Ab Ringma ontvangt onderscheiding voor inzet in Ede: ‘Ik ben geen netwerker, maar een doener’
7 maart 2026 om 06:55 Maatschappelijk Nieuws uit EdeEDE Als je achterom kijkt naar wat je in je leven hebt gedaan, kun je dan zeggen dat je er alles hebt uitgehaald? Niet alleen voor jezelf maar ook voor je omgeving? Het is de rode draad in het leven van Edenaar Ab Ringma. Voor zijn vrijwilligerswerk is hij dit jaar beloond met de ‘Melvin Jones Fellowship’. Het is een van de hoogste internationale onderscheidingen binnen Lions Club International. ,,Eerlijk gezegd wist ik niet eens dat het bestond”, zegt hij nuchter, terwijl hij het speldje en de plaquette laat zien. ,,Maar ik vind het mooi dat iemand de moeite heeft genomen het voor me aan te vragen.”
door Diana Kervel
Aan de keukentafel aan de Oud-Lunterseweg in Ede staan koffie en stroopwafels klaar. Het huis is meer dan baksteen en dakpannen, het heeft een rijke historie. Boven de deur staat Pax Intrantibus; vrede aan hen die binnentreden. In de oorlog een verzetshuis en sinds 33 jaar het Edes paradijsje van Ab en Jeannette Ringma.
VAN NIEUW GUINEA NAAR EDE
Ringma’s levensverhaal begint ver van de Veluwe. Hij werd geboren in Nieuw-Guinea, waar zijn vader KLM-vlieger was. ,,Vijftig meter van de evenaar. Daar had je nauwelijks kleding nodig.” Zijn vader verongelukte toen Ab klein was. In 1957 kwam het gezin naar Nederland. ,,Ik heb het nog nooit zo koud gehad als toen.” Hij ging naar het Marnix College, had ,,een hartgrondige hekel aan de HBS” en wist al vroeg wat hij wilde worden: piloot, net als zijn vader.
,,Het was lastig om thuis aan mijn moeder te vertellen, want mijn vader was destijds neergestort. Maar ik wist het zeker.” Hij vloog 32 jaar voor de KLM. ,,De mooiste baan ter wereld.” Lachend voegt hij toe: ,,Het mooiste speelgoed ter wereld en iemand anders betaalt.”
Na zijn actieve vliegcarrière werkte hij nog vijf jaar als instructeur op de 737. Zijn dochter trad in zijn voetsporen en vloog onder meer voor de luchtmacht. Op de werkkamer is zowel het brevet van zijn vader, zichzelf en dochter opgehangen. Een nalatenschap wordt doorgegeven.
(Tekst gaat verder onder de foto)
Ab Ringma en zijn vrouw Jeannette zijn actief voor de Lions Club in Ede. - Diana Kervel
LIONS: GEEN PRAATCLUB MAAR EEN SERVICECLUB
In 1995 werd hij gevraagd voor de Lionsclub Ede. ,,Ik dacht toen nog: denken jullie dat ik vrije tijd teveel heb?” Hij kende al een aantal leden en merkte dat het mensen waren ,,die wat te vertellen hadden”. Toch ontdekte hij al snel dat Lions niet zomaar een netwerkclub voor hem was. ,,Ik ben geen netwerker, maar een doener. Ik vind het leuk om zaken te organiseren.”
Hij zette zich in voor Koninginnedagactiviteiten, organiseerde een concert van de Jostiband, goed voor tienduizend gulden voor goede doelen, en stond aan de wieg van de eerste taptoe in Ede. ,,Dat was wel spannend. Tijdens het eindvuurwerk draaide de wind en kwam er vuurwerk neer op de showband Irene. Een heftig leermoment.”
Ringma was meerdere jaren president van de club. ,,Je stelt een deel van je vrije tijd beschikbaar voor de gemeenschap. Omdat je vindt dat het nodig is. Als je denkt dat je iets kunt betekenen voor de gemeenschap ben je welkom bij de Lions Club. We zijn een organisatie om ideeën levend te maken.”
Hij relativeert het imago van serviceclubs. ,,Sommigen denken: dat is de elite. Maar het motto is niet voor niets ‘We Serve’. We zijn er om dingen gedaan te krijgen.”
De lionsclub is een organisatie om ideeën levend te maken.
LEEUWENDAG: TEGEN EENZAAMHEID
Het project dat hem het meest dierbaar is? De jaarlijkse Leeuwendag voor eenzame ouderen. De opzet is niet traditioneel. Geen bus vol deelnemers, maar auto’s. Eén-op-één contact. Lionsleden die samen met hun partner ouderen thuis ophalen. Eerst koffie, dan een tocht van zestig à zeventig kilometer over binnenwegen ,,waar ze vroeger langs fietsten”. Lunch met zachte broodjes, soep en, essentieel, een kroket. De impact is groot. Een vrouw die ooit meewerkte aan een kruidentuin in de Betuwe, maar er nooit meer was geweest, zag ‘haar’ plek terug. Een voormalige sportinstructeur, pas weduwnaar, vond weer aanspraak. ,,Voor ons is het een dag. Voor hen is het de rest van de week onderwerp van gesprek.”
VERZETSHUIS
Het huis zelf ademt geschiedenis. Tijdens de oorlog zaten er Engelse militairen ondergedoken. Toen Ringma en zijn vrouw Jeannette het huis 33 jaar geleden kochten, kregen ze er die geschiedenis bij. ,,Oh, zeiden mensen, dan kunnen de Arnhem-veteranen hier niet meer komen?” Dat misverstand werd snel rechtgezet. Rond de jaarlijkse Airborne-herdenkingen ontvangt het echtpaar nog altijd Britse veteranen en hun families. Ringma was een van de oprichters van de Arnhem 1944 Fellowship, opvolger van een Britse veteranenorganisatie. Samen met zijn vrouw is hij trustee. Rond de herdenkingen wordt een groot deel van de familie Ringma ingezet, van het schenken van de koffie (de thee doen de Britten zelf) en het slepen van de jerrycans met water. ,,En iedereen kan iets bijdragen.”
JEUGD EN UITWISSELING
Ook jongeren hebben zijn hart. Via Lions Youth Exchange hielp hij tientallen jongeren aan internationale uitwisselingen. ,,Het is life changing.” Zelf zag hij hoe jongeren na een uitwisseling anders terugkwamen. Zijn droom: dat de club elk jaar een jongere volledig kan sponsoren. ,,Het gaat erom dat je maar één leven hebt. Maak er wat van.” Die overtuiging is persoonlijk. ,,Toen ik 33 werd, de leeftijd waarop mijn vader verongelukte, dacht ik: als het nu stopt, heb ik dan wat gedaan met mijn leven?”
MELVIN JONES FELLOWSHIP
De Melvin Jones Fellow is een internationale erkenning voor uitzonderlijke inzet. In Nederland zijn er vijf dragers van het speldje. Voor Ringma kwam de onderscheiding als verrassing. Tijdens een clubavond stroomden plotseling vrouw, kinderen en kleinkinderen binnen. Lachend: ,,Ik zag het complot al.” Hij haalt zijn schouders op. ,,Ik zit er niet op te wachten. De voldoening zit in het vrijwilligerswerk zelf. Maar dat iemand de moeite heeft gedaan, dat waardeer ik zeer.”
Meer informatie: www.ede.lions.nl