Geen Broere in de serie Krasse Knarren: ‘Als ik het simpel zeg, is de buurtrichter de burgemeester van vroeger’

20 maart 2026 om 10:32 Mensen Krasse Knarren Nieuws uit Ede Tips van de redactie

EDE Ze waren bekenden in Ede en omgeving, maar staan inmiddels veel minder in de schijnwerpers dan jaren geleden. In de serie Krasse Knarren interviewen we bekende Edenaren die uit het nieuws zijn verdwenen, maar zeker hun sporen hebben nagelaten. Deze keer: Geen Broere.

door Jan de Boer

Geen Broere (1949) is eraan gewend dat mensen moeten wennen aan zijn voornaam. „Het is een familienaam, mijn opa heette ook Geen en zo gaan we een aantal generaties terug. In het gebied rond Rotterdam waar de naam vandaan komt, hoorde je Geen wel vaker of afwijkingen daarvan, zoals Gene of Genie. De naam komt van Eugenius, uit de Oudgriekse tijd, met de betekenis van ‘edel geslacht’, welgeboren, en werd vaak door christenen gebruikt.”

Hij werd geboren in Beverwijk. „Onder de rook van de Hoogovens en in de aanvliegroute van de propjets voor Schiphol.”

De naam zorgde al vroeg voor verwarring. „De naam Geen werd door mijn vader aangegeven bij de burgerlijke stand. Daar weigerden ze mijn voornaam. ‘Geen was geen naam’, vond men daar. Hier begon al de verwarring. De naam Geen is rond 1850 via de vrouwelijke lijn van mijn overgrootmoeder in onze familielijn gekomen. Toen moest er overleg plaatsvinden met de gemeente Lekkerkerk, waar mijn vader oorspronkelijk vandaan kwam. Na dat overleg werd de naam toch geaccepteerd in Beverwijk.”

Geen was geen naam’, vond men daar. Hier begon al de verwarring

In 1965 verhuisde het gezin naar Arnhem. „Op 10 maart, de dag van de verloving tussen prinses Margriet en Pieter van Vollenhoven.” Later volgde Ede. „In 1972 in Ede terechtgekomen. Door mijn werk bij de Rabobank bleef ik een forens. Ik werkte altijd in de regio Arnhem en Nijmegen, later in Hilversum.”

(De tekst gaat verder onder de foto.)

Na de geboorte van zijn zoon in 1986 kreeg hij meer binding met Ede. „Door school en hockey kreeg ik meer contact met de omgeving. Ik had eerst geen tijd voor een bestuurlijke functie, ik was bijna nooit thuis.” - Theo Beumer

Zijn loopbaan begon bij de Raiffeisenbank, later Rabobank. „Daar heb ik van alles gedaan wat je kunt bedenken. Vanaf de balie tot manager van de achtentwintig kantoren die we hadden. Hoofd van de beleggingsafdeling en de valutahandel. En op het laatst marketing, communicatie en pr. Vroeger bleef je lang werken bij het bedrijf waar je begon, vaak tot het pensioen. Dat is nu niet meer zo.”

Hij ziet de arbeidsmarkt veranderen. „Tegenwoordig veranderen mensen om de haverklap van functie of bedrijf. Bedrijven willen in principe geen mensen meer levenslang in dienst hebben. Nog wel in industriële bedrijven of metaalbewerking. We denken vaak dat we ons snel kunnen verbeteren en stappen daardoor sneller over naar een ander bedrijf. De tijd dat ik nog in het Gooi zat was een mooie tijd. Je had daar wel een andere mentaliteit dan hier, maar het beviel me uitstekend, ook door het werk dat ik daar deed.”

BINDING MET EDE

Dat veranderde na zijn vervroegde pensionering. „Door een reorganisatie ben ik eerder gestopt en raakte ik betrokken bij de buurtspraak van Ede en Veldhuizen. Ik wist dat ik een geërfde was en ging naar een bijeenkomst in 2011. Het was een kleine bijeenkomst waar niet zoveel geërfden aanwezig waren.”

BUURTRICHTER

Er werd gezocht naar bestuursleden. „Men zocht bestuursleden, ook een buurtmeester. Ze kwamen drie keer per jaar bij elkaar en één keer per jaar was er een buurtspraak. Dat was het wel zo’n beetje. En wat doe je dan? Ik werd gekozen als buurtmeester.”

Kort daarna volgde hij de buurtrichter tijdelijk op. „Zes maanden later waren er problemen met de buurtrichter. Hij stopte ermee en ik volgde hem op als interim-buurtrichter tot de jaarlijkse vergadering in september. Dat heb ik gedaan zonder bagage over Ede.” In 2012 werd hij gekozen tot buurtrichter.

(De tekst gaat verder onder de foto.)

In 2021 ontving hij de medaille van verdienste van de gemeente Ede. - Gemeente Ede

De functie bracht hem diep in de geschiedenis van Ede. „Het oudste bericht is van het jaar 1596. De functie van buurtrichter werd al in 1356 genoemd. De meeste Edenaren kenden de buurt vanaf de jaren vijftig niet meer, ik ook niet. Ik vond het een uitdaging om te kijken of we de buurt weer op de kaart konden krijgen en de geschiedenis weer levend te maken.”

Hij moest zich grondig inwerken. „Ik moest mij inlezen over de uitgebreide geschiedenis van Ede en de bestuurlijke invloed van de buurtschappen. De buurt Ede en Veldhuizen is het oudste bestuurlijke orgaan van Ede. Als ik het simpel zeg is de buurtrichter de burgemeester van vroeger. Het is het oudste democratische orgaan van Ede.”

Als ik het simpel zeg is de buurtrichter de burgemeester van vroeger. Het is het oudste democratische orgaan van Ede

GRONDBEZIT

De historische rol van de buurt is nauw verbonden met grondbezit. „Bij de invoering van het kadaster in 1832 had de buurt 1.100 hectare in bezit. Toen moest alles op naam komen. Zo werd de buurt Bennekom rond 1900 opgeheven, net als de meeste andere buurten. Alleen niemand wilde die ‘dooie’ heidegronden rond Ede kopen. Dat is de reden dat de buurt Ede en Veldhuizen altijd is blijven bestaan.”

Rond 1900 kwam daar verandering in. „Er kwam een bericht van de toenmalige burgemeester dat het ministerie van Oorlog oefenterreinen wilde hebben. De burgemeester wilde het leger graag naar Ede halen. Ede was toen een kleine enclave, een agrarisch gebied waar weinig gebeurde. Als het leger zou komen, zou Ede kunnen groeien en uitbreiden.”

Delen van de heide werden verkocht of verpacht. „De Ginkelse Heide werd verkocht, deels voor de bouw van de kazernes en als oefengebied. De Edese Heide werd in erfpacht gegeven aan het ministerie van Oorlog. De erfrechten op deze heidevelden liggen nog altijd bij de buurt. Iedereen met een huis en eigen grond binnen de buurt Veldhuizen is geërfde van de buurt.”

BUURT ZICHTBAAR MAKEN

Het kostte Broere veel tijd om de buurt weer zichtbaar te maken. „Jammer genoeg was het moeilijk om veel over de buurt in de plaatselijke pers gepubliceerd te krijgen. De belangstelling is wel groter geworden. Voor de coronatijd kwamen er 125 mensen naar de buurtspraak in september.”

Daar horen tradities bij. „Daar wordt brandewijn met suiker gedronken. In de stukken vond ik dat de buurt rond 1700 geld betaalde voor bier tijdens de buurtspraak in de Posthoorn. Op een gegeven moment is dat brandewijn met suiker geworden, eigenlijk met kandij.”

Na twaalf jaar stopte hij als buurtrichter. „Het was zeer intensief, bijna een dagtaak. Ik ben gestopt omdat ik het wat kalmer aan wilde doen.” In 2021 ontving hij de medaille van verdienste van de gemeente Ede.

Ik ben gestopt omdat ik het wat kalmer aan wilde doen

ZWARTE LAANTJE

Een van zijn laatste projecten was het Zwarte Laantje. „Samen met de omgeving en de gemeente hebben we ervoor gezorgd dat het weer zo goed mogelijk werd opgeknapt. Vijftig jaar was er nauwelijks onderhoud gepleegd.”

Volgens Broere vraagt erfgoed om aandacht. „Projecten of ontwikkelingen worden vanuit de historische context niet zomaar aangedragen. Je moet het zelf uitzoeken en op de hoogte blijven. Het is niet zo dat je altijd je gelijk kunt halen, maar wel dat je het belang kunt benadrukken.”

Ook na zijn vertrek blijft hij actief. „Op dit moment ben ik lid van de Bosraad Ede, een onafhankelijke adviesraad van de gemeente. En op zaterdagmorgen verzorg ik eens per maand een rubriek bij Studio C over de Edese historie.”

UNESCO ERFGOED

Hij was ook betrokken bij de erkenning van de buurtspraak. „Samen hebben we voor elkaar gekregen dat de buurtspraak van Ede en Veldhuizen op de Nederlandse lijst van UNESCO erfgoed is gekomen.”

Voor de toekomst sluit hij nieuwe inzet niet uit. „Na het stoppen als buurtrichter zie ik wel wat er nog op mijn pad komt, want de energie is er zeker nog om iets te doen binnen en voor de gemeenschap.”

Meer verhalen over ‘Krasse Knarren’ lezen? Je vindt alle reeds gepubliceerde artikelen in ons dossier.