Spelgroep Bennekom gooit alle registers open in ‘En toen waren er nul’
17 maart 2026 om 11:13 PodiumkunstenBENNEKOM De fietsenstalling bij De Ontmoeting in Bennekom staat vol, ook op de parkeerplaats is geen plekje meer te vinden. Toch lijkt het binnen uitgestorven, althans beneden. Op de bovenverdieping klinken stemmen, het lijkt alsof er teksten worden opgelezen, korte zinnetjes afgewisseld door een monoloog. Maar ook wordt er gelachen. De sfeer daarboven lijkt ontspannen. Die ontspannenheid is er nog steeds als er vervolgens onder andere een kok, een generaal, iemand die wat stijfjes loopt, een oude dame, een stoere vent en een dokter de trap afdalen. Maar toch verandert de stemming in ‘gezonde wedstrijdspanning’, als de klok richting acht uur gaat. Het bonte gezelschap bestaat uit leden van Spelgroep Bennekom. Zij bereiden zich voor op de generale repetitie van hun nieuwste productie ‘En toen waren er nul’.
door Dick Martens
,,Het is een heel aantrekkelijk stuk en heel spannend”, geeft Annette van Nieuwkoop alvast een voorproefje. ,,Ik woon in Oosterbeek en ben sinds 2020 actief bij de Spelgroep. Ik ben secretaris en in de nieuwe voorstelling speel ik Edith Armstrong, een neuroloog. Sinds september vorig jaar zijn we hiervoor aan het repeteren. Aan het begin van het seizoen komen we bij elkaar, nog zonder dat er een stuk is. Als dat er is worden de rollen verdeeld en gaan we ermee aan de slag.”
KEUZE VAN STUKKEN
De stukken die gespeeld gaan worden, komen via de Spelgroep-leesgroep. ,,We zijn nu alweer aan het lezen voor de voorstelling van volgend jaar.” Unaniem is de beslissing, welk stuk er gespeeld gaat worden, veelal wel. ,,De meesten zijn dan enthousiast en, ook niet onbelangrijk, als de regisseur het dan ook ziet zitten dan wordt het voorgelegd aan het bestuur. En als zij er ook mee akkoord gaan wordt het ingebracht in de Algemene Leden Vergadering (ALV). En eigenlijk heb ik nog nooit meegemaakt dat het wordt afgewezen door de leden.”
Dat was ook dit keer niet het geval. ,,Gelukkig maar, want het is weliswaar een moeilijk stuk, maar zo leuk om te spelen. Bovendien is het een heel ander stuk dan de stukken we hiervoor hebben gespeeld. Dat waren meer komische stukken. In dit stuk van Agatha Christie moet de spanning worden opgebouwd en dat is dan wel weer uitdagender om te spelen. Maar er zitten absoluut ook grappige dingen in. We spelen het met tien spelers en een schipper die ons naar het eiland brengt.”
(De tekst gaat verder onder de foto.)
Impressie van de generale repetitie van het stuk ‘En toen waren er nul’ door Spelgroep Bennekom. - Dick Martens
SOORTEN EN MATEN
De Spelgroep Bennekom bestaat niet alleen uit Bennekomse spelers. ,,Nee zeker niet. Ze komen uit onder andere uit Wageningen, Ede, Kesteren en Oosterbeek. Maar af en toe ook uit Utrecht. Dat zijn dan mensen die vroeger al lid waren, inmiddels verhuisd zijn, maar toch af en toe weer mee willen doen. We zijn een echte, hechte en gezellige familieclub, met veel mensen die al heel lang lid zijn. Soms zelfs met hele gezinnen. Sommigen gaan zelfs buiten het seizoen nog met elkaar op vakantie. We hebben een lid, Els, die al negentig jaar is weliswaar niet meer meespeelt, maar nog wekelijks naar onze repetitieavond komt.”
Els, met haar rollator, ontbreekt vanavond ook niet bij ‘de generale’. Ook Merel van Veen is daarbij aanwezig. ,,Als kind was ik hier al lid, ben door mijn studie even weggeweest en nu alweer tien jaar lid. Ik woonde hier in de wijk en via een vriendinnetje ben ik toen bij de Spelgroep terecht gekomen. En weer terug in Bennekom dacht ik: ‘Ik wil gewoon weer terug naar deze familie’. Mijn man, Joost, speelt inmiddels ook mee. Ik ben zes jaar secretaris geweest, maar speel in dit stuk niet mee. Ik hou mij nu bezig met de kaartverkoop en verricht daarnaast nog de nodige hand en span diensten. De kaarten voor de première zijn allemaal verkocht en ik verwacht, dat dat bij de komende voorstellingen ook het geval zal zijn. Dus als er nog mensen zijn die erbij willen zijn, adviseer ik: Wees er snel bij!”‘
GENERALE REPETITIE
De generale’ staat nu op het punt van beginnen. De spelers en hun regisseur, Paul Francken, staan in een kring bij elkaar. Er worden nog wat zaakjes door gesproken. Onder andere over de teksten. ,,Als je ervoor kiest om een zin toe te voegen, doe hem bewust en zet hem ook hard genoeg in.” Hoewel er, inclusief uw verslaggever maar vijf toeschouwers zijn, wordt ‘het publiek’ enthousiast welkom geheten en veel spanning en plezier gewenst. Met die woorden is niets te veel gezegd.
(de tekst gaat verder onder de foto)
Impressie van de generale repetitie van ‘En toen waren er nul’ van Spelgroep Bennekom. - Dick Martens
Ooit speelde ik jonge jongens, nu opa’s!
Er ontrolt zich een spel vol verwarring, intriges, raadselachtige gebeurtenissen. Daarbij speelt een ingelijst gedicht ‘Tien kleine soldaatjes’ aan de muur van het huis ook een niet onbelangrijke rol. Het tiental is per schip naar het verder onbewoonde eiland samengebracht. Als het eerste slachtoffer is gevallen, wordt steeds meer duidelijk, dat er nog veel meer gaan vallen. Voor de pauze zijn dat er al een paar. Eén van die ‘slachtoffers’ is generaal John McKenzie, die wordt gespeeld door Gert Jan Hofstede (67), al sinds 1984 bij de Spelgroep. ,,Ooit speelde ik jonge jongens, maar nu opa’s”, lacht hij. ,,Voor dit jaar is onze uitdaging om het spannend te maken, terwijl we de hele tijd met zijn allen samen op het toneel zijn. Ik heb een heerlijke rol als een gepensioneerde generaal die berouw krijgt.” Ook na de pauze wordt het almaar spannender en de uiteindelijke ontknoping is echt een hele verrassende.
De conclusie van Els is na afloop misschien wel het grootste compliment voor ‘de groep’. ,,Jullie hebben weer geweldig gespeeld. Ik heb het stuk nu voor de tweede keer gezien, maar vond het weer spannend en zeker weer de moeite waard.”
‘En toen waren er nul’ is in De Ontmoeting nog te zien op 20, 21 en 27 maart om 20.00 uur en op 28 maart om 14.00 uur. Voor meer informatie en kaarten: www.spelgroep.nl.
