Pensionado Elbert neemt na 25 jaar afscheid van de fietsenstalling in Ede-Centrum: ‘Je bent hier toch gastheer’

18 maart 2026 om 09:55 Mensen

EDE Na ruim 25 jaar trouwe dienst neemt Elbert Verhaaf op 3 april afscheid van de fietsenstalling in het centrum van Ede. Wie denkt dat het werk alleen bestaat uit fietsen in rekken zetten en een oogje in het zeil houden, heeft het mis. ,,We zijn hier eigenlijk gastheren”, vertelt de Edenaar. ,,We zien allerlei mensen langskomen: van jong tot oud, van winkelpersoneel tot daklozen.” Volgens Verhaaf hoort dat ook bij het werk. ,,Mensen stellen vragen, maken een praatje, sommigen komen hier zelfs even koffie drinken.”

door Diana Kervel

De ontvangst bij de fietsenstalling aan Marktplein 3 is allerhartelijkst. De pensionado en zijn collega Jeroen Egbers geven een rondleiding door de ruimte en onder het genot van een bakje koffie doen de heren hun verhaal.

Elbert is geboren in Nijmegen en heeft een tijdje in Bennekom gewoond. Nu woont hij in een rijtjeshuis in Ede, op loopafstand van zijn werk. Verhaaf is via Werkkracht bij de fietsenstalling gaan werken. Deze organisatie helpt mensen met afstand tot de arbeidsmarkt zich te ontwikkelen en aan de slag te gaan. Zijn band met de fietsenstalling gaat al ruim 25 jaar terug. ,,In het begin was ik invaller”, vertelt hij. ,,Als Jeroen vrij was, kwam ik hier werken. Ik werkte toen al 20 jaar in de groenvoorziening van ACV. Uiteindelijk ben ik hier steeds vaker gekomen en zo ben ik eigenlijk gebleven.”

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Elbert Verhaaf gaat met pensioen na 25 jaar bij de fietsenstalling in Ede Centrum te hebben gewerkt - Diana Kervel

GRATIS FIETSENSTALLING

Voorheen zat de bewaakte, gratis fietsenstalling vlakbij de Hema. Daarna heeft deze enkele jaren aan de Nieuwe Stationsstraat gezeten. Inmiddels is deze nabij de markt te vinden. Het werk in de fietsenstalling is in de loop der jaren veranderd. Vroeger waren de werkdagen langer. ,,Toen ik hier begon, waren we elke dag open tot half tien ’s avonds”, zegt Verhaaf. ,,Dat waren lange dagen. Nu gaan de deuren om 18.30 uur dicht, behalve op vrijdag.” In totaal is de stalling bijna zeventig uur per week open. ,,We draaien om en om ochtend- en middagdiensten”, legt Egbers uit.

Het werk bestaat uit meer dan alleen toezicht houden op fietsen. ,,Je bent hier echt een manusje-van-alles”, zegt Egbers. In al die jaren hebben de mannen veel vaste gezichten leren kennen. ,,Je bouwt echt een band op met sommige mensen”, zegt Egbers. Verhaaf valt zijn collega bij: ,,Maar soms verdwijnen mensen ook ineens uit beeld. Dan hoor je later dat iemand is overleden. Je hebt ze dan al langere tijd gemist.”

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Elbert Verhaaf (links), hier samen met collega Jeroen Egbers, gaat met pensioen na 25 jaar bij de fietsenstalling in Ede Centrum te hebben gewerkt. - Diana Kervel

BIJZONDERE SITUATIES

De fietsenstalling is ook een plek waar soms onverwachte situaties ontstaan. Verhaaf herinnert zich een incident waarbij een vrouw zich achter de toiletten stond te wassen. ,,Ze was helemaal uitgekleed. Dan moeten we de handhaving bellen. Wij mogen natuurlijk niemand aanraken, dus je moet dat op een nette manier oplossen.” Ook andere situaties komen voorbij. Bij de fietsenstalling is een vrij toegankelijk toilet. Marktlui maken er dankbaar gebruik van. Daarnaast is het mogelijk voor gezinnen om hier hun baby’s te verschonen.”

