of Ahmadinejad democratisch gekozen was door het volk of door Khamenei. Hij kreeg toen een uitnodiging van de ‘Raad van Hoeders’ in Iran, een raad die de leider bijstaat. ,,Dat betekent je doodstraf. Dat wist ik niet. Ik dacht: ‘een uitnodiging, wat een eer’. Mijn kamergenoot zei echter dat het een doodvonnis was en dat ik snel weg moest.”  

Dat betekent je doodstraf. Dat wist ik niet. Ik dacht: ‘een uitnodiging, wat een eer’. Mijn kamergenoot zei echter dat het een doodvonnis was en dat ik snel weg moest

Hij verlangt wel naar zijn vaderland en zou er graag naar terugkeren, al denkt hij niet voor altijd. ,,Ik had het er van de week nog over met mijn vrouw: zullen we in de zomervakantie naar Iran gaan? Ik hoop dat er nog veel meer figuren van het regime worden aangepakt. Dan kunnen wij in de zomervakantie drie weken naar Iran.”

HOOP OP TERUGKEER ZOON VAN SJAH

Om veilig naar Iran te kunnen reizen, moet er nog veel gebeuren. Daar is Alawi zich zeker van bewust. Het is afwachten welke richting Iran opgaat als de VS en Israël de aanvallen opvoeren. Momenteel is er geen democratie in het land en het is de vraag of dat er ook snel gaat komen. 

Het is wel de wens van de leraar dat er een democratisch systeem komt. Hij hoopt op de terugkeer van de zoon van sjah Mohammad Reza Pahlavi, Reza Pahlavi. De pro-westerse sjah werd in 1979 tijdens de Iraanse revolutie afgezet en sindsdien voerden achtereenvolgens de ayatollahs Ruhollah Khomeini (tot 1989) en daarna Khamenei het bewind over de islamitische republiek. Niet elke Iraniër zit op de sjah te wachten, maar Alawi vertrouwt erop dat Pahlavi het volk achter zich krijgt om hervormingen door te voeren.

‘DROOM DAT VERTROUWEN TERUGKEERT’

Alawi hoopt dat er weer onderling vertrouwen komt in Iran. ,,Mijn droom voor Iran is dat er een dag komt waarop iemand zijn buurman kan vertrouwen. Want nog geen twee maanden geleden was dat niet het geval. Op dit moment is dat vertrouwen aan het groeien, maar het is nog niet honderd procent. In Iran kunnen we dat bereiken. Dat is mijn droom.”