Soms moeten we handhaving bellen bij bijzondere situaties

In de loop van de tijd is de fietsenstalling flink veranderd. Zo zijn oude fietsrekken vervangen en zijn er aanpassingen gedaan voor de veiligheid. ,,Vroeger stonden er hele oude rekken,” zegt Verhaaf. ,,Oudere mensen konden daar makkelijk over struikelen en zich eraan bezeren. Zeker als ze bloedverdunners gebruiken kan dat gevaarlijk zijn.” 

De wens was al eerder aangegeven bij de gemeente. ,,Dat duurde te lang, dus we hebben het zelf maar geregeld.”
Ook het blauwe licht in het toilet werd geplaatst om problemen met drugsgebruik te voorkomen. ,,Dat is vooral bedoeld om te voorkomen dat mensen hier drugs gaan gebruiken. Daardoor zijn de aderen slechter te zien”, legt hij uit.

Volgens de mannen zijn veel veranderingen uiteindelijk verbeteringen geweest. ,,Het is echt een stuk beter geworden”, zegt Verhaaf. Maar zegt hij: ,,Toch is het bestaan van de fietsenstalling niet alom bekend. Pas stond hier iemand flyers uit te delen voor de gemeenteraadsverkiezingen. Hij was verbaasd om de fietsenstalling hier te zien.”

HUMOR HOORT ERBIJ

Ondanks soms lastige situaties proberen de medewerkers het werk met humor te doen. Egbers vertelt lachend over een vrouw die per se haar fiets vooraan wilde zetten. ,,Ik zei dat er achterin nog plek was. Ze begon te mopperen. Toen zei Elbert: ‘Weet je hoe ver de Vierdaagse van Nijmegen is? Dat is pas ver lopen.’ Uiteindelijk pakte ze haar fiets en is boos weggelopen. Daar hebben wij eerlijk gezegd weer om moeten lachen.” 

Volgens de heren hebben de mensen vooral na corona een korter lontje gekregen. ,,Soms kan er niet eens een begroeting van af. Jammer! Een beetje dankbaarheid dat ze hier gratis hun fiets kunnen stallen zou mooi zijn.”

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Elbert Verhaaf gaat met pensioen na 25 jaar bij de fietsenstalling in Ede Centrum te hebben gewerkt - Diana Kervel

SOCIAAL MIDDELPUNT

De fietsenstalling is voor de mannen meer dan een werkplek. ,,We zitten hier elke dag”, zegt Egbers. ,,Dan moet je het ook een beetje gezellig maken.” Met kerst wordt de stalling versierd met lichtjes en op donderdag is er vaak tijd voor een gebakje. ,,En op zaterdag halen we een visje”, zegt hij. ,,Om de beurt.”

Ook met frequente bezoekers ontstaat een band. ,,Soms komt er een oudere dame hier op de koffie”, vertelt Verhaaf. ,,Ook was er laatst iemand die zich niet goed voelde. Toen hebben we een ambulance gebeld. Je staat dan toch voor mensen klaar.”

Eén ding weet ik zeker. Geen dag was hier hetzelfde

ACTIEF BLIJVEN

Met zijn pensioen in zicht zit Verhaaf niet stil. Hij is actief als vrijwilliger bij verschillende organisaties, onder meer bij zorgorganisatie Careander en bij activiteiten in wijkcentrum De Meerpaal. ,,Ik help bijvoorbeeld in de keuken bij een open maaltijd”, vertelt hij. ,,En bij de kinderspelweek ben ik al meer dan dertig jaar vrijwilliger.” Daarnaast wil hij betrokken blijven bij activiteiten voor mensen met een beperking. ,,Zolang mijn gezondheid het toelaat, blijf ik dat doen.” 

Collega Egbers gaat zijn werkmaat missen. ,,We hebben altijd goed samengewerkt. Er was meteen een klik.” Maar het contact zal niet verdwijnen. ,,We blijven elkaar gewoon zien”, zegt hij. ,,Een kop koffie drinken. Dat blijft.”

Verhaaf kijkt met plezier terug op zijn lange loopbaan. ,,Na bijna 45 jaar werken is het ook wel mooi geweest”, zegt hij. ,,Maar één ding weet ik zeker: geen dag hier was hetzelfde.